Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Β΄ 1:20

Μην το αναγγείλετε στη Γεθ, ούτε στους δρόμους της Ασκάλωνος, μήπως και ευφρανθούν οι θυγατέρες των απερίτμητων· διότι ιδού, και σήμερα έπεσαν δυνατοί και μεγάλα πολεμικά σκεύη, για τα οποία πρέπει να κλαίμε. Έκλαιγε δε για τον Αβεσσαλώμ, όχι επειδή πέθανε, αλλά επειδή παρανόμησε. Και εμείς, λοιπόν, ας μην κλαίμε αυτούς που απεβίωσαν, αλλά εκείνους που απαρνήθηκαν τη δική τους πίστη.

Μη μου λες ότι πολλοί νήστεψαν, αλλά να διορθώσεις τους πολλούς. Δεν ανάλωσα τόσους λόγους γι' αυτό τον σκοπό, για να κατηγορήσεις τους πολλούς, αλλά για να κάνεις τους πολλούς λίγους, ή μάλλον ούτε καν λίγους, αλλά να διασώσεις ακόμη και αυτούς. Μην διαπομπεύεις, λοιπόν, τα αμαρτήματα, αλλά να τα θεραπεύεις. Διότι, όπως ακριβώς εκείνοι που τα διαπομπεύουν και ασχολούνται αποκλειστικά με αυτό, έστω κι αν είναι λίγοι αυτοί που έχουν αμαρτήσει, δημιουργούν την εντύπωση ότι είναι πολλοί· έτσι και εκείνοι που τα περιστέλλουν και αποστομώνουν όσους τα διαπομπεύουν, και φροντίζουν εκείνους που έχουν πέσει, έστω κι αν είναι πολλοί, και τους ίδιους διορθώνουν εύκολα και δεν αφήνουν κανέναν άλλον να βλαφθεί από τη φήμη τους. Δεν άκουσας ότι ο Δαβίδ, θρηνώντας τον Σαούλ, έλεγε: «Πώς έπεσαν οι δυνατοί; Μην το αναγγείλετε στη Γεθ, ούτε να το διαλαλήσετε στους δρόμους της Ασκάλωνος, για να μην ευφρανθούν οι θυγατέρες των αλλοφύλων, ούτε να καυχηθούν οι θυγατέρες των απεριτμήτων». Εάν, λοιπόν, ένα φανερό γεγονός δεν ήθελε να διαπομπευθεί, ώστε να μη δώσει χαρά στους εχθρούς, πόσο μάλλον αυτά δεν πρέπει να τα διαδίδουμε σε αυτούς που βρίσκονται έξω, ή μάλλον ούτε καν στους δικούς μας, ώστε ούτε οι εχθροί να χαίρονται ακούγοντάς τα, ούτε οι οικείοι να καταπτοούνται μαθαίνοντάς τα, αλλά να τα περιστέλλουμε και να τα περιφράσσουμε από παντού. Μη μου λες ότι «Το είπα στον τάδε»· κράτησε τον λόγο για τον εαυτό σου.