Πατερικές αναφορές στο Β΄ ΠΕΤΡΟΥ 2:3

Τρίτη, πάλι και αυτή του Πέτρου. Ομοίως και αυτή, έχοντας γραφεί από τον ίδιο, φέρει το όνομά του. Διότι ο ίδιος ο Πέτρος αποστέλλει και αυτήν σε όσους έχουν ήδη πιστέψει. Η δε Επιστολή αποτελεί υπενθύμιση των πρώτων. Επειδή γνώριζε ότι σύντομα επρόκειτο να επέλθει η λύση του σώματός του, έσπευσε να υπενθυμίσει σε όλους τη διδασκαλία στην οποία κατηχήθηκαν. Και πρώτα μεν εξηγεί τα περί της πίστεως, και αποδεικνύει ότι αυτή είχε ευαγγελισθεί από τους προφήτες· και ότι οι προφητείες σχετικά με τον Σωτήρα δεν είναι ανθρώπινες, αλλά ελαλήθησαν από τον Θεό. Έπειτα παραγγέλλει να μην δίνουν προσοχή σε όσους εξαπατούν, λέγοντας ότι θα επέλθει η απώλειά τους, όπως ακριβώς συνέβη και στους αγγέλους που παρέβησαν.

Θα μπορούσε βέβαια κανείς, αν επέλεγε να κατανοήσει τα πράγματα και πνευματικά, να τα εκλάβει αυτά και πάλι ως αναφερόμενα στους αμαρτωλούς ανθρώπους. Στον νου και την καρδιά αυτών εισδύουν πάντοτε σαν τις ακρίδες, τους βρούχους και τις κάμπιες τα πονηρά δαιμόνια, καθώς και αυτά τα ίδια τα πολυειδή και πολύτροπα πάθη, και τους κάνουν να φαίνονται άχρηστοι και εντελώς άσχημοι, έχοντας αποβάλει το άνθος της ευσέβειας και μην έχοντας μέσα τους κανένα βλαστάρι δικαιοσύνης. Θα έλεγα, λοιπόν, ότι τους αρμόζει να κλαίνε ακατάπαυστα και να θρηνούν ενώπιον του Θεού, και να επιθυμούν διακαώς να πετύχουν, μέσω συχνής προσευχής, άφεση και βοήθεια, ώστε να γίνουν, έστω και αργά και με δυσκολία, σοφοί και δυνατοί, ικανοί να διαφύγουν από τα όσα τους συνέβησαν. Θα το πάθαιναν δε αυτό, και μάλιστα σε υπέρτατο βαθμό, και εκείνοι των οποίων ο νους έχει παρεκκλίνει από αμάθεια στο να δίνουν προσοχή σε αυτούς που συνηθίζουν να ετεροδοξούν και να διαφθείρουν τα ορθά δόγματα της Εκκλησίας. Για αυτούς θα μπορούσε να λεχθεί, και πολύ εύλογα: «Τα δόντια τους είναι δόντια λιονταριού, και οι μύλιοι οδόντες τους σκύμνου»· διότι είναι γένος θεομίσητο, κίβδηλο και ολέθριο, που κατατρώγει και αναλίσκει τον νου των απλουστέρων με λόγια δήθεν σοφά, ώστε να μη διακρίνεται πλέον σε αυτούς κανένα ίχνος ορθότητας. Αυτοί καταμαραίνουν τον δεσποτικό αμπελώνα, καθιστούν τον κήπο έρημο από συκιές, και τον αποδεικνύουν γυμνό και χερσωμένο, «για τους οποίους το κρίμα δεν καθυστερεί», αλλά «είναι δίκαιο» στον καιρό του.

