Πατερικές αναφορές στο Β΄ ΠΕΤΡΟΥ 2:8

Παραίνεση Η'. Σχετικά με τα σκάνδαλα που συμβαίνουν, γνωρίζουμε Εκείνον που είπε: μην κρίνετε, για να μην κριθείτε· διότι με όποια κρίση κρίνετε, θα κριθείτε· και με όποιο μέτρο μετράτε, θα σας αντιμετρηθεί· και τα εξής. Για να έχεις, όμως, βοήθεια στους λογισμούς σου, αναλογίσου ότι ο δίκαιος Λωτ κατοικούσε στα Σόδομα, αλλά δεν παρασύρθηκε από την υπερηφάνεια και την ασέλγειά τους· γι' αυτό και σώθηκε, όπως έχει γραφτεί: διότι ο δίκαιος, επειδή κατοικούσε ανάμεσά τους, με όσα έβλεπε και άκουγε, μέρα με τη μέρα βασάνιζε τη δίκαιη ψυχή του εξαιτίας των άνομων έργων τους. Αλλά τι προσθέτει λέγοντας: γνωρίζει ο Κύριος να ελευθερώνει τους ευσεβείς από τους πειρασμούς, και να φυλάσσει τους αδίκους για να τιμωρηθούν την ημέρα της κρίσεως· και τα εξής. Ας μην υπάρχει, λοιπόν, σήμερα εγκράτεια και πραότητα, και αύριο ακρασία και υπερηφάνεια. Όχι σήμερα ησυχία και αγρυπνία και ταπείνωση, και αύριο περισπασμοί και αχόρταγος ύπνος και ανυποταξία, και τα παρόμοια με αυτά. Όχι σήμερα απάρνηση του κόσμου, απάρνηση των γήινων πραγμάτων, απάρνηση της πατρίδας, των φίλων και των κατά σάρκα γονέων για την ελπίδα στον Κύριο, και αύριο να αναζητούμε τόπο, πατρίδα και κληρονομιά, βυθίζοντας τους εαυτούς μας σε πολλά κακά. Διότι η γυναίκα του Λωτ, αφού στράφηκε προς τα πίσω, έγινε στήλη άλατος. Γι' αυτό και ο Κύριος διδάσκει λέγοντας: κανείς που έβαλε το χέρι του στο άροτρο και στρέφεται προς τα πίσω, δεν είναι κατάλληλος για τη βασιλεία των ουρανών.

Και τι άφησαν αζήλευτο από τη μυσαρή γνώμη των παλαιών κακοδόξων; Και ποια πίστη υπάρχει σε αυτούς, για τους οποίους κανένας λόγος, κανένα γραπτό δεν είναι βέβαιο, ούτε οι ιδιόχειρες υπογραφές, ούτε οι σεπτές ιερές σύνοδοι, ούτε η απόφαση των πολιτικών αρχόντων που διακρίνονται για την παιδεία και τη σύνεσή τους, ούτε η κρίση εκείνων ακριβώς που έλαχαν να κρίνουν οριστικά την οικουμένη, ούτε του βασιλιά που επικυρώνει τις αποφάσεις και συνεισφέρει την δική του γνώμη, ενός βασιλιά ευσεβέστατου και μεγαλόφρονος, ο οποίος υπερέχει όσων κυβερνά όχι τόσο κατά το αξίωμα όσο κατά τη μεγαλοφυΐα και τη μεγαλονοία; Και γιατί τα λέω αυτά για εκείνους, για τους οποίους ούτε το να αποκηρύσσονται και να αποκόπτονται από την ευσέβεια και την κατ' αυτήν Εκκλησία, ούτε ο χωρισμός από τον Θεό θεωρείται κάτι φοβερό και φρικτό; Αυτοί είναι αληθινά, σύμφωνα με τον κορυφαίο των αποστόλων, «εκείνοι που δεν τρέμουν μπροστά σε δόξες, καταφρονούν κάθε κυριότητα, είναι τολμηροί, αυθάδεις, εξαιτίας των οποίων βλασφημείται η οδός της αλήθειας, οι οποίοι δελεάζουν ψυχές αστήρικτες και με πλαστούς λόγους εκμεταλλεύονται τους πιο απλοϊκούς».

Βλέπετε τους καρπούς της περιέργειας των οφθαλμών; Βλέπετε τα γεννήματα της κλοπής, της παρακοής και της βρώσης; Βλέπετε πόσα κακά κατέρρευσαν από την παράβαση μιας εντολής; «Διότι εάν», όταν αμάρτησαν οι πρωτόπλαστοι, τους οποίους έπλασε με τα ίδια του τα χέρια, «ο Θεός δεν τους λυπήθηκε», ας προσέξουμε μήπως, εάν και εμείς αμαρτάνουμε αμετανόητα, δεν λυπηθεί ούτε εμάς· μάλιστα δε, «ούτε αγγέλους που αμάρτησαν δεν λυπήθηκε, αλλά, αφού τους έριξε στα τάρταρα με δεσμά σκοταδιού, τους παρέδωσε για να φυλάσσονται έως την κρίση, και τον αρχαίο κόσμο», σύμφωνα με τη Θεία Γραφή, «δεν τον λυπήθηκε, αλλά διεφύλαξε ως όγδοο τον Νώε, τον κήρυκα της δικαιοσύνης, όταν έφερε κατακλυσμό στον κόσμο των ασεβών, και καταδίκασε σε καταστροφή τις πόλεις των Σοδόμων και των Γομόρρων μετατρέποντάς τες σε στάχτη, θέτοντάς τες ως παράδειγμα για όσους επρόκειτο να ασεβήσουν, και έσωσε τον δίκαιο Λωτ, ο οποίος καταπονούνταν από την ασελγή διαγωγή των παράνομων»· διότι «γνωρίζει ο Κύριος να σώζει τους ευσεβείς από τον πειρασμό, και να διατηρεί τους αδίκους για να τιμωρηθούν την ημέρα της κρίσεως, και μάλιστα εκείνους που ακολουθούν τη σάρκα με μιαρές επιθυμίες» και «έχουν μάτια γεμάτα μοιχεία» αμαρτάνοντας αδιάκοπα, διότι εκείνος που κοιτάζει «με σκοπό να επιθυμήσει, έχει ήδη διαπράξει μοιχεία μέσα στην καρδιά του», όπως έχει γραφτεί.