Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Β΄ 23:17

Ο Ελεάζαρ, γιος του Δωδεθαρχωνί· και αυτός, σε μια έκταση γης σπαρμένη με κριθάρι, όταν επιτέθηκαν οι αλλόφυλοι και ο λαός τράπηκε σε φυγή, στάθηκε ακλόνητος μόνος του· και κατεδίωξε τους αλλοφύλους και διέσωσε το κριθάρι. Τρεις δε δυνατοί πολεμιστές από τους τριάντα ήταν μαζί με τον Δαβίδ, και όταν οι αλλόφυλοι περικύκλωσαν τη Βηθλεέμ και ο Δαβίδ επιθύμησε να πιει από το πηγάδι που βρισκόταν στη Βηθλεέμ, διέσχισαν οι τρεις, και, διασπώντας το στρατόπεδο των αλλοφύλων, άντλησαν νερό από το πηγάδι και το έφεραν στον Δαβίδ. Θαυμάζοντας δε ο Δαβίδ τη δύναμή τους, δέχτηκε το νερό, αλλά δεν θέλησε να το πιει· αντίθετα, το πρόσφερε ως σπονδή στον Κύριο, λέγοντας: «Είθε να με φυλάξει ο Κύριος από το να το κάνω αυτό· θα πιω εγώ το αίμα των ανθρώπων που πορεύτηκαν διακινδυνεύοντας τις ζωές τους;». Ο Βανέας, γιος του Ιωδαέ, έκανε επίσης πολλά δυνατά έργα· πάταξε τους γιους του Αριήλ του Μωάβ, και κατεβαίνοντας σε έναν λάκκο κατά τη διάρκεια μιας ημέρας με χιόνι, σκότωσε ένα λιοντάρι. Ο ίδιος πάταξε και έναν δυνατό Αιγύπτιο άνδρα, ο οποίος είχε ύψος πέντε πήχεις και κρατούσε δόρυ σαν το ξύλο της διαβάθρας· διότι, αρπάζοντας το δόρυ από τα χέρια του, τον σκότωσε με αυτό. Ο Αβισά, αδελφός του Ιωάβ, γιος της Σαρουίας της αδελφής του Δαβίδ. Ήταν και αυτός αρχηγός μεταξύ των προαναφερθέντων τριών· αυτός πλήγωσε θανάσιμα τριάντα άνδρες με το δόρυ του σε μια περίσταση, και έτρεχε σαν ζαρκάδι στα βουνά. Και πάλι ο ίδιος πάταξε και θανάτωσε τον Εσβιέν, ο οποίος ήθελε να σκοτώσει τον Δαβίδ.

Καλό πράγμα είναι η προσευχή και η αγρυπνία· και ας σε πείσει ο Θεός, ο οποίος αγρυπνούσε πριν από το πάθος και προσευχόταν. Καλό πράγμα είναι η αγνεία και η παρθενία· και ας σε πείσει ο Παύλος που νομοθετεί περί αυτών και κρίνει δίκαια μεταξύ γάμου και αγαμίας, καθώς και ο ίδιος ο Ιησούς που γεννήθηκε από Παρθένο, προκειμένου και τη γέννηση να τιμήσει, αλλά και την παρθενία να προτιμήσει. Καλό πράγμα είναι η εγκράτεια· και ας σε πείσει ο Δαβίδ, όταν έδειξε εγκράτεια ως προς το πηγάδι της Βηθλεέμ, μη πίνοντας, αλλά προσφέροντας μόνο το νερό ως σπονδή, μη ανεχόμενος να ικανοποιήσει το δικό του πάθος με ξένο αίμα.

Πάλι επιθυμία, αλλά όχι απαγορευμένη· τότε μεν για σώμα, τώρα δε για ύδωρ. Επιθύμησε να πιει, φλεγόταν από τη δίψα, και λέει: «Διψώ, χάνομαι». Κάποιοι λοιπόν από όσους ήθελαν να τον υπηρετήσουν αναχώρησαν, και του έφεραν ύδωρ με τίμημα το αίμα τους, και διαμέσου των εχθρών μετέφεραν το ύδωρ. Όταν δε μεταφέρθηκε το ύδωρ, αναλογίστηκε ο βασιλιάς τι έπραξε, διότι σε εκείνον τον πόλεμο δεν συγκράτησε τη δίψα του. Και τι έκανε; Λαμβάνοντας το ύδωρ δεν το ήπιε, αλλά το πρόσφερε ως σπονδή στον Θεό. Διότι δεν του φαινόταν πλέον ότι είναι ύδωρ, αλλά αίμα, εξετάζοντας όχι τη φύση του, αλλά την πρόθεση. Βλέπεις λοιπόν πώς, αφού παιδαγωγήθηκε από την προηγούμενη επιθυμία, έγινε έπειτα περισσότερο σώφρων; Αυτός που επιθυμούσε σώματα, δεν επιθυμεί ύδωρ; Μάλλον το επιθυμούσε, αλλά συγκρατούσε τον εαυτό του.

Και πήραν το νερό οι τρεις δυνατοί άνδρες και ήρθαν στον Δαβίδ· όμως εκείνος δεν θέλησε να το πιει, αλλά το προσέφερε ως σπονδή στον Κύριο, και είπε: «Ο Θεός να με φυλάξει, Κύριε, από το να κάνω κάτι τέτοιο· πώς να πιω το αίμα των ανθρώπων που πήγαν εκεί διακινδυνεύοντας την ίδια τους τη ζωή;». «Δέντρο ζωής είναι η αγαθή επιθυμία». «Μην πορεύεσαι οπίσω από τις επιθυμίες σου, και συγκρατήσου από τις ορέξεις σου». «Η σκοτοδίνη της επιθυμίας αλλοιώνει τον άκακο νου». «Όποιος κοιτάξει γυναίκα για να την επιθυμήσει, έχει ήδη διαπράξει μοιχεία μαζί της μέσα στην καρδιά του». «Καθετί που υπάρχει στον κόσμο, δηλαδή η επιθυμία της σάρκας, η επιθυμία των ματιών και η αλαζονεία του βίου, δεν προέρχεται από τον Πατέρα, αλλά προέρχεται από τον κόσμο». «Σας παρακαλώ, ως πάροικους και παρεπίδημους, να απέχετε από τις σαρκικές επιθυμίες, οι οποίες μάχονται εναντίον της ψυχής». «Εγώ, ο Δημιουργός, ενέταξα στο πλάσμα μου την επιθυμία, και δεν κατακρίνω αυτή τη φυσική κίνηση. Διότι δεν λέω: Δεν θα επιθυμήσεις. Δεν ξεριζώνω τη ρίζα αυτού που έχει φυτευτεί καλά, αλλά κλαδεύω τα νόθα κλαδιά του φυτού που έχει πλέον φθαρεί. Δεν λέω λοιπόν να εξορίσεις την ίδια την επιθυμία από την ψυχή, αλλά αποκόπτω τις παραφυάδες του επιθετικού πάθους όσο αυτές ακόμη βλαστάνουν».

Ίλεως σε μένα, Κύριε, από το να κάνω αυτό, να πιω το αίμα των ανδρών που πορεύθηκαν με κίνδυνο της ζωής τους. Και δεν θέλησε, λέγει, να το πιει. Διότι γνώριζε ο θειότατος, προορώντας με προφητικό μάτι, ότι οι Ιουδαίοι θα απειθήσουν στον Χριστό, το ζωντανό ύδωρ που ζωογονεί τα σύμπαντα, το οποίο ανέτειλε σαρκικώς από τη Βηθλεέμ και γεννήθηκε και φανερώθηκε από το παρθενικό φρέαρ, και ως αγνότατος προφήτης προμήνυσε τυπικώς την απείθεια που επρόκειτο να επιδείξουν εκείνοι προς τον Χριστό. Γι' αυτόν τον λόγο, λοιπόν, ο θεσπέσιος δεν θέλησε να πιει το ύδωρ που του έφεραν, επειδή οι Ιουδαίοι, οι μιαροί και παράφρονες, επρόκειτο μετέπειτα να μην πιστέψουν στο κήρυγμα του Χριστού, οδηγώντας τον εαυτό τους σε όλεθρο και απώλεια.