Τί δήποτε; Ἵνα ταῖς τῶν ἑπτὰ παίδων βασάνοις προκαταβαλὼν αὐτῆς τὸ φρόνημα, καὶ τὸ στεῤῥὸν τῆς διανοίας μαλάξας, διὰ τῆς τῶν γινομένων θέας προδαπανηθείσης αὐτῇ τῆς ἰσχύος ἐν ταῖς τῶν ἐγγόνων κολάσεσιν, ἀσθενεστέρᾳ λοιπὸν γενομένῃ ῥᾳδίως ἐπιθῆται. Μὴ γὰρ δὴ τοῦτο ἴδῃς, ὅτι ἐκεῖνοι τὰς βασάνους ἐδέχοντο, ἀλλ᾽ ἐκεῖνο σκόπει, ὅτι αὐτὴ καθ᾽ ἕκαστον αὐτῶν χαλεπωτέρας ὑπέμενε τὰς ὀδύνας, καὶ καθ᾽ ἕκαστον αὐτῶν ἀπεσφάττετο. Καὶ τὸ λεγόμενον τοῦτο ἴσασι καλῶς, ὅσαι πεῖραν ὠδίνων ἔλαβον γυναῖκες, καὶ μητέρες ἐγένοντο. Πολλάκις γοῦν ὁρῶσα μήτηρ παιδίον πυρετῷ φλεγόμενον, πάντα ἂν ἕλοιτο παθεῖν, ὥστε ἀπὸ τοῦ σώματος ἐκείνου πρὸς ἑαυτὴν μεταγαγεῖν τὸ πῦρ τοῦ νοσήματος· οὕτω τῶν οἰκείων κακῶν τὰς τῶν παίδων συμφορὰς ἀφορητοτέρας αἱ μητέρες εἶναι νομίζουσιν. Εἰ δὲ τοῦτο ἀληθὲς, ὥσπερ οὖν ἀληθὲς, χαλεπώτερον τῶν παιδίων ἐν ταῖς τῶν παιδίων βασάνοις ἐκολάζετο ἡ μήτηρ, καὶ μεῖζον τὸ μαρτύριον ἐν τῇ μητρὶ ἢ ἐν τοῖς παιδίοις ἐγίνετο. Εἰ γὰρ ἑνὸς παιδίου νόσος ἀκουομένη μόνον διαταράττει τὰ σπλάγχνα τῆς τεκούσης, οὐχ ἑνὸς παιδίου, ἀλλὰ τοσούτου χοροῦ παίδων ἀναιρουμένου, οὐκ ἀκοῇ δεχομένη τὰ παθήματα, ἀλλ᾽ ὄψει παραλαμβάνουσα τὰ γινόμενα, τί οὐκ ἂν ἔπαθε; πῶς οὐκ ἐξέστη τῇ διανοίᾳ ἕκαστον αὐτῶν ὁρῶσα διαφόροις τισὶ καὶ φρικταῖς τιμωρίαις κατὰ μικρὸν ἀναιρούμενον;
Μετάφραση
Για ποιο λόγο άραγε; Για να καταβάλει εκ των προτέρων το φρόνημά της με τα βασανιστήρια των επτά παιδιών, και αφού κάμψει τη σταθερότητα της διάνοιάς της, εξαιτίας της απώλειας των δυνάμεών της από το θέαμα των όσων συνέβαιναν κατά τις τιμωρίες των τέκνων της, να της επιτεθεί έπειτα εύκολα, καθώς θα είχε πλέον καταστεί πιο αδύναμη. Διότι μην σταθείς στο γεγονός ότι εκείνοι υφίσταντο τα βασανιστήρια, αλλά αναλογίσου το εξής: ότι αυτή υπέμενε χειρότερους πόνους για τον καθέναν από αυτούς, και για τον καθέναν από αυτούς σφαγιαζόταν. Και τον λόγο αυτόν τον κατανοούν καλά όσες γυναίκες δοκίμασαν τους πόνους της γέννας και έγιναν μητέρες. Πολλές φορές, πράγματι, όταν μια μητέρα βλέπει το παιδί της να φλέγεται από τον πυρετό, θα προτιμούσε να τα υποστεί όλα η ίδια, προκειμένου να μεταφέρει τη φωτιά της αρρώστιας από το σώμα εκείνου στον εαυτό της· τόσο πολύ θεωρούν οι μητέρες ότι οι συμφορές των παιδιών τους είναι πιο αβάσταχτες από τα δικά τους δεινά. Αν, λοιπόν, αυτό είναι αλήθεια, όπως ακριβώς είναι, τότε η μητέρα βασανιζόταν πιο σκληρά από τα παιδιά μέσα από τα βασανιστήρια των παιδιών, και το μαρτύριο ήταν μεγαλύτερο για τη μητέρα παρά για τα παιδιά. Διότι, αν η είδηση και μόνο της ασθένειας ενός παιδιού ταράζει τα σπλάχνα εκείνης που το γέννησε, όταν δεν θανατώνεται ένα μόνο παιδί, αλλά ένας τόσο μεγάλος χορός παιδιών, και όταν δεν πληροφορείται τα παθήματά τους από άλλους, αλλά παρακολουθεί με τα ίδια της τα μάτια τα όσα γίνονται, τι δεν θα πάθαινε; Πώς να μη βγει εκτός εαυτού βλέποντας τον καθένα από αυτούς να θανατώνεται σιγά-σιγά με διάφορες και φρικτές τιμωρίες;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες