Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Β΄ 16:8

Ενώ λοιπόν τον βρήκε σε αυτήν την κατάσταση, γεμάτο οδύνη και φόβο, ο Σιβά τον συντάραξε ακόμη περισσότερο, συκοφαντώντας τον κύριό του και λέγοντας ότι συντάσσεται με το μέρος του τυράννου. Θ΄. Αυτόν τον διαδέχεται ο Σεμεΐ, κάποιος μιαρός και αχάριστος άνθρωπος, ο οποίος τον χτυπούσε με μύριες ύβρεις και με πέτρες, συνοδευόμενες από εκείνα τα λόγια: «Φύγε», έλεγε, «άνθρωπε των αιμάτων, και άνθρωπε παράνομε. Ο Κύριος επέστρεψε επάνω σου όλα τα αίματα του οίκου του Σαούλ, επειδή εσύ βασίλευσες αντ' αυτού, και ο Κύριος παρέδωσε τη βασιλεία στα χέρια του Αβεσσαλώμ του γιου σου, και σου έδειξε την κακία σου, διότι είσαι άνθρωπος των αιμάτων». Εκείνος όμως καταρρακωνόταν ακούγοντας αυτά και πάσχοντας, όπως το φανέρωνε άλλωστε και από τους ίδιους τους θρήνους του, και δεν τολμούσε να κάνει τίποτα περισσότερο· αλλά, λέγοντας: «Άφησέ τον να καταριέται, διότι ο Κύριος του το είπε, μήπως επιβλέψει ο Κύριος στην ταπείνωσή μου και μου ανταποδώσει αγαθά αντί για την κατάρα της σημερινής ημέρας», τον άφησε να απέλθει ζωντανός. Ο ίδιος δε περίμενε μεριμνώντας για τα σχετικά με τον Χουσί και τρέμοντας για το ποιο άραγε θα ήταν το τέλος. Όταν δε αναγγέλθηκαν και αυτά, συνάφθηκε ο πόλεμος, ο οποίος ήταν ο πιο παράδοξος από όλους τους πολέμους που είχαν γίνει ποτέ, και έμοιαζε περισσότερο με αίνιγμα.

Βλέποντας δε και τους σάκους των θησαυροφυλακίων να καταξεσκίζονται από τους Πέρσες και τον κομμένο σε νομίσματα χρυσό και άργυρο να χύνεται στη γη και να αρπάζεται, παρακινούσε τους Ρωμαίους που ήταν μαζί του να ορμήσουν εναντίον των βαρβάρων και να αποκτήσουν τα χρήματα πιο δίκαια από τους Πέρσες. Εμφανιζόμενος δε πάλι εκείνος ο άνδρας, χλεύαζε αναιδώς τον βασιλιά που έδινε τέτοιες διαταγές λέγοντας: «Έπρεπε αυτά να τα δίνει στους Ρωμαίους με τη θέλησή του πρωτύτερα, και όχι βέβαια τώρα, που η απόκτησή τους είναι δύσκολη και γίνεται με αίμα. Αν δε ο ίδιος είναι ισχυρός άνδρας, όπως εύχεται να είναι, ή τουλάχιστον φοράει ανδρική ενδυμασία, ας συγκρουστεί με τους Πέρσες που συλούν τον χρυσό και αφού τους κατακόψει με μεγαλύτερο θάρρος, ας διασώσει για τους Ρωμαίους τα αρπαγμένα». Εκείνος όμως σιωπούσε και σε αυτά τα λόγια, χωρίς να γογγύζει μέσα από τα δόντια του ή να μουρμουρίζει, αλλά υπομένοντας την προπέτεια του υβριστή, όπως παλαιότερα ο Δαβίδ την αυθάδεια του Σεμεΐ.

Δεν ακούσατε πώς ο Δαβίδ, όταν υβριζόταν από τον στρατηγό του τον Σεμεΐ και αποκαλούνταν άνδρας αιμάτων, θεωρώντας εκ βάθους ψυχής τον εαυτό του πιο ευτελή από εκείνον, δεν οργιζόταν, αλλά εμπόδισε και όσους ήθελαν να τον θανατώσουν;