Ἐκεῖνοι δὲ, εἰ καὶ ἐπόρνευον, ἀλλ᾽ ἀπὸ Αἰγυπτιακῶν ἐξελθόντες ἄρτι κακῶν, καὶ νόμου σχεδὸν οὐκ ἀκούσαντες τοιούτου· ἡμεῖς δὲ ἐκ προγόνων τὰ σωτήρια παραλαβόντες δόγματα· ὥστε μείζονος κολάσεώς ἐσμεν ἄξιοι. Βούλει καὶ ἕτερα ἀκοῦσαι, ὅσα ἔπαθον ἐν Παλαιστίνῃ, λιμοὺς, λοιμοὺς, πολέμους, αἰχμαλωσίας, τὰς ἐπὶ Βαβυλωνίων, τὰς ἐπὶ Ἀσσυρίων, τὰ ὑπὸ Μακεδόνων κακὰ, τὰ ἐπὶ Ἀδριανοῦ καὶ Οὐεσπασιανοῦ; Βούλομαί σοι, ἀγαπητὲ, τὶ διηγήσασθαι, ἀλλὰ μὴ ἀποπηδήσῃς· μᾶλλον δὲ πρὸ τούτου ἕτερον ἐρῶ. Λιμὸς ἐγένετό ποτε, φησὶ, καὶ ὁ βασιλεὺς ἐβάδιζεν ἐπὶ τοῦ τείχους· εἶτα γυνὴ προσελθοῦσα ταῦτα φθέγγεται πρὸς αὐτὸν τὰ ῥήματα· Βασιλεῦ, εἶπέ μοι ἡ γυνὴ αὕτη· Ὀπτήσωμέν σου σήμερον τὸν υἱὸν καὶ φάγωμεν, καὶ αὔριον τὸν ἐμόν· καὶ ὠπτήσαμεν, καὶ ἐφάγομεν· καὶ τὸν αὐτῆς οὐκέτι ἔδωκε. Τί ταύτης τῆς συμφορᾶς χαλεπώτερον;
Μετάφραση
Εκείνοι βέβαια, έστω και αν πόρνευαν, είχαν μόλις βγει από τα δεινά της Αιγύπτου και σχεδόν δεν είχαν ακούσει για τέτοιον νόμο· εμείς όμως, που παραλάβαμε από τους προγόνους μας τα σωτήρια δόγματα, είμαστε άξιοι μεγαλύτερης τιμωρίας. Θέλεις να ακούσεις και άλλα, όσα έπαθαν στην Παλαιστίνη; Λιμούς, λοιμούς, πολέμους, αιχμαλωσίες, τα όσα υπέστησαν επί Βαβυλωνίων, επί Ασσυρίων, τα δεινά από τους Μακεδόνες, εκείνα επί Αδριανού και Ουεσπασιανού; Θέλω, αγαπητέ, να σου διηγηθώ κάτι, αλλά μην ταραχθείς· μάλλον όμως, πριν από αυτό, θα σου πω κάτι άλλο. Έγινε κάποτε λιμός, αναφέρει η Γραφή, και καθώς ο βασιλιάς περπατούσε πάνω στο τείχος, τον πλησίασε μία γυναίκα και του απηύθυνε αυτά τα λόγια: «Βασιλιά, μου είπε αυτή εδώ η γυναίκα: "Ας ψήσουμε σήμερα τον γιο σου και ας τον φάμε, και αύριο θα φάμε τον δικό μου". Τον ψήσαμε, λοιπόν, και τον φάγαμε· εκείνη, όμως, τον δικό της δεν τον έδωσε πια». Τι πιο φρικτό υπάρχει από αυτήν τη συμφορά;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες