Καὶ ἐν ἄλλῳ τόπῳ κλαίει ὁ προφήτης λέγων· Κλαύσομαί σε, ἄμπελος Σέβαμα· τί ὠλοθρεύθησαν τρυγηταί σου; ὁ οἶνός ἐστιν ἐν ληνῷ χρῄζων κούφων ἀξίων χωρῆσαι τοῦτον. Πολλὰ δὲ διὰ τὸ πλῆθος τῶν τετραυματισμένων ἐν τῷ νῦν καιρῷ παρῃτήσαντο τετραυματισμένοι. Ὅσοι γοῦν ἀβλαβεῖς ἔμειναν κοῦφα νέα διατετηρημένα προσερχέσθωσαν μεταλαβεῖν. Καὶ πάλιν ἐν ἄλλῳ τόπῳ κλαίει λέγων· Τίς δῴη τῇ κεφαλῇ μου ὕδωρ, καὶ ὀφθαλμοῖς μου πηγὴν δακρύων, καὶ κλαύσωμεν τὸν λαὸν τοῦτον ἡμέρας καὶ νυκτὸς, τοὺς τετραυματισμένους θυγατρὸς λαοῦ μου, τοὺς σοφοὺς ὄντας εἰς τὸ κακοποιῆσαι, τὸ δὲ καλὸν ποιῆσαι μὴ ἐπεγνωκότας; Τοῦτο ποιοῦντες κλαίοντες ἐπὶ τῷ πτώματι τῶν ἀνθρώπων. Ὁ προφήτης δὲ πάλιν Ἰεζεκιὴλ ἐθρήνει ἐφ᾽ ἕκαστον τῶν ἀποπεπτωκότων, ὥσπερ αὐτῷ εἴρηται· Λάβε θρῆνον ἐπὶ τὸν ἄρχοντα Τύρου. Καὶ οὐκ ἐπὶ τὸν ἄρχοντα Τύρου μόνον κλαίει, ἀλλ᾽ ἐπὶ τοὺς πολλοὺς τάχα ἐκ τῶν αὐτοῦ δακρύων καταντήσουσιν· σκοποὶ γὰρ τυγχάνουσι τοῦ παντὸς, καὶ διίκτορες τοῦ πενθεῖν. Καὶ ὁ Δαυῒδ ἔκλαιεν ἐπὶ τῷ πτώματι δυνατῶν λέγων· Πῶς ἔπεσον δυνατοὶ, καὶ ἀπώλοντο σκεύη πολεμικά;
Μετάφραση
Και σε άλλο σημείο κλαίει ο προφήτης λέγοντας: Θα σε κλάψω, άμπελε της Σεβάμα· γιατί εξολοθρεύτηκαν οι τρυγητές σου; Ο οίνος βρίσκεται στον ληνό και χρειάζεται σκεύη άξια να τον χωρέσουν. Πολλοί δε, εξαιτίας του πλήθους των τραυματισμένων στον παρόντα καιρό, εγκατέλειψαν την προσπάθεια, όντας και οι ίδιοι τραυματισμένοι. Όσοι λοιπόν έμειναν αβλαβείς, ως νέα και καλά διατηρημένα σκεύη, ας προσέλθουν για να μεταλάβουν. Και πάλι σε άλλο σημείο κλαίει λέγοντας: Ποιος θα δώσει στο κεφάλι μου νερό, και στα μάτια μου πηγή δακρύων, για να κλάψουμε αυτόν τον λαό ημέρα και νύχτα, τους τραυματισμένους της θυγατέρας του λαού μου, οι οποίοι είναι σοφοί στο να κάνουν το κακό, αλλά το καλό δεν έμαθαν να το κάνουν; Αυτό το πράττουν κλαίγοντας για την πτώση των ανθρώπων. Ο προφήτης Ιεζεκιήλ πάλι θρηνούσε για καθέναν από εκείνους που είχαν ξεπέσει, όπως του έχει παραγγελθεί: Άρχισε θρήνο για τον άρχοντα της Τύρου. Και δεν κλαίει μόνο για τον άρχοντα της Τύρου, αλλά και για τους πολλούς, οι οποίοι ίσως μέσα από τα δάκρυά του θα καταλήξουν σε μετάνοια· διότι αυτοί τυγχάνουν φρουροί των πάντων και καθοδηγητές στο πένθος. Και ο Δαβίδ έκλαιγε για την πτώση των δυνατών, λέγοντας: Πώς έπεσαν οι δυνατοί, και χάθηκαν τα πολεμικά όπλα;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες