Πατερικές αναφορές στο Β΄ ΠΕΤΡΟΥ 1:8

Παρακαλώ λοιπόν, αδελφοί αγαπημένοι από τον Κύριο, να φροντίζουμε καθημερινά να υπενθυμίζουμε στον εαυτό μας αυτά, εννοώ την πίστη, την αγάπη, την ταπείνωση, το να σφραγιζόμαστε πάντοτε με τις προσευχές [προς τον Θεό], πάντοτε με τη μελέτη των θείων Γραφών και με την ησυχία. Διότι, όταν αυτά υπάρχουν σε εμάς και αφθονούν, δεν μας αφήνουν αδρανείς ούτε άκαρπους ως προς την επίγνωση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Επειδή ο μοναχός που δεν τα κατέχει αυτά, αλλά αμελεί τη δική του σωτηρία, είναι τυφλός και μυωπάζει, έχοντας λησμονήσει τα παλαιά του αμαρτήματα, και του έχει συμβεί αυτό που λέει η αληθινή παροιμία: Σκύλος που επέστρεψε στο ίδιο του το ξέρασμα, και χοίρος που, αφού λούστηκε, επέστρεψε για να κυλιστεί στον βούρκο. Διότι για εκείνους που ξέφυγαν από τα μιάσματα του κόσμου μέσω της επίγνωσης του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, αλλά και πάλι περιπλέχτηκαν σε αυτά, η τελευταία τους κατάσταση έχει γίνει χειρότερη από την πρώτη.

Σας παρακαλώ, λοιπόν, αδελφοί μου πνευματικοί και αγαπημένοι από τον Κύριο, να φροντίζετε κάθε μέρα να τα θυμάστε αυτά, εννοώ δηλαδή την πίστη, την αγάπη, την ελπίδα, την ταπεινοφροσύνη, το να σφραγίζεστε πάντοτε με τις προσευχές [προς τον Θεό], με τη μελέτη των θείων Γραφών, με την ησυχία και τις υπόλοιπες αρετές. Διότι, όταν αυτά υπάρχουν σε εμάς και περισσεύουν, δεν μας καθιστούν αργούς ούτε άκαρπους ως προς την επίγνωση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

Διότι, όταν αυτά σας συνοδεύουν και παραμένουν, δεν σας καθιστούν αδρανείς ούτε άκαρπους ενόψει της παρουσίας του Κυρίου.

Ποια είναι αυτά, παρά τα προαναφερθέντα; Η αρετή, η γνώση, η εγκράτεια, η υπομονή, η ευσέβεια, η φιλαδελφία, η αγάπη, τα οποία όχι μόνο πρέπει να υπάρχουν σε εμάς, αλλά και να πλεονάζουν. Διότι εάν η παρουσία τους ωφελεί, πολύ περισσότερο ωφελεί η αφθονία τους. Και ποια είναι η ωφέλεια από αυτά, παρά το να έχουμε παρρησία κατά την ημέρα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού; Εννοεί δε τη δεύτερη παρουσία Του, όταν έρχεται να κρίνει ζώντες και νεκρούς. Είναι αληθινά μεγάλο και υπέρτατο αγαθό το να έχει κανείς παρρησία ενώπιον του θείου και φοβερού βήματος. Διότι εκείνος στον οποίο δεν υπάρχουν αυτά, είναι τυφλός και μυωπάζει.

Ναι, αδελφέ, απόκτησε την ησυχία με φόβο Θεού, και ο Θεός της ειρήνης θα είναι μαζί σου, στον οποίο ανήκει η δόξα στους αιώνες. Αμήν. Παρακαλώ λοιπόν, αδελφοί αγαπημένοι από τον Κύριο, να φροντίζουμε καθημερινά να τα θυμόμαστε αυτά, εννοώ δηλαδή την ελπίδα, την πίστη, την αγάπη, την ταπεινοφροσύνη, το να σφραγιζόμαστε πάντοτε μέσα στις προσευχές προς τον Θεό, στη μελέτη των θείων Γραφών και στην ησυχία. Διότι, εάν αυτά υπάρχουν και περισσεύουν σε εσάς, δεν σας καθιστούν αδρανείς ούτε άκαρπους ως προς την επίγνωση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Διότι ο χριστιανός που δεν τα κατέχει αυτά είναι τυφλός, μυωπάζει και έχει λησμονήσει τις παλαιές του αμαρτίες· και του έχει συμβεί αυτό που λέει η αληθινή παροιμία: «Ο σκύλος επέστρεψε στο ίδιο του το ξέρασμα», και, «Ο χοίρος που λούστηκε, κυλίστηκε στον βούρκο». Διότι, εάν αφού απέφυγαν τα μιάσματα του κόσμου, όπως είναι γραμμένο, και τα απαρνήθηκαν στο άγιο λουτρό, και έφτασαν στην επίγνωση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, έπειτα εμπλακούν και πάλι σε αυτά, τα έσχατά τους έχουν γίνει χειρότερα από τα πρώτα. Καλύτερα θα ήταν για αυτούς να μην είχαν γνωρίσει την οδό της αλήθειας, παρά, αφού τη γνώρισαν, να στραφούν και πάλι προς τα πίσω.

Από αυτούς, ο μεν Πέτρος, στο πρώτο κεφάλαιο της δεύτερης Επιστολής του, αναφέρει τα εξής: «προσθέστε στην πίστη σας την αρετή, και στην αρετή τη γνώση, και στη γνώση την εγκράτεια, και στην εγκράτεια την υπομονή, και στην υπομονή την ευσέβεια, και στην ευσέβεια τη φιλαδελφία, και στη φιλαδελφία την αγάπη. Διότι, όταν αυτά υπάρχουν μέσα σας και αυξάνονται, δεν σας αφήνουν αργούς ούτε άκαρπους στην επίγνωση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού». Εκείνος που στερείται αυτά, είναι τυφλός, μυωπάζων. Ο δε Υιός της βροντής, στο πρώτο κεφάλαιο της πρώτης Επιστολής του, λέει τα εξής: «ο Θεός είναι φως, και σκοτάδι σε αυτόν δεν υπάρχει κανένα. Εάν πούμε ότι έχουμε κοινωνία μαζί του, αλλά περπατάμε στο σκοτάδι, ψευδόμαστε και δεν πράττουμε την αλήθεια. Εάν όμως περπατάμε στο φως, όπως αυτός είναι στο φως, έχουμε κοινωνία μεταξύ μας, και το αίμα του Ιησού Χριστού, του Υιού του, μας καθαρίζει από κάθε αμαρτία. Εκείνος που λέει ότι είναι στο φως, και μισεί τον αδελφό του, βρίσκεται στο σκοτάδι μέχρι τώρα. Εκείνος που αγαπά τον αδελφό του, μένει στο φως, και σκοτάδι δεν υπάρχει σε αυτόν. Εκείνος που δεν αγαπά τον αδελφό του, μένει στον θάνατο. Καθένας που μισεί τον αδελφό του είναι ανθρωποκτόνος. Και γνωρίζουμε ότι κάθε ανθρωποκτόνος δεν έχει αιώνια ζωή μέσα του».