ὃ δὴ σαφέστερον ὁ λόγος δηλοῖ συνάπτων ἑξῆς⌝ καὶ λέγων· 〈καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ 〈πᾶς τόπος〉, οὗ ἐὰν ὦσι χίλιοι ἄμπελοι χιλίων σίκλων, εἰς χέρσον ἔσονται καὶ εἰς ἄκανθαν〉, καὶ αὖθις· 〈ὅτι χέρσος καὶ ἄκανθα ἔσται πᾶσα ἡ γῆ〉· ⌜οὐκοῦν 〈διὰ τὸ χέρσον εἶναι τὴν γῆν καὶ ἀκάνθαις〉 πλήρη, σῖτον μὲν οὐχ ἕξει· οὐδὲ τραφήσεται τῇ κατὰ φύσιν ἀνθρώποις τροφῇ ὁ 〈περιλειφθείς〉, ἀλλ᾽ οὐδὲ οἴνῳ χρήσεται, 〈γάλακτι〉 δὲ καὶ 〈βουτύρῳ καὶ μέλιτι〉· καὶ τούτοις οὐκ ἀπὸ πλήθους ἀγέλης βοῶν, οὐδὲ ἀπὸ ποιμνίων προβάτων συναγομένοις, ἀλλ᾽ ἐξ εὐτελῶν καὶ οἰκτρῶν ζῴων. ὁ μὲν γάρ τις ἀπὸ μιᾶς 〈δαμάλεως〉, ὁ δὲ ἀπὸ 〈δύο προβάτων〉 ποιήσαιτο ταῦτα.⌝ ... διὰ τούτων τὰ ἐπὶ τῆς Βαβυλωνίων αἰχμαλωσίας συμβεβηκότα κατὰ ἐπανάληψιν θεσπίζειν τὸ τηνικαῦτα γὰρ τὸ παντὸς ἔθνους μετοικισθέντος βραχεῖ ... λελεῖφθαι ἐν τῷ τόπῳ ἡ ἱστορία παρίστησιν λέγουσα· «καὶ ἀπὸ τῶν πτωχῶν τῆς γῆς ὑπέλιπεν ὁ ἀρχιμάγειρος εἰς ἀμπελουργοὺς καὶ εἰς γῆν Βενιαμίν». καὶ μετὰ βραχέα ... «καὶ ὁ λαὸς ὁ καταλειφθεὶς ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ, οὓς κατέλιπεν Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς Βαβυλῶνος, καὶ κατέστησεν ἐπ᾽ αὐτῶν τὸν Γοδολίαν». καὶ ἐπιλέγει· «καὶ ὤμοσεν Γοδολίας τοῖς ἀνδράσιν τοῖς μετ᾽ αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτοῖς· Μὴ φοβεῖσθε πάροδον Χαλδαίων. καθίσατε ἐν τῇ γῇ καὶ δουλεύσατε τῷ βασιλεῖ Βαβυλῶνος, καὶ καλῶς ἔσται ὑμῖν».
Μετάφραση
Αυτό ακριβώς δηλώνει πιο καθαρά ο λόγος, συνεχίζοντας και λέγοντας: «και εκείνη την ημέρα κάθε τόπος, όπου υπάρχουν χίλια κλήματα αξίας χιλίων σίκλων, θα γίνει χέρσος και γεμάτος αγκάθια», και πάλι: «διότι όλη η γη θα γίνει χέρσα και γεμάτη αγκάθια». Επομένως, επειδή η γη θα είναι χέρσα και γεμάτη αγκάθια, δεν θα παράγει σιτάρι· ούτε θα τρέφεται με τη φυσική για τους ανθρώπους τροφή όποιος απομείνει, αλλά ούτε κρασί θα πίνει, παρά μόνο γάλα, βούτυρο και μέλι. Και αυτά δεν θα συγκεντρώνονται από μεγάλο πλήθος αγέλης βοοειδών, ούτε από κοπάδια προβάτων, αλλά από ευτελή και οικτρά ζώα. Διότι κάποιος θα τα παράγει αυτά από μία δαμάλα, και κάποιος άλλος από δύο πρόβατα. ... Μέσα από αυτά προφητεύει επαναληπτικά όσα συνέβησαν κατά τη βαβυλώνια αιχμαλωσία· διότι τότε, αφού μετοικίστηκε ολόκληρο το έθνος, η ιστορία παρουσιάζει ότι ένα μικρό μέρος είχε εγκαταλειφθεί στον τόπο, λέγοντας: «Και από τους φτωχούς της γης άφησε πίσω ο αρχιμάγειρος κάποιους ως αμπελουργούς και στη γη του Βενιαμίν». Και λίγο μετά... «Και ο λαός που απέμεινε στην Ιουδαία, τον οποίο άφησε ο Ναβουχοδονόσορ ο βασιλιάς της Βαβυλώνας, και κατέστησε άρχοντά τους τον Γοδολία». Και προσθέτει: «Και ορκίστηκε ο Γοδολίας στους άνδρες που ήταν μαζί του και τους είπε: Μη φοβάστε την έλευση των Χαλδαίων. Κατοικήστε στη γη και δουλέψτε για τον βασιλιά της Βαβυλώνας, και όλα θα πάνε καλά για εσάς».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες