ΒΙΒΛΟΣ Βʹ. <Καὶ ἐῤῥέθη τῷ Δαβὶδ Οὐκ εἰσελεύσῃ ὧδε, ὅτι ἀντέστησαν οἱ τυφλοὶ καὶ χωλοί.> Κυρίλλου. Οὐκοῦν τῷ μὲν μακαρίῳ Δαβὶδ οἱ ἀπό τε τῆς Ἱερουσαλὴμ, ἤτοι τῆς Ἰεβοῦς, ἀντέστησαν τυφλοὶ καὶ χωλοί· καὶ τοῦτο πεποιηκότες, οἰκτρῶς διολώλασι· κατελάβετο γὰρ αὐτήν. Ἀντέστησαν τῷ πάντων Σωτῆρι Χριστῷ κατὰ τὸν τῆς ἐπιδημίας αὐτοῦ καιρὸν οἱ τῆς Ἱερουσαλὴμ οἰκήτορες χωλοὶ καὶ τυφλοί· οὐ γὰρ ᾔδεσαν ὀρθοποδεῖν· ἀλλ᾽ οὐδὲ τὸ θεῖον εἰς νοῦν ἐδέξαντο φῶς οἱ τὴν πίστιν οὐ προσιέμενοι, Γραμματεῖς δὲ μάλιστα καὶ Φαρισαῖοι. <Καὶ ἀπέστειλεν Δαβὶδ ἀγγέλους, καὶ ἔλαβεν αὐτὴν, καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτήν.> Κυρίλλου. Μὴ ταραχθῇς ἑτοίμως περὶ τῶν ἁγίων, εἰ γεγόνασιν ἐν παροράμασιν ἔσθ᾽ ὅτε καὶ αὐτοί· καὶ γάρ ἐστιν ἀληθὲς ὅτι καὶ οἱ σφόδρα γενναιότατοι τῶν στρατιωτῶν, οἱ ἐπ᾽ ἀνδρείᾳ σωμάτων καὶ εὐτεχνίᾳ τεθαυμασμένοι, πλήττονται μὲν ἔσθ᾽ ὅτε μαχόμενοι, πλὴν οὐ καταπίπτουσιν. Ἄλλως τε χρῆναι γὰρ ὑπολαμβάνω προσεπενεγκεῖν τοῖς εἰρημένοις καὶ τοῦτο· Μόνῳ τετήρηται τῷ φιλανθρώπῳ Σωτῆρι Χριστῷ, τὸ μὴ παθεῖν ἁμαρτίαν· ὅτι Θεὸς κατὰ φύσιν ὢν, γέγονε σάρξ. Διὰ τοῦτο καὶ αὐτὸς ἔλεγε περὶ ἑαυτοῦ· «Ἔρχεται ὁ ἄρχων τοῦ αἰῶνος τούτου, καὶ ἐν ἐμοὶ εὑρήσει οὐδέν· Καὶ μετ᾽ ὀλίγα· Καὶ ταῦτά φημι περὶ τῆς ἁμαρτίας τοῦ Δαβὶδ ὅτε εἰσῆλθε πρὸς τὴν Βερσαβεὲ τὴν τοῦ Οὐρίου γαμετήν.
Μετάφραση
ΒΙΒΛΙΟ Β'. <Και ειπώθηκε στον Δαβίδ: Δεν θα εισέλθεις εδώ, διότι αντιστάθηκαν οι τυφλοί και οι χωλοί.> Του Κυρίλλου. Επομένως, στον μακάριο Δαβίδ αντιστάθηκαν οι τυφλοί και οι χωλοί από την Ιερουσαλήμ, δηλαδή την Ιεβούς· και πράττοντας αυτό, χάθηκαν οικτρά, διότι αυτός την κυρίευσε. Αντιστάθηκαν στον Σωτήρα των πάντων Χριστό κατά τον καιρό της παρουσίας Του οι κάτοικοι της Ιερουσαλήμ, ως χωλοί και τυφλοί· διότι δεν γνώριζαν πώς να ορθοποδήσουν, αλλά ούτε δέχθηκαν στον νου το θείο φως αυτοί που δεν αποδέχονταν την πίστη, και μάλιστα οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι. <Και απέστειλε ο Δαβίδ αγγελιαφόρους και την πήρε, και εισήλθε σε αυτήν.> Του Κυρίλλου. Μην ταραχθείς εύκολα σχετικά με τους αγίους, εάν κάποιες φορές υπέπεσαν και οι ίδιοι σε παραπτώματα· διότι είναι αλήθεια ότι και οι πλέον γενναιότατοι από τους στρατιώτες, αυτοί που θαυμάζονται για την ανδρεία των σωμάτων και την πολεμική τους τέχνη, κάποιες φορές πληγώνονται μαχόμενοι, αλλά δεν καταπίπτουν. Εξάλλου θεωρώ ότι πρέπει να προσθέσω στα προλεχθέντα και τούτο: Μόνο στον φιλάνθρωπο Σωτήρα Χριστό έχει διατηρηθεί το να μην υποπέσει σε αμαρτία· διότι, όντας Θεός κατά φύση, έγινε σάρκα. Γι' αυτό και ο Ίδιος έλεγε για τον εαυτό Του: «Έρχεται ο άρχοντας του αιώνα τούτου, και σε εμένα δεν θα βρει τίποτα». Και λίγο μετά: Και αυτά τα λέω σχετικά με την αμαρτία του Δαβίδ, όταν εισήλθε στη Βηρσαβεέ, τη σύζυγο του Ουρία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες