Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Β΄ 15:31

«Βαρυκάρδιοι»· και στους Ιουδαίους που αρνήθηκαν την παρουσία του Χριστού προέλεγε. «Βαρυκάρδιοι»· διότι προφήτες τον προκήρυξαν, πατριάρχες τον προανήγγειλαν, οι προφητείες εκπληρώθηκαν, ήρθε αυτός για τον οποίο προφήτευσαν, άγγελοι έγιναν μάρτυρες του τεχθέντος, ποιμένες θεατές, οι μάγοι προσκυνητές. Ο μοναδικός αστέρας υπέδειξε την Παρθένο. Ο παράδοξος αυγερινός σήμανε τον νέο ήλιο μέσα στη νεφέλη: «Θα ανατείλει σε εσάς που με φοβάστε ο ήλιος της δικαιοσύνης». Και πώς μαζί με τα μάτια σας και την καρδιά σας βαρύνατε με την απιστία, «βαρυκάρδιοι»; Έπειτα, για να μην πουν: Πες μας, ω Δαβίδ, ήρθες για να μας βρίσεις; Πνέεις μένεα, όπως φαίνεται, και είναι ξένο προς τον προφήτη το να ατιμάζει, αποκρίνεται: Υβρίζει αυτός που επικαλείται τα ανύπαρκτα· ελέγχει αυτός που αγορεύει για τα υπαρκτά. Γιατί λοιπόν είπα «Βαρυκάρδιοι»; Επειδή «αγαπάτε τη ματαιότητα», διότι εξαιτίας των πρόσκαιρων παραβλέπετε τα επουράνια, διότι εξαιτίας της φθοράς καταφρονήσατε την αφθαρσία, διότι αγαπήσατε την κενοδοξία αντί της ταπεινοφροσύνης. Και σε όσους παραφέρθηκαν μαζί με τον Αβεσσαλώμ, ο Δαβίδ έλεγε: Γιατί παρασυρθήκατε από το άτακτο παιδί; Γιατί δώσατε φτερά στην τυραννία του νέου; Γιατί υποκινείτε τον γιο εναντίον του πατέρα; Γιατί ακολουθήσατε τη μάταιη συμβουλή του Αχιτόφελ; Προσευχήθηκα στον Θεό λέγοντας: Κύριε, ματαίωσε τη βουλή του Αχιτόφελ, διότι εξωθεί τον γιο εναντίον του πατέρα, διότι οπλίζει τη φύση εναντίον του εαυτού της, διότι αποπειράται να ανατρέψει τους νόμους του Θεού.

Τότε, λοιπόν, για να εκπληρωθεί η υπόσχεση του Ελισσαίου, ματαιώθηκαν οι βουλές της Συρίας, και εγκαταλείποντας τις σκηνές τους και όλη την περιουσία τους έφυγαν, αφήνοντας τόση αφθονία αγαθών στη Σαμάρεια, ώστε ένα μέτρο σιμιγδάλι να πωλείται προς έναν σίκλο και δύο μέτρα κριθάρι προς έναν σίκλο. Έτσι, λοιπόν, ο Κύριος γνωρίζει να ματαιώνει τις βουλές των εθνών. Το πώς, πάλι, αθετεί τις βουλές των αρχόντων, το διδαχθήκαμε στην περίπτωση του Αχιτόφελ, όταν προσευχήθηκε ο Δαβίδ λέγοντας: «Ματαίωσε, σε παρακαλώ, τη βουλή του Αχιτόφελ». Όταν, λοιπόν, ακούσεις κάποιον να εκτοξεύει μεγάλες απειλές και να διατείνεται ότι θα επιφέρει εναντίον σου κάθε λογής κακώσεις, ζημίες, πληγές ή θανάτους, στρέψε το βλέμμα σου προς τον Κύριο, ο οποίος ματαιώνει τις βουλές των εθνών και αθετεί τους λογισμούς των λαών.

Του Κυρίλλου, από το υπόμνημα στους Ψαλμούς, επί του προκειμένου ρητού. με.» Καίτοι αυτά άκουσε από τον προφήτη, ... μάλλον παρά να συγχωρείται. <Και πήρε το στέμμα του Μολχόμ του βασιλιά.> Του Κυρίλλου. Παρατάχθηκε βέβαια ενάντια στους γιους του Αμμών, και σε αυτούς που συμμάχησαν με τις δικές τους παραφροσύνες, αυτούς από τη γη των Σύρων εννοώ· και νίκησε, και τους κυρίευσε κατά κράτος· και αφού πήρε το στέμμα του Μολχώμ, και έπειτα βρήκε σε αυτό έναν τεράστιο και πολύτιμο λίθο, τον έδεσε στο δικό του στέμμα. <Και ο Δαβίδ ανέβαινε κλαίγοντας και με το κεφάλι σκεπασμένο.> Του Κυρίλλου. Επειδή συνέβη πριν από τον πόλεμο εναντίον του Αβεσσαλώμ να γίνει η αμαρτία από τον μακάριο Δαβίδ, αυτή εναντίον του Ουρία εννοώ, υπήρχε φήμη σε ολόκληρη, για να το πούμε έτσι, τη χώρα των Ιουδαίων, και κάποιοι είχαν διόλου απίθανη υποψία γι' αυτόν· διότι νόμιζαν ότι αυτός τιμωρούνταν για τα αμαρτήματα εναντίον του Ουρία· και επειδή είχε περιέλθει σε ρήξη με τον Θεό, θα ήταν εύκολη λεία για όσους το ήθελαν, και παντού θα έπασχε από αδυναμία. <Ματαίωσε λοιπόν τη βουλή του Αχιτόφελ.> Του Κυρίλλου. Ματαίωσε, λέει, τη βουλή του Αχιτόφελ, Κύριε ο Θεός μου. Διότι ο Αχιτόφελ ήταν άνθρωπος με βαθιά και πικρή σκέψη και πολυμήχανος, και ικανός να βρει λύσεις για κάθε πράγμα, και μάλιστα στρατηγικότατος ως προς αυτό.