Πατερικές αναφορές στο Β΄ ΠΕΤΡΟΥ 1:2

ΣΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΕΤΡΟΥ. ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ. Χάρη και ειρήνη ας πληθυνθεί σε εσάς μέσω της επίγνωσης του Θεού και του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Διότι τίποτα δεν είναι ίσο με αυτήν· γι' αυτό προσευχόμαστε και λέμε, ζητώντας τον άγγελο της ειρήνης· και παντού ζητούμε ειρήνη μέσα στις εκκλησίες, ειρήνη στις προσευχές, στις ικεσίες, στους χαιρετισμούς.

Συνέχεια της Διαλέξεως. Συνέχεια του Αντιδιαλόγου: Διότι τι σημαίνει ο επιούσιος, εάν όχι αυτός που είναι ομοούσιος με εμάς; Και κανένας άλλος άρτος δεν είναι ομοούσιος με εμάς, παρά μόνο το σώμα του Χριστού, εφόσον έγινε ομοούσιο με εμάς ως προς τη σάρκα της δικής του ανθρωπότητας. Εάν όμως η ουσία του δικού μας φυράματος, την οποία ενδύθηκε ο Λόγος, είναι έμψυχη, άρα δεν τρώτε τον επιούσιο και ομοούσιο με εμάς άρτον, όταν μετέχετε στα άζυμα. Διότι τα άζυμα είναι ολοφάνερα και άψυχα, όπως και η ίδια η φύση των πραγμάτων διδάσκει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο. Επειδή η μικρή ζύμη, όταν τοποθετηθεί από πριν μέσα στο φύραμα του αλευριού και ζυμωθεί μαζί του και το όλον αποτελέσει μία ζύμη, με κάποια ζωτική δύναμη το θερμαίνει και το κάνει να κινείται σαν να είναι ζωντανό· πράγμα το οποίο στην άζυμη «ζύμη των Φαρισαίων», την οποία ο Λόγος μάς προστάζει να αποφεύγουμε, ούτε συνέβη ποτέ ούτε πρόκειται ποτέ να συμβεί. Γίναμε κοινωνοί της θείας φύσεως, στην οποία και μετέχουμε καθημερινά όσοι έχουμε αποκτήσει κοινωνία με τον Χριστό· όπως λέει και ο κορυφαίος Πέτρος: «χάρη και ειρήνη να πληθυνθεί σε εσάς» μέσω της επιγνώσεως του Θεού και του Ιησού του Κυρίου μας· και λίγο μετά: «ώστε μέσω αυτών να γίνετε κοινωνοί της θείας φύσεως», και όχι της άζυμης ζύμης των θεοκτόνων. Και ποιος, έχοντας τον πλήρη έλεγχο της λογικής του, θα αποκαλούσε ποτέ θεία φύση την άζυμη και νεκρή ζύμη των Ιουδαίων, την οποία εσείς προσφέρετε ως θυσία στον Θεό, και την οποία τρώτε ως αντίτυπο της ζωντανής σάρκας του Κυρίου;