Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Β΄ 24:25

Και είπε ο Ορνά προς τον βασιλιά: Ο Κύριος ο Θεός σου ας σε ευλογήσει. Και είπε ο βασιλιάς προς τον Ορνά: Όχι, αλλά αγοράζοντας θα το αποκτήσω από εσένα με αντάλλαγμα. Και δεν θα προσφέρω στον Κύριο τον Θεό μου ολοκαύτωμα δωρεάν. Και αγόρασε ο Δαβίδ το αλώνι και τα βόδια με αργύριο πενήντα σίκλων, και οικοδόμησε εκεί ο Δαβίδ θυσιαστήριο στον Κύριο, και προσέφερε ολοκαυτώματα και ειρηνικές θυσίες. Και προσέθεσε ο Σολομών στο θυσιαστήριο στα έσχατα, διότι ήταν μικρό στην αρχή. Και εισάκουσε ο Κύριος τη γη, και σταμάτησε η θραύση πάνω από τον Ισραήλ. ΠΑΛΛ. Και ποιο θα μπορούσε να είναι πάλι το νόημα σε αυτά; Πόσο δυσπρόσιτο εντελώς είναι το θεώρημα. ΚΥΡ. Δυσπρόσιτο μεν, ομολογουμένως, και πραγματικά δυσνόητο. Πλην όμως, λέω εκείνο για το νόημα του προκειμένου θέματος, συνοψίζοντάς το πολύ καλά σε λίγα λόγια και στρέφοντάς το στον νου. Παρατήρησε λοιπόν, ω Παλλάδιε, σαν σε καθρέφτη και σε αμυδρές εικόνες το μυστήριο του Χριστού, και τον τρόπο της οικονομίας που έγινε για εμάς. ΠΑΛΛ. Λοιπόν θα μπορούσες να το κάνεις εσύ αυτό πολύ καλά, με τον Θεό να χορηγεί την ικανότητα της κατανόησης. ΚΥΡ. Άκουγε λοιπόν. Διότι θα προχωρήσω ήδη σε αυτό που πρέπει να πω.

Εξαιτίας της θείας οργής απλώθηκε ο θάνατος στον λαό του Κυρίου, και μέχρι την ώρα του γεύματος, χωρίς κανείς να τον εμποδίζει, επικρατούσε ο ολοθρευτής. Ενώ όμως επρόκειτο να απλώσει το χέρι του και στα Ιεροσόλυμα, τον απέτρεψε ο Θεός. Βλέποντας δε τον άγγελο, ο Δαβίδ ικέτευε τον Κύριο, λέγοντας ότι ο ίδιος είχε αμαρτήσει· και ότι θα ήταν καλύτερο και πιο δίκαιο να πεθάνει ο ποιμένας και ηγέτης παρά τα πρόβατα, επειδή αυτά δεν γνώριζαν τίποτα. Έπειτα, με την υπόδειξη του Θεού, ανεγείρει θυσιαστήριο στο αλώνι του Ορνά, το οποίο αγόρασε μαζί με τα βόδια που αλώνιζαν αντί πενήντα σίκλων. Και αφού οικοδόμησε πολύ καλά το θείο θυσιαστήριο, προσέφερε σε αυτό θυσίες, ολοκαυτώματα και θυσίες ειρήνης. Έτσι λοιπόν σταμάτησε η καταστροφή, και ανακόπηκε ο φοβερός θάνατος. Επισήμαινε δε η Ιερή Γραφή ότι στην αρχή το θυσιαστήριο ήταν μικρό, αλλά αργότερα ο Σολομών πρόσθεσε σε αυτό. Ή μήπως δεν θεωρείς ότι βρίσκεται συνοπτικά σε αυτά το βαθύτερο νόημα του προκειμένου θέματος; ΠΑΛΛ. Το πιστεύω· πώς όμως θα μπορούσε να γίνει σαφές το νόημα, εξήγησέ το τώρα. ΚΥΡ. Δεν γνωρίζεις ότι η ανθρώπινη φύση διολίσθησε ομολογουμένως στον θάνατο και στη φθορά, έχοντας παροξύνει σε οργή τον Δημιουργό, όπως ακριβώς στην απαρχή του γένους μας, δηλαδή στον Αδάμ, ο οποίος αθέτησε αρχικά τη θεία εντολή και άκουσε το εξής: «Γη είσαι και στη γη θα επιστρέψεις;» ΠΑΛΛ. Αλήθεια είναι. ΚΥΡ.

Ο Χριστός είναι και με άλλον τρόπο μόσχος και αλωνιστής· διότι μέσω αυτού συντελείται η κάθαρση και η αποβολή των περιττών πραγμάτων, εννοώ των περισπασμών και των σαρκικών φρονημάτων του κόσμου, τα οποία αποτελούν τροφή της φλόγας, όπως ακριβώς το άχυρο. Μετά την έγερση του θυσιαστηρίου, επί του οποίου προσφέρθηκε η ειρηνική θυσία και το ολοκαύτωμα, καταλύθηκε αυτό που προκαλεί λύπη· διότι ο Κύριος εισάκουσε τη γη και αναχαιτίστηκε η καταστροφή. Επειδή ο Χριστός ιερουργώντας προσέφερε τον εαυτό του υπέρ ημών, καταργήθηκε ο θάνατος και ανατράπηκε η φθορά, καθώς ο παντοδύναμος Θεός προσφέρει ήδη πρόθυμα το αυτί του στις προσευχές όλων: «Ενώ εσύ ακόμη θα μιλάς, λέει, εγώ θα πω: Τι ζητάς;». Το ότι το θυσιαστήριο ήταν μικρό στην αρχή και αργότερα αναφέρεται ότι επεκτάθηκε, φανερώνει τη σταδιακή πρόοδο του Ευαγγελίου ανά τους καιρούς, καθώς και την περιορισμένη έκταση των αγίων Εκκλησιών στις αρχές, και την εξάπλωσή τους στη συνέχεια. Διότι τα θυσιαστήρια κατά κάποιον τρόπο διευρύνονται διαρκώς, καθώς στις πρώτες Εκκλησίες προστίθενται πάντα άλλες, και επεκτείνονται σε αμέτρητο πλήθος οι λαοί που έχουν λυτρωθεί μέσω της εν Χριστώ θυσίας, έχοντας τον ίδιο και ως ιερουργό και ως άγιο θύμα, και ως εύοσμο καθαρτήριο, και ως αξιοθαύμαστο θυσιαστήριο, και ως Δεσπότη της Εκκλησίας που έχει τη μορφή αλωνιού. ΠΑΛΛ. Πόσο σαφής και ξεκάθαρος είναι ο λόγος· διότι έχει διατυπωθεί πολύ έντεχνα. ΚΥΡ. Δεν είπες λοιπόν και εσύ ο ίδιος, χωρίς κανέναν δισταγμό, ότι ο Χριστός είναι η ζωή και η λύτρωση των πάντων; ΠΑΛΛ.

Και άπλωσε ο άγγελος το χέρι του, αναφέρει το κείμενο, στην Ιερουσαλήμ για να επιφέρει την καταστροφή σε αυτήν. «Και ευσπλαγχνίστηκε ο Κύριος και είπε: Αρκεί πλέον, τράβηξε πίσω το χέρι σου.» Διότι Ιερουσαλήμ είναι η Εκκλησία των πιστών, υπέρ της οποίας ο Χριστός πέθανε, και αφού έγινε παράκλητος για εμάς προς τον Πατέρα, σταμάτησε το θανατηφόρο χέρι του εξολοθρευτή. Επειδή, ανασταινόμενος από τους νεκρούς, κατήργησε τον θάνατο και έγινε η απαρχή της αθανασίας για τους κατοίκους της Εκκλησίας. Έπειτα, κατόπιν θείας υπόδειξης, ο Δαβίδ στάθηκε στο σημείο όπου είδε τον εξολοθρευτή άγγελο και, αφού έστησε θυσιαστήριο, πρόσφερε ολοκαυτώματα και ειρηνικές θυσίες στον Θεό. Διότι εκείνος στεκόταν κοντά στο αλώνι του Ορνά. Και αλώνι είναι η Εκκλησία των ευσεβών, στην οποία συγκεντρώνονται σαν τα στάχυα όσοι θερίζονται μέσω του ευαγγελικού κηρύγματος από την πλάνη και την απιστία, την οποία, ως αλώνι, αγόρασε αντί πενήντα σίκλων. Διότι και ο Χριστός αγόρασε την Εκκλησία με μεγάλο τίμημα· διότι με το ίδιο Του το αίμα έστησε θυσιαστήριο μέσα σε αυτήν, εννοώ δηλαδή τα θυσιαστήρια σε όλες τις κατά τόπους εκκλησίες, και θυσίασε δύο βόδια, με τα οποία υποδηλώνονται τόσο ο λαός των πιστών που προέρχεται από την περιτομή όσο και εκείνος από την ακροβυστία. Βόδια μεν, επειδή μπήκαν κάτω από τον ζυγό του Ευαγγελίου· ενώ θυσιάζονται, επειδή θυσιάζουν τους εαυτούς τους με το να σφαγιάζουν τα πάθη τους και να τα καταναλώνουν στο πυρ του Αγίου Πνεύματος.