Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Β΄ 17:14

Ο Δαβίδ, προσευχόμενος να ματαιωθεί η συμβουλή του Αχιτόφελ, στέλνει τον φίλο του, τον Χουσί, για να αντιταχθεί στη γνώμη εκείνου και για να του γνωστοποιήσει, μέσω των ιερέων Σαδώκ και Αβιάθαρ, καθετί που θα αποφάσιζε ο Αβεσσαλώμ. Ο δε Χουσί, όταν έφτασε σε αυτόν τον πατροκτόνο, επειδή θεωρήθηκε έμπιστος και ευνοϊκά διακείμενος απέναντί του, κλήθηκε, όπως και ο Αχιτόφελ, να εκφέρει γνώμη για το τι έπρεπε να πραχθεί σχετικά με τον πόλεμο. Και ο Αχιτόφελ τον προτρέπει, αφού συνευρεθεί με τις παλλακίδες του πατέρα του, να τον καταδιώξει και να του επιτεθεί ενώ είναι ασύντακτος. Ο δε Χουσί δεν εξέφερε καμία γνώμη σχετικά με τις παλλακίδες· δεν συναινούσε όμως στο να εκστρατεύσει ο Αβεσσαλώμ αμέσως εναντίον του πατέρα του, λέγοντας πως, αν πέσει σε βουνά και δύσβατα μέρη, μπορεί να καταστρέψει το στρατόπεδό του και να συλληφθεί ο ίδιος από τα χέρια του πατέρα του. Όταν ο πατροκτόνος είπε: «Καλή είναι η συμβουλή του Χουσί, ανώτερη από τη συμβουλή του Αχιτόφελ», ο Αχιτόφελ λυπήθηκε και απαγχονίστηκε. Ο δε Χουσί τα φανέρωσε όλα στον Δαβίδ μέσω των ιερέων και τον προέτρεψε να συνεχίσει τη φυγή του.

Ερμηνεύεται δε ο υιός Ιεμενεί ως υιός της δεξιάς. Διότι, ενώ εκείνος εισηγούνταν να μη χαθεί καθόλου χρόνος στις εξελίξεις, αλλά να επιτεθεί αμέσως στον πατέρα του που ήταν απροετοίμαστος, αυτός δεν άφησε να γίνει αποδεκτή η συμβουλή του Αχιτόφελ. «Για να επιφέρει», λέει, «ο Κύριος πάνω στον Αβεσσαλώμ όλα τα κακά»· αντίθετα, θεώρησε σωστό να τους προκαλέσει πιο πειστικές αναβολές και χρονοτριβές, προκειμένου να δώσει τον αναγκαίο καιρό στον Δαβίδ να συγκεντρώσει τις δυνάμεις του. Γι' αυτό και έγινε αποδεκτός από τον Αβεσσαλώμ, ο οποίος είπε: «Αγαθή είναι η συμβουλή του Χουσί του Αραχί, ανώτερη από τη συμβουλή του Αχιτόφελ».

Και είδε τον Δαβίδ και τον περιφρόνησε, διότι ήταν παιδάριο. Και είπε ο αλλόφυλος: «Μήπως είμαι σκύλος εγώ, που βγήκες εναντίον μου με ραβδί και με πέτρες;» Και είπε ο Δαβίδ προς τον αλλόφυλο: «Εσύ έρχεσαι προς εμένα με ρομφαία και με δόρυ και με ασπίδα. Εγώ όμως έρχομαι προς εσένα στο όνομα του Κυρίου Σαβαώθ του παντοκράτορος, και θα σε πατάξω, και θα γνωρίσει όλη αυτή η σύναξη ότι ο Κύριος δεν σώζει με ρομφαία, ούτε με δόρυ». Και άπλωσε ο Δαβίδ το χέρι του στο σακίδιο, και πήρε από εκεί μία πέτρα, την έριξε με τη σφενδόνη, και χτύπησε τον αλλόφυλο στο μέτωπό του. Και εισχώρησε η πέτρα διαμέσου της περικεφαλαίας στο μέτωπό του, και έπεσε στη γη, και έτρεξε ο Δαβίδ και του αφαίρεσε το κεφάλι». «Είπε ο Αβεσαλώμ, και κάθε άνδρας του Ισραήλ: Καλύτερη είναι η συμβουλή του Χουσί από τη συμβουλή του Αρχιτόφελ.

«Για να επιφέρει ο Κύριος τα κακά επί του Αβεσσαλώμ.» «Εισήλθαν τέσσερις λεπροί και, με την ευδοκία του Θεού, φόβισαν ολόκληρο το στρατόπεδο της Συρίας.» «Ενδυναμώθηκε ο Εζεκίας και ανοικοδόμησε το γκρεμισμένο τείχος, και μίλησε στην καρδιά (του λαού) λέγοντας: Να έχετε δύναμη και θάρρος, μην πτοηθείτε μπροστά στον βασιλιά των Ασσυρίων και στο μεγάλο (του) έθνος, διότι μαζί μας είναι περισσότεροι από όσους είναι μαζί του. Μαζί του υπάρχουν σάρκινοι βραχίονες, ενώ μαζί μας είναι ο Κύριος ο Θεός μας· και ο λαός πήρε θάρρος.» «Ο Κύριος είναι ο φωτισμός μου και ο σωτήρας μου, ποιον να φοβηθώ;» και τα λοιπά. «Δεν θα σωθεί βασιλιάς εξαιτίας της πολλής του δύναμης, ούτε ο γίγαντας,» και τα λοιπά. «Όλα μου τα οστά θα πουν: Κύριε, Κύριε, ποιος είναι όμοιός σου;» και τα λοιπά. «Δώσε μας βοήθεια στη θλίψη, διότι είναι μάταιη η σωτηρία που προέρχεται από άνθρωπο.» «Εάν δεν ήταν ο Κύριος μαζί μας· ας το πει τώρα ο Ισραήλ· εάν δεν ήταν ο Κύριος,» και τα λοιπά. «Φώναξα μέσα στη θλίψη μου προς τον Κύριο τον Θεό μου, και με εισάκουσε.» «Θα γίνω γι' αυτήν πύργος ολόγυρα, και θα γίνω η δόξα της.» «Και θα επιφέρω εκδίκηση σε όλους όσους τους ατιμάζουν.» «Μαζί μας είναι ο Θεός· μάθετέ το, έθνη, και ηττηθείτε, και ακούστε έως τα πέρατα της γης.» «Ο Κύριος έγινε βοηθός μου, γι' αυτό δεν ντράπηκα, αλλά έκανα το πρόσωπό μου σαν σκληρή πέτρα, και γνώριζα ότι δεν επρόκειτο να καταντροπιαστώ.» «Ο Κύριος είναι μαζί μου σαν ισχυρός μαχητής.» «

Αλλά Εκείνος που άφησε άλλοτε σπέρμα στον Ισραήλ, για να μην αφανιστεί εντελώς η δική Του κληρονομιά, γινόμενη σαν τα Σόδομα και όμοια με τα Γόμορρα, Εκείνος που παιδαγωγεί και πάλι θεραπεύει, που πατάσσει και δίνει ζωή, που δεν αφήνει τη ράβδο των αμαρτωλών πάνω στον κλήρο των δικαίων, Αυτός λοιπόν και τότε, σπλαχνιζόμενος το άγιο έθνος και μη θέλοντας να το απορρίψει εντελώς, κάμπτει την ψυχή του σουλτάνου σε ένα ασυνήθιστο για τη φυλή του έλεος, το πιο παράδοξο από όλα, και αυτός που προηγουμένως σεβόταν την αρετή του βασιλιά, τότε συγκινήθηκε και από τις συμφορές του. Ή ακριβέστερα, Εκείνος που μέσω του Χουσί ακύρωσε τη βουλή του Αχιτόφελ και άλλαξε τον νου του Αβεσσαλώμ, ώστε να επικροτεί σχέδια που ήταν χειρότερα και στρέφονταν εναντίον του, Αυτός και τότε εξέτρεψε τον άρχοντα των Περσών από αυτό που όφειλε να πράξει. Διότι αυτός, παρασυρόμενος από τις συμβουλές των μεγιστάνων του, οι οποίοι αντλούσαν άφθονα χρήματα από τον βασιλιά τον καιρό της ειρήνης, έστειλε πρεσβεία και συζητά ειρηνικά, επιζητώντας ξανά την ίδια συνθήκη με πριν, προλαβαίνοντας οικειοθελώς, ύστερα από παρότρυνση του Υψίστου, τον βασιλιά που έβλεπε από ανάγκη προς τη σύναψη συμφωνιών.