καὶ γὰρ Ἀντίοχος ὁ ἐπικληθεὶς Ἐπιφανής, βασιλεὺς τῆς Συρίας γεγονώς, ποικίλαις βασάνοις αἰκισάμενος τοὺς δούλους τοῦ θεοῦ καὶ τὰ χείριστα τολμήσας, ὕστερον καὶ αὐτὸς τῆς παρὰ θεοῦ ἀξίας ἔτυχεν τιμωρίας „θείᾳ μάστιγι“ ἐπιπληχθείς, ὡς μὴ δύνασθαι αὐτὸν μηδὲ τὴν ἑαυτοῦ ὀσμὴν ὑπενεγκεῖν, ἀλλ’ ἔτι „ζῶντος“ αὐτοῦ „ἐκ τῶν ὀφθαλμῶν τοῦ δυσσεβοῦς σκώληκας ἀναζεῖν“, δι’ ὃ καὶ πολλαῖς λιτανείαις καὶ ἐξομολογήσεσιν πρὸς τὸν θεὸν χρησάμενος οὐκ ἔτυχεν τῆς παρ’ αὐτοῦ σωτηρίας. ὃς καὶ ἀφελπίσας ἑαυτὸν καὶ „εἰς ἐπίγνωσιν“ λοιπὸν τῶν ἀνθρωπίνων ἐλθών, μέλλων τελευτᾶν οὕτως ἔφησεν· „δίκαιον ὑποτάσσεσθαι θεῷ, καὶ μὴ θνητὸν ὄντα ἰσόθεα φρονεῖν“. ὥστε ὅσοι βασιλεῖς εὐλαβῶς καὶ θεοφιλῶς ἀνεστράφησαν, οὗτοι καὶ παρὰ θεοῦ ἐτιμήθησαν, ὅσοι δὲ κατὰ φυσίωσιν τὴν ἑαυτῶν ὑπὲρ τὸ δέον ἐπήρθησαν, οὗτοι ἀξίαν καὶ δικαίαν τὴν παρὰ τοῦ θεοῦ τιμωρίαν ἀνταπέλαβον. ὃν τρόπον καὶ ὁ Σενναχερεὶμ καυχησάμενος ἐπὶ τῇ ἰδίᾳ καὶ πολλῇ δυνάμει, λόγοις ψευδέσιν „τὸν θεὸν ὀνειδίσας“ ὑπὸ τοῦ ἀγγέλου ἐπατάχθη „ἑκατὸν ὀγδοήκοντα πέντε χιλιάδας“ μιᾷ νυκτὶ ἀπολέσας· ὕστερον δὲ καὶ αὐτὸς ὑπὸ τῶν υἱῶν αὐτοῦ ἐν τῇ ἰδίᾳ γῇ ἀνῃρέθη κατὰ τὸ ῥῆμα κυρίου ὃ ἐλάλησεν διὰ Ἡσαΐου τοῦ προφήτου, ἵνα ἐπιγνῶσιν πάντες ἄνθρωποι „τὴν ἐξουσίαν τὴν ἐπουράνιον“.
Μετάφραση
Διότι και ο Αντίοχος, ο επονομαζόμενος Επιφανής, αφού έγινε βασιλιάς της Συρίας, βασάνισε με ποικίλα μαρτύρια τους δούλους του Θεού και τόλμησε τα χειρότερα, αλλά αργότερα έλαβε και αυτός από τον Θεό την άξια τιμωρία, χτυπημένος από «θεία μάστιγα», ώστε να μην μπορεί ούτε την ίδια του τη δυσοσμία να υποφέρει, αλλά ενώ ακόμη «ζούσε», «από τα μάτια του ασεβούς να αναβλύζουν σκουλήκια», γι' αυτό και, παρότι κατέφυγε σε πολλές ικεσίες και εξομολογήσεις προς τον Θεό, δεν έλαβε τη σωτηρία από Αυτόν. Αυτός, έχοντας απελπιστεί και έχοντας πλέον έλθει «σε επίγνωση» των ανθρωπίνων ορίων, λίγο πριν πεθάνει, είπε τα εξής: «Είναι δίκαιο να υποτάσσεται κανείς στον Θεό και, εφόσον είναι θνητός, να μην έχει φρονήματα ισόθεα». Επομένως, όσοι βασιλείς συμπεριφέρθηκαν με ευσέβεια και θεοφιλία, αυτοί τιμήθηκαν από τον Θεό, ενώ όσοι, από δική τους αλαζονεία, υπερηφανεύθηκαν πέρα από το δέον, αυτοί ανταπέλαβαν την άξια και δίκαιη τιμωρία από τον Θεό. Με τον ίδιο τρόπο και ο Σενναχηρείμ, ο οποίος καυχήθηκε για την προσωπική και μεγάλη του δύναμη, αφού «ονείδισε τον Θεό» με ψευδή λόγια, πατάχθηκε από τον άγγελο, χάνοντας σε μία νύχτα «εκατόν ογδόντα πέντε χιλιάδες στρατιώτες». Αργότερα, δολοφονήθηκε και ο ίδιος από τους γιους του στην ίδια του τη χώρα, σύμφωνα με τον λόγο του Κυρίου που ειπώθηκε μέσω του προφήτη Ησαΐα, προκειμένου να αναγνωρίσουν όλοι οι άνθρωποι «την επουράνια εξουσία».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες