Ἡ μὲν οὖν βασιλεία τῆς Σαμαρείας, ὡς ἤδη εἴρηται, πέπαυται ἐπὶ Ὠσηὲ υἱοῦ Ἰωλὼ (l. Ἠλὰ) τοῦ σφάξαντος τὸν Φακεὲ υἱὸν Ῥωμελίου. Ἡ δὲ τῆς Ἱερουσαλὴμ βασιλεία πέπαυται ἐπὶ Σεδεκίου. Καὶ αὐτὸς γὰρ ἀπαχθεὶς εἰς Βαβυλῶνα, καὶ ἀφαιρεθέντων αὐτῷ τῶν ὀφθαλμῶν, εἰς λάκκον ἐβλήθη ἔτη κϛʹ ... Ὃν μετὰ ταῦτα ὑψώσας ὁ βασιλεὺς Βαβυλῶνος, ἔδωκεν αὐτῷ θρόνον ἐπάνω τῶν ἐκεῖσε βασιλειῶν, καὶ συνήσθιε καὶ συνέπινεν αὐτῷ ἕως ἡμέρας ζωῆς αὐτοῦ. Καὶ ἐπὶ τούτου λήγει τὸ βιβλίον, αἰχμαλωτισθέντος τοῦ λαοῦ, καὶ τῆς πόλεως πάσης ἁλούσης.
Μετάφραση
Το μεν λοιπόν βασίλειο της Σαμάρειας, όπως ήδη έχει ειπωθεί, έλαβε τέλος επί Ωσηέ, υιού του Ιωλώ (Ηλά), ο οποίος έσφαξε τον Φακεέ, υιό του Ρωμελίου. Το δε βασίλειο της Ιερουσαλήμ έλαβε τέλος επί Σεδεκία. Διότι και αυτός, αφού οδηγήθηκε στη Βαβυλώνα και του αφαιρέθηκαν οι οφθαλμοί, ρίχθηκε σε λάκκο για 26 έτη... Αυτόν μετέπειτα τον εξύψωσε ο βασιλιάς της Βαβυλώνας, του παραχώρησε θρόνο ανώτερο από τις εκεί βασιλείες, και συνέτρωγε και συνέπινε μαζί του έως την τελευταία ημέρα της ζωής του. Και με αυτά τα γεγονότα λήγει το βιβλίο, κατόπιν της αιχμαλωσίας του λαού και της άλωσης ολόκληρης της πόλης.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες