Πατερικές αναφορές στο Β΄ ΠΕΤΡΟΥ 3:16

Όπως και σε όλες τις Επιστολές, όταν μιλάει σε αυτές για τα θέματα αυτά· στις οποίες υπάρχουν ορισμένα δυσνόητα. Του Κυρίλλου Αλεξανδρείας. Φαίνεται σε κάποιους ότι ο πάνσοφος Παύλος λέει κάποια δύσκολα πράγματα, δηλαδή «δυσνόητα», σύμφωνα με τα λόγια των αγίων αποστόλων. Ότι όμως αυτά είναι γεμάτα από την άνωθεν σοφία δεν επιδέχεται καμία αμφιβολία, διότι μέσα του μιλάει ο Χριστός.

Λέει επίσης και ο Πέτρος, ο κορυφαίος του κορυφαίου χορού των μαθητών του Κυρίου, ότι και τα δυσνόητα σημεία στις επιστολές του μεγάλου Παύλου οι τότε αμαθείς και αστήρικτοι τα διαστρέβλωναν προς τη δική τους απώλεια.

Φρίξτε και τρομάξτε εσείς που αναπτύσσετε σχέσεις αγάπης μαζί τους, και διορθωθείτε, για να μην χαθείτε εξαιτίας των ασεβειών τους. Ταιριάζει δε και εδώ το: «Ιδού, σας τα έχω προείπει». Αλλά ας επανέλθουμε στο προκείμενο, συμπληρώνοντας τα περί της συντελείας. Και για να μιλήσω με συντομία: τα προειρημένα σημεία εκπληρώθηκαν· στο εξής πρέπει να είναι κανείς έτοιμος και προετοιμασμένος, και να μην περιεργάζεται περισσότερα από τα γεγραμμένα. Πολλοί αμαθείς και αστήρικτοι έχουν γίνει εκείνοι που διαστρεβλώνουν τις θείες Γραφές· εσύ όμως πρόσεξε, μην τους πιστέψεις. Πολλή κακία, πολλή πονηρία έχει εκχυθεί πάνω στη γη, πολλά σκάνδαλα· εσύ όμως πρόσεχε, μην εξαπατηθείς· μην αποκλίνεις προς τα δεξιά, ούτε προς τα αριστερά, αλλά να βαδίζεις τη βασιλική οδό. Έχεις πολλούς πιστούς, αγαπητέ, αν όχι πάνω στη γη, τουλάχιστον στον ουρανό, με τους οποίους να σπεύσεις να βρίσκεσαι πάντοτε μαζί. Έχεις εκεί πανηγύρεις αγγέλων, έχεις πατριάρχες, προφήτες, αποστόλους, ευαγγελιστές· έχεις μάρτυρες, οσίους ομολογητές και όσους διέπρεψαν στον μοναχικό βίο, πλήθος πολύ, των οποίων τα ονόματα είναι γραμμένα στο βιβλίο της ζωής. Αυτούς να ποθήσεις, αυτούς να μιμηθείς, από αυτούς να μην αποχωρίζεσαι, τη μνήμη αυτών να την έχεις στην καρδιά σου νύχτα και μέρα, και κρατώντας πάντοτε στα χέρια σου τα βιβλία τους να τα αναγινώσκεις, για να βρεις πολλή ωφέλεια.

Αναγνωρίζω μεν τα λόγια του Παύλου, άνθρωπέ μου. Επειδή όμως φοβούμαι μήπως πάθω το ίδιο με εκείνους που ο μέγας Πέτρος αποκάλεσε αμαθείς και αστήρικτους, οι οποίοι διαστρεβλώνουν τα δυσνόητα σημεία στα γραπτά του αποστόλου, όπως και τις λοιπές Γραφές προς δική τους απώλεια, δεν μένω μόνο στα λόγια, ούτε, μεταφέροντάς τα σε άλλο σκοπό παρά από εκείνον που έθεσε ο Παύλος, προσπαθώ να τα διαστρεβλώσω, δημιουργώντας με πιθανοφάνεια μια εύλογη εντύπωση και προσπαθώντας να στηρίξω δική μου πεισμονή, η οποία δεν προέρχεται από Εκείνον που μας καλεί. Αντιθέτως, ερευνώντας τα γεγραμμένα σύμφωνα με το παράγγελμα του Κυρίου και ανιχνεύοντας το νόημα που εμπεριέχεται σε αυτά, διαπιστώνω ότι ο θείος απόστολος δεν προτίθεται σε αυτά να διδάξει περί ενζύμων και αζύμων, ούτε να εκθέσει την παράδοση της ιερουργίας, αλλά κάνει λόγο περί πορνείας και αποχής από αυτήν· και ότι χρησιμοποιεί τον όρο «ζύμη» μεταφορικά αντί για την πορνεία και την όλη κακία, στην οποία παλαιότερα συμμετείχαν οι Κορίνθιοι –προς τους οποίους απευθύνεται ο λόγος περί της εν Χριστώ δικαιοσύνης– και το «άζυμο» αντί για τη νέα κατά Χριστόν πολιτεία. Διότι, αφού υπενθύμισε τα περί εκείνου που επόρνευσε μεταξύ τους και έκρινε δίκαιο να αφοριστεί αυτός και να απομακρυνθεί, κατά τη δική του έκφραση, από το μέσον τους, τι λέει; «Τι θέλετε; Να έλθω προς εσάς με ράβδο, ή με αγάπη και πνεύμα πραότητος;»

Είδες τους Ιουδαίους πόσο πολύ τους έκανε να πτοούνται και να εκπλήσσονται ο διδακτικός λόγος των αποστόλων; Αν και στον Παύλο αυτού του είδους η χάρη απαστράπτει περισσότερο. Θέλεις να καλέσουμε τον κορυφαίο ως μάρτυρα της σοφίας που ενυπήρχε στον άνδρα; «Καθώς», λέει, «και ο αδελφός μας Παύλος έγραψε σύμφωνα με τη σοφία που του δόθηκε», γνωρίζοντας και ομολογώντας έτσι ότι η σοφία του Παύλου αποτελεί θείο δώρο. Έπειτα, εξυμνώντας και αποδίδοντας σε θεία έμπνευση το βάθος και την πυκνότητα των όσων έχει γράψει, προσθέτει: «στα οποία υπάρχουν ορισμένα δυσνόητα», σαν να υπονοεί ότι η συγκομιδή των επιστολών του Παύλου απαιτεί οξύνοια, θεία καθοδήγηση, σοφούς μαθητές και σταθερή σύνεση. Γι' αυτόν τον λόγο, «οι αμαθείς και αστήρικτοι», εκτός από το ότι δεν αποκομίζουν κανένα όφελος, πλανώνται και οδηγούνται οι ίδιοι στην απώλεια.

26. Όχι για τον λόγο που προφασίζονται, αλλά για εκείνον που αποσιωπούν και αποκρύπτουν, διότι για την αποστασία τους προανακήρυξε λέγοντας: «Φροντίστε με ζήλο να βρεθείτε ενώπιόν του άσπιλοι και άμωμοι εν ειρήνη, και να θεωρείτε τη μακροθυμία του Κυρίου μας ως σωτηρία, όπως ακριβώς και ο αγαπητός μας Παύλος σας έγραψε σύμφωνα με τη σοφία που του δόθηκε, μιλώντας για αυτά σε όλες τις επιστολές του· μέσα σε αυτές υπάρχουν ορισμένα δυσνόητα, τα οποία οι αμαθείς και αστήρικτοι διαστρεβλώνουν, όπως και τις υπόλοιπες γραφές, προς δική τους απώλεια.» 27. Διότι αυτά τα λόγια του κορυφαίου προαναγγέλλουν ξεκάθαρα το θράσος και την ασέβειά τους, αφού αυτοί είναι που διαστρεβλώνουν και παραποιούν, προς δική τους απώλεια, τόσο τα λόγια του Κυρίου όσο και των αποστόλων και τις άλλες γραφές, εννοώ τις Πράξεις των Αποστόλων και τις λεγόμενες Καθολικές, με εξαίρεση εκείνες που αποδίδονται στον κορυφαίο, διότι αυτές ούτε καν λεκτικά δεν τις αποδέχονται. 28. Εξάλλου, τις Πράξεις των Αποστόλων και τις Καθολικές δεν τις συγκαταλέγουν όλοι τους μαζί με τα υπόλοιπα· υπάρχουν, βέβαια, και ορισμένοι που τις συμπεριλαμβάνουν.

Έτσι λοιπόν, αφού έγραψε για αυτά ο απόστολος Πέτρος, μετά από λίγο πάλι λέει: «Γι' αυτό, αγαπητοί, εφόσον προσδοκάτε αυτά, σπεύσατε να βρεθείτε άσπιλοι εν ειρήνη, και να θεωρείτε τη μακροθυμία του Κυρίου μας ως σωτηρία, όπως ακριβώς και ο αγαπητός μας αδελφός Παύλος σας έγραψε σύμφωνα με τη σοφία που του δόθηκε, όπως άλλωστε και σε όλες του τις επιστολές, μιλώντας μέσα σε αυτές για τα θέματα αυτά. Ανάμεσά τους υπάρχουν ορισμένα δυσνόητα, τα οποία οι αμαθείς και οι αστήρικτοι διαστρεβλώνουν, όπως ακριβώς κάνουν και με τις υπόλοιπες Γραφές, προς τη δική τους απώλεια». Αυτό όμως δεν το παθαίνουν μόνο εκείνοι της εποχής εκείνης, αλλά και τώρα οι περισσότεροι από εμάς, ή σχεδόν όλοι θα έλεγα, το παθαίνουμε εξαιτίας της άγνοιας, συγχέοντας τα πάντα, διαστρεβλώνοντας, δηλαδή παρερμηνεύοντας, όλα τα νοήματα της θείας Γραφής προς τη δική μας απώλεια, φροντίζοντας να έχουμε και να κάνουμε τις θείες Γραφές οιονεί συνηγόρους των δικών μας παθών, των επιθυμιών και της δικής μας απώλειας.