ΟΜΙΛΙΑ ΙΑ. Τὸ πῦρ τὸ οὐράνιον τῆς θεότητος, ὅπερ δέχονται οἱ Χριστιανοὶ ἐντὸς αὐτῶν ἐν τῇ καρδίᾳ νῦν ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ, τοῦτο αὐτὸ τὸ ἐντὸς τῆς καρδίας αὐτῶν διακονοῦν, ὅταν ἀναλυθῇ τὸ σῶμα, ἐξώτερον γίνεται καὶ πάλιν συμπήσσει τὰ μέλη καὶ ποιεῖ ἀνάστασιν τῶν λελυμένων μελῶν. ὥσπερ γὰρ τὸ ἐν Ἱεροσολύμοις πῦρ τὸ διακονοῦν ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ, κατὰ τὸν καιρὸν τοῦ αἰχμαλωτισμοῦ χωσθὲν ἦν ἐν λάκκῳ, καὶ αὐτὸ ἐκεῖνο ἐν τῷ γενέσθαι εἰρήνην καὶ ἐπανελθεῖν τοὺς αἰχμαλωτισθέντας ὥσπερ ἀνεκαινίσθη καὶ συνήθως διηκόνει, οὕτω καὶ νῦν τὸ πλησίον σῶμα, ὃ μετὰ τὸ λυθῆναι γίνεται βόρβορος, ἐργάζεται τὸ οὐράνιον πῦρ καὶ ἀνακαινίζει καὶ ἀνιστᾷ τὰ ἐφθαρμένα σώματα. τὸ γὰρ νῦν ἐσώτερον ἐν τῇ καρδίᾳ ἐνοικοῦν πῦρ τότε ἐξώτερον γίνεται καὶ ποιεῖ ἀνάστασιν τῶν σωμάτων.
Μετάφραση
ΟΜΙΛΙΑ ΙΑ. Το ουράνιο πυρ της θεότητας, το οποίο δέχονται οι Χριστιανοί μέσα τους, στην καρδιά τους, τώρα σε τούτο τον αιώνα, αυτό το ίδιο που ενεργεί μέσα στην καρδιά τους, όταν διαλυθεί το σώμα, εξέρχεται και πάλι ανασυνθέτει τα μέλη και πραγματοποιεί την ανάσταση των διαλυμένων μελών. Διότι, όπως ακριβώς το πυρ στα Ιεροσόλυμα, που έκαιγε στο θυσιαστήριο, κατά την εποχή της αιχμαλωσίας είχε χωθεί σε κάποιο λάκκο, και αυτό το ίδιο, όταν επήλθε ειρήνη και επέστρεψαν οι αιχμάλωτοι, ανανεώθηκε και λειτουργούσε όπως συνήθως, έτσι και τώρα το παρόν σώμα, το οποίο μετά τη διάλυσή του γίνεται βούρκος, το κατεργάζεται το ουράνιο πυρ και ανακαινίζει και ανασταίνει τα φθαρμένα σώματα. Διότι το πυρ που τώρα κατοικεί εσωτερικά στην καρδιά, τότε φανερώνεται εξωτερικά και πραγματοποιεί την ανάσταση των σωμάτων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες