Τί σημαίνει ἡ κατὰ τὸν αὐτὸν Ἰωὰβ ἱστορία ὅτε ἀπέκτεινεν τὸν Ἀβεννὴρ καὶ τίς ἡ ἐπενεχθεῖσα αὐτῷ κατάρα; Ἐνταῦθα ὁ Ἰωὰβ ἐπὶ τοῦ μνησικάκου λαμβάνεται λογισμοῦ, καθ᾽ οὗ καὶ τὴν κατάραν δέχεται, τὸ ἐπὶ σκυτάλης ἐπερείδεσθαι καὶ ἐν ῥομφαίᾳ πίπτειν, δηλοῦντος, οἶμαι, τοῦ λόγου διὰ μὲν τῆς σκυτάλης τὴν περὶ τὰ αἰσθητὰ τοῦ μνησικάκου ἐλπίδα—πᾶς γὰρ μνησίκακος λογισμός, ἀεὶ ἐν τοῖς ὑλικοῖς εἰλούμενος, ἐν αὐτοῖς καὶ τὴν ἐπερείδησιν ἔχει—διὰ δὲ τοῦ πίπτειν ἐν ῥομφαίᾳ τὴν διὰ τοῦ τομωτάτου λόγου τῆς τοιαύτης σχέσεως ἀναίρεσιν.
Μετάφραση
Τι σημαίνει η ιστορία του ίδιου του Ιωάβ, όταν σκότωσε τον Αβεννήρ, και ποια είναι η κατάρα που του επιβλήθηκε; Εδώ ο Ιωάβ εκλαμβάνεται ως ο μνησίκακος λογισμός, κατά του οποίου δέχεται και την κατάρα, το να στηρίζεται σε σκυτάλη και να πέφτει από ρομφαία. Αυτό συμβαίνει επειδή, νομίζω, ο λόγος υποδηλώνει διά μεν της σκυτάλης την ελπίδα του μνησίκακου στα αισθητά πράγματα —διότι κάθε μνησίκακος λογισμός, καθώς περιπλέκεται πάντοτε στα υλικά, σε αυτά βρίσκει και το στήριγμά του— διά δε του να πέφτει από ρομφαία, την αναίρεση αυτής της σχέσης μέσω του οξύτατου λόγου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες