Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Β΄ 19:24

Ο Σεμεΐ συγχωρείται, και δεν παθαίνει τίποτα το δεινό όσο ζούσε ο Δαβίδ· όταν όμως εκείνος απεβίωσε, και ο Σολομών ανέλαβε τα σκήπτρα, τα όσα συνέβησαν στον υβριστή αυτόν άνθρωπο θα τα διδάξεις εσύ ο ίδιος στους άλλους, όντας άριστος γνώστης των Γραφών. Και εσύ, λοιπόν, που δεν θεωρείς ότι είναι αρκετά όσα υποφέρουμε, αλλά προσθέτεις πλουσιοπάροχα από τα δικά σου και καταπατάς επιπλέον τους ταπεινούς, από εμάς τους συντετριμμένους και υβριζόμενους δεν θα υποστείς τίποτα αντάξιο της κακοήθειάς σου· διότι για εμένα επαρκής τιμωρία είναι το ότι είσαι ολοφάνερα φθονερός και κακός. Φοβού όμως μήπως ο Θεός αναδείξει εναντίον σου κάποιον πατριάρχη σαν τον Σολομώντα, ο οποίος δεν θα αρχίσει να εδραιώνει την εξουσία του από πουθενά αλλού παρά από την εκκαθάριση όλων εσάς, που δολοφονείτε με τη γλώσσα σας σαν τον Σεμεΐ· διότι βέβαια δεν πρόκειται να αποφύγεις τον κίνδυνο αλλάζοντας συμπεριφορά· μακάρι να είχες αλλάξει· τώρα όμως είναι φανερό ότι δεν πρόκειται να αλλάξεις, εκτός εάν ονομάσει κανείς ως αλλαγή σε εσένα την υπερβολή της μανίας σου και την προχώρησή σου από τη μικρότερη κακία στη μεγαλύτερη.

Ε΄. Ο τελώνης, ενώ υβρίστηκε από τον Φαρισαίο, δεν ανταπέδωσε τις ύβρεις, καίτοι, εάν ήθελε, θα μπορούσε· αντιθέτως, το υπέμεινε με καρτερία, λέγοντας: «Σπλαχνίσου με τον αμαρτωλό». Ο Μεμφιβάαλ, όταν κατηγορήθηκε και συκοφαντήθηκε από τον δούλο του, ούτε είπε τίποτα ούτε έπραξε κάτι κακό εναντίον του, ούτε καν ενώπιον του βασιλιά του.

Όταν δε κλήθηκε και ο Χουσί για να προτείνει συμβουλή, ανέτρεψε τη γνώμη του Αχιτόφελ, προτρέποντας προς το παρόν να αναβάλουν την επίθεση, και αργότερα, κατόπιν προετοιμασίας, να επιτεθούν στον Δαβίδ. Και αυτή η γνώμη άρεσε περισσότερο· διότι ήταν οικονομία του Θεού. Τότε ο Χουσί στέλνει μήνυμα μέσω των υιών των ιερέων, και αναγγέλλει αυτά στον Δαβίδ. Ο δε Αχιτόφελ, επειδή απορρίφθηκε η γνώμη του, απαγχονίστηκε. Προσφέρονται πολλά δώρα στον Δαβίδ. Αφού δε διέταξε το στρατόπεδο, τους απέστειλε λέγοντας: «Να φεισθείτε για χάρη μου το παιδί, τον Αβεσσαλώμ». Διότι στον ίδιο δεν επέτρεψαν να εξέλθει στη μάχη. Γίνεται πόλεμος, και αφού έπεσαν πολλοί, φονεύεται και ο Αβεσσαλώμ, ο οποίος είχε πιαστεί από τα μαλλιά του σε κάποιο δέντρο. Και μετά τον φόνο του, σταμάτησε ο πόλεμος. Ο Ιωάβ στέλνει τον Χουσί για να αναγγείλει στον Δαβίδ τη νίκη. Εκείνος δε, μόλις το άκουσε, θρηνούσε για τον υιό του· μέχρι που εισήλθε ο Ιωάβ, του άλλαξε τη διάθεση, και τον έπεισε να υποδεχθεί το στρατόπεδο με φαιδρό πρόσωπο. Τον δε Ισραήλ που είχε τραπεί σε φυγή ο βασιλιάς τον προσκαλούσε, και ο Αβεσσά τους έπεισε να υποταχθούν στον Δαβίδ, αφού είχαν ήδη λάβει αυτή την απόφαση. Καθώς διέβαινε τον Ιορδάνη, ήλθε ο Σεμεΐ, ομολογώντας την αμαρτία του. Ο Αβεσσά ήθελε να τον θανατώσει, αλλά τον εμπόδισε ο Δαβίδ. Ήλθε επίσης και ο Μεμφιβαάλ απεριποίητος, ντυμένος με ρυπαρά ιμάτια, έχοντας αφήσει μακρύ το μύστακά του και επιδεικνύοντας μεγάλα νύχια, τα οποία όλα αποτελούσαν σημεία της λύπης που τον είχε βρει εξαιτίας του πολέμου εναντίον του Δαβίδ.