Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Β΄ 24:18

Και είπε ο Δαβίδ προς τον Κύριο, όταν είδε τον άγγελο που πάτασσε τον λαό, και είπε: Ιδού, εγώ είμαι ο ποιμένας, εγώ αμάρτησα, και εγώ ο ποιμένας έπραξα το κακό. Και αυτά τα πρόβατα τι έκαναν; Ας πέσει, λοιπόν, το χέρι σου πάνω σε εμένα και στον οίκο του πατέρα μου. Και ήλθε ο Γαδ προς τον Δαβίδ εκείνη την ημέρα και του είπε: Ανέβα και στήσε θυσιαστήριο στον Κύριο στο αλώνι του Ορνά του Ιεβουσαίου.

Εξαιτίας της θείας οργής απλώθηκε ο θάνατος στον λαό του Κυρίου, και μέχρι την ώρα του γεύματος, χωρίς κανείς να τον εμποδίζει, επικρατούσε ο ολοθρευτής. Ενώ όμως επρόκειτο να απλώσει το χέρι του και στα Ιεροσόλυμα, τον απέτρεψε ο Θεός. Βλέποντας δε τον άγγελο, ο Δαβίδ ικέτευε τον Κύριο, λέγοντας ότι ο ίδιος είχε αμαρτήσει· και ότι θα ήταν καλύτερο και πιο δίκαιο να πεθάνει ο ποιμένας και ηγέτης παρά τα πρόβατα, επειδή αυτά δεν γνώριζαν τίποτα. Έπειτα, με την υπόδειξη του Θεού, ανεγείρει θυσιαστήριο στο αλώνι του Ορνά, το οποίο αγόρασε μαζί με τα βόδια που αλώνιζαν αντί πενήντα σίκλων. Και αφού οικοδόμησε πολύ καλά το θείο θυσιαστήριο, προσέφερε σε αυτό θυσίες, ολοκαυτώματα και θυσίες ειρήνης. Έτσι λοιπόν σταμάτησε η καταστροφή, και ανακόπηκε ο φοβερός θάνατος. Επισήμαινε δε η Ιερή Γραφή ότι στην αρχή το θυσιαστήριο ήταν μικρό, αλλά αργότερα ο Σολομών πρόσθεσε σε αυτό. Ή μήπως δεν θεωρείς ότι βρίσκεται συνοπτικά σε αυτά το βαθύτερο νόημα του προκειμένου θέματος; ΠΑΛΛ. Το πιστεύω· πώς όμως θα μπορούσε να γίνει σαφές το νόημα, εξήγησέ το τώρα. ΚΥΡ. Δεν γνωρίζεις ότι η ανθρώπινη φύση διολίσθησε ομολογουμένως στον θάνατο και στη φθορά, έχοντας παροξύνει σε οργή τον Δημιουργό, όπως ακριβώς στην απαρχή του γένους μας, δηλαδή στον Αδάμ, ο οποίος αθέτησε αρχικά τη θεία εντολή και άκουσε το εξής: «Γη είσαι και στη γη θα επιστρέψεις;» ΠΑΛΛ. Αλήθεια είναι. ΚΥΡ.