Και τι άφησαν αζήλευτο από τη μυσαρή γνώμη των παλαιών κακοδόξων; Και ποια πίστη υπάρχει σε αυτούς, για τους οποίους κανένας λόγος, κανένα γραπτό δεν είναι βέβαιο, ούτε οι ιδιόχειρες υπογραφές, ούτε οι σεπτές ιερές σύνοδοι, ούτε η απόφαση των πολιτικών αρχόντων που διακρίνονται για την παιδεία και τη σύνεσή τους, ούτε η κρίση εκείνων ακριβώς που έλαχαν να κρίνουν οριστικά την οικουμένη, ούτε του βασιλιά που επικυρώνει τις αποφάσεις και συνεισφέρει την δική του γνώμη, ενός βασιλιά ευσεβέστατου και μεγαλόφρονος, ο οποίος υπερέχει όσων κυβερνά όχι τόσο κατά το αξίωμα όσο κατά τη μεγαλοφυΐα και τη μεγαλονοία; Και γιατί τα λέω αυτά για εκείνους, για τους οποίους ούτε το να αποκηρύσσονται και να αποκόπτονται από την ευσέβεια και την κατ' αυτήν Εκκλησία, ούτε ο χωρισμός από τον Θεό θεωρείται κάτι φοβερό και φρικτό; Αυτοί είναι αληθινά, σύμφωνα με τον κορυφαίο των αποστόλων, «εκείνοι που δεν τρέμουν μπροστά σε δόξες, καταφρονούν κάθε κυριότητα, είναι τολμηροί, αυθάδεις, εξαιτίας των οποίων βλασφημείται η οδός της αλήθειας, οι οποίοι δελεάζουν ψυχές αστήρικτες και με πλαστούς λόγους εκμεταλλεύονται τους πιο απλοϊκούς».

Αναμένεται δε ότι εκείνος θα έρθει πάλι για να κρίνει τους ανθρώπους· γιατί; Επειδή, όπως ο ίδιος είπε, ήρθε και φανερώθηκε το φως στον κόσμο, δηλαδή ο ίδιος και η διδασκαλία του, «και αγάπησαν οι άνθρωποι», διδάσκοντας άλλα και παραδιδόμενοι στις ηδονές, «περισσότερο το σκοτάδι παρά το φως». Για να μην πάθουμε λοιπόν αυτό, ο μεν κορυφαίος από τους μαθητές του Χριστού λέει: «θα υπάρξουν ψευδοδιδάσκαλοι και ψευδοπροφήτες, οι οποίοι θα εισαγάγουν κρυφά αιρέσεις απώλειας» και «από πλεονεξία θα σας εκμεταλλευτούν με πλαστά λόγια»· «διότι πολλοί θα ακολουθήσουν τις ασέλγειές τους». Ένας άλλος δε πάλι λέει ότι: «ακόμη κι αν άγγελος σας κηρύξει άλλο ευαγγέλιο από αυτό που σας κηρύξαμε, ας είναι ανάθεμα».

Υπήρξαν όμως και ψευδοπροφήτες στον λαό, όπως και ανάμεσά σας θα υπάρξουν ψευδοδιδάσκαλοι, οι οποίοι θα εισαγάγουν κρυφά αιρέσεις απωλείας, και αρνούμενοι τον Δεσπότη που τους αγόρασε, θα επιφέρουν στους εαυτούς τους γρήγορη καταστροφή. Και πολλοί θα ακολουθήσουν τις ασέλγειές τους, εξαιτίας των οποίων η οδός της αληθείας θα βλασφημηθεί. Και με πλεονεξία, με πλαστούς λόγους θα σας εκμεταλλευτούν. Γι' αυτούς η καταδίκη από παλιά δεν αργεί, και η απώλειά τους δεν αδρανεί. Και: «Εισέδυσαν κρυφά μερικοί άνθρωποι», είπε άλλος από τους μαθητές του Χριστού, «οι οποίοι από παλιά ήταν προγραμμένοι για αυτήν την καταδίκη, ασεβείς, που μετατρέπουν τη χάρη του Θεού μας σε ασέβεια, και αρνούνται τον μόνο Δεσπότη και Κύριό μας Ιησού Χριστό». Τους οποίους ταλανίζοντας ο ίδιος αποφαίνεται: «Αλίμονο σε αυτούς, διότι πορεύθηκαν στην οδό του Κάιν, και παρασύρθηκαν από την πλάνη του Βαλαάμ για χάρη μισθού, και καταστράφηκαν στην αντιλογία του Κορέ!» Ας ακούσουν όμως τι έχει αναφωνήσει από πριν εν Πνεύματι ο προφητικός λόγος γι' αυτούς: «Εσύ απέρριψες την επίγνωση», λέει ο θείος Ωσηέ, «και εγώ θα σε απορρίψω από το να ιερουργείς σε εμένα». Και: «Γίνατε παγίδα στη σκοπιά, και σαν δίχτυ απλωμένο πάνω στο Ιταβύριο, το οποίο έστησαν αυτοί που κυνηγούν το θήραμα. Και έγιναν σαν εκείνους που μετακινούν τα όρια. Πάνω τους θα εκχύσω την ορμή μου σαν νερό». —Τι λέει όμως ο θαυμάσιος Αββακούμ;