Ὁ Ἐλισσαῖος, ὁ μαθητὴς τοῦ Ἠλίου, ὁ διπλοῦς Ἠλίας (ἐν γὰρ τῷ μαθητῇ διπλοῦν τὸν διδάσκαλον ἦν ἰδεῖν), προεφήτευσε μετὰ ταῦτα λιμόν· οὐχὶ αὐτὸς ἐπήγαγε, καθάπερ Ἠλίας, ἀλλὰ μέλλοντα ἥξειν προεῖπε. Τί οὖν ὁ βασιλεὺς, ὁ κατ᾽ ἐκείνους τοὺς χρόνους βασιλεύων; Περιεβάλλετο σάκκον, φησί· καὶ γὰρ ἐταπείνωσεν αὐτὸν ἡ συμφορά· ἀλλ᾽ ὅμως οὕτω ταπεινωθεὶς, ἀκούσας γυναικὸς ὀδυρομένης τινὸς ἐπὶ συμβᾶσι διὰ τὸν λιμὸν, εἰς τοσαύτην ἐξηνέχθη τότε ὀργὴν, ὡς ἀναβοῆσαι εὐθέως καὶ εἰπεῖν, Τάδε ποιήσαι μοι ὁ Θεὸς, καὶ τάδε προσθείη, εἰ στήσεται ἡ κεφαλὴ Ἐλισσαίου υἱοῦ Σαφὰτ ἐπ᾽ αὐτὸν σήμερον.
Μετάφραση
Ο Ελισσαίος, ο μαθητής του Ηλία, ο διπλός Ηλίας (διότι στο πρόσωπο του μαθητή μπορούσε κανείς να δει διπλό τον δάσκαλο), προφήτευσε μετά από αυτά λιμό. Δεν τον προκάλεσε ο ίδιος, όπως ο Ηλίας, αλλά προείπε ότι επρόκειτο να έλθει. Τι έκανε λοιπόν ο βασιλιάς, ο οποίος βασίλευε εκείνα τα χρόνια; Περιβλήθηκε με σάκο, αναφέρει· διότι η συμφορά τον είχε ταπεινώσει. Αλλά, μολονότι είχε έτσι ταπεινωθεί, όταν άκουσε κάποια γυναίκα να οδύρεται για όσα συνέβησαν εξαιτίας του λιμού, παραφέρθηκε τότε σε τέτοια οργή, ώστε να αναφωνήσει αμέσως και να πει: «Αυτά να μου κάνει ο Θεός και αυτά να προσθέσει, εάν το κεφάλι του Ελισσαίου, του υιού του Σαφάτ, παραμείνει επάνω του σήμερα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες