Παρέβαλλεν οὖν ἐν τῷ κελλίῳ μου, κἀγὼ δὲ ἀπῄειν πρὸς αὐτόν· ὠφελούμην γὰρ ἐπὶ τῇ συντυχίᾳ τοῦ ἀνδρός, καὶ ἐθαύμαζον θεωρῶν τοσαύτην ἐπίγνωσιν ἐν ἀνθρώπῳ βαρβάρῳ· ἦν γὰρ δυτικῶν μερῶν· καὶ ἐδόξαζον τὸν Θεὸν τὸν μὴ θέλοντα τινὰ ἀπολέσθαι, ἀλλὰ πάντας εἰς μετάνοιαν χωρῆσαι· καὶ ἐμνήσθην τοῦ εὐαγγελικοῦ ῥητοῦ τοῦ λέγοντος· ἀμὴν λέγω ὑμῖν· ὅτι πολλοὶ ἀπὸ ἀνατολῶν καὶ δυσμῶν ἥξουσι, καὶ ἀνακλιθήσονται μετὰ Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν, οἱ δὲ υἱοὶ τῆς βασιλείας ἐκβληθήσονται εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων· καὶ στενάξας εἶπον· ῥῦσαι ἡμᾶς, Κύριε, ἐκ τοῦ ἐξωτέρου σκότους καὶ τοῦ κλαυθμοῦ καὶ τοῦ βρυγμοῦ τῶν ὀδόντων, καὶ μνήσθητι ἡμῶν ἐν τῇ εὐδοκίᾳ τοῦ λαοῦ σου. Ἐπίσκεψαι ἡμᾶς ἐν σωτηρίῳ σου, τοῦ ἰδεῖν ἐν τῇ χρηστότητι τῶν ἐκλεκτῶν σου, τοῦ εὐφρανθῆναι ἐν τῇ εὐφροσύνῃ τοῦ ἔθνους σου, τοῦ ἐπαινεῖσθαι μετὰ τῆς κληρονομίας σου. Μνήσθητι ἡμῶν, Κύριε, ὡς τοῦ λῃστοῦ, ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου, καὶ ἐξέγειρον ἡμῶν τὰ σώματα ἐκ τῶν μνημείων μετὰ δόξης, ἀξιῶν ἡμᾶς τῆς ἁρπαγῆς τῶν δικαίων ἐν νεφέλαις· ἵνα καὶ ἡμεῖς μικρὸν κληρονομήσωμεν τοῦ ὄρους τοῦ ἁγίου σου, πρεσβείαις τῶν ἁγίων σου. Ἀμήν.
Μετάφραση
Ερχόταν λοιπόν στο κελλί μου, κι εγώ πήγαινα σε αυτόν. Διότι ωφελούμουν από τη συναναστροφή με τον άνδρα, και θαύμαζα βλέποντας τόση επίγνωση σε έναν βάρβαρο άνθρωπο, επειδή καταγόταν από τα δυτικά μέρη. Και δόξαζα τον Θεό, ο οποίος δεν θέλει να χαθεί κανείς, αλλά όλοι να φτάσουν σε μετάνοια. Και θυμήθηκα το ευαγγελικό ρητό που λέει: αλήθεια σας λέω, ότι πολλοί θα έρθουν από ανατολή και δύση, και θα παρακαθίσουν μαζί με τον Αβραάμ και τον Ισαάκ και τον Ιακώβ στη βασιλεία των ουρανών, ενώ οι υιοί της βασιλείας θα ριχτούν στο απώτερο σκοτάδι. Εκεί θα είναι ο κλαυθμός και ο τριγμός των δοντιών. Και αναστενάζοντας είπα: Γλίτωσέ μας, Κύριε, από το απώτερο σκοτάδι και τον κλαυθμό και τον τριγμό των δοντιών, και θυμήσου μας με την εύνοια που δείχνεις στον λαό σου. Επισκέψου μας με τη σωτηρία σου, ώστε να δούμε την αγαθότητα των εκλεκτών σου, να ευφρανθούμε με τη χαρά του έθνους σου, να δοξαστούμε μαζί με την κληρονομία σου. Θυμήσου μας, Κύριε, όπως τον ληστή, όταν έρθεις στη βασιλεία σου, και ανάστησε τα σώματά μας από τα μνήματα με δόξα, αξιώνοντάς μας την αρπαγή των δικαίων μέσα σε νεφέλες, ώστε να κληρονομήσουμε κι εμείς έστω και ένα μικρό μέρος του αγίου σου όρους, με τις πρεσβείες των αγίων σου. Αμήν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες