πάλαι μὲν οὖν τούτων 〈πλήρης〉 ἐτύγχανεν, τάχα που περὶ τοὺς χρόνους Δαυίδ, ὃς πρῶτος ἑλὼν τὴν πόλιν ἐκ χειρὸς ἀλλοφύλων, τὴν κιβωτὸν τοῦ θεοῦ καὶ τὴν σκηνὴν ἐν αὐτῇ κατεστήσατο, αὐτός τε αὐτὴν βασιλικὴν ἀποδείξας ἑαυτοῦ ὡς χρηματίσαι ‹πόλιν Δαυὶδ›⌝ τὸν τόπον· τότε γὰρ εἰκὸς ἦν αὐτὴν καὶ 〈πιστὴν〉 γεγονέναι, 〈πλήρη〉 τε 〈κρίσεως καὶ δικαιοσύνης〉, νυνὶ δὲ γέγονεν 〈πόρνη〉 διὰ τοὺς ἐκπορνεύσαντας ἐν αὐτῇ. οὗτοι δὲ ἦσαν, οὓς ἑξῆς δηλοῖ λέγων· 〈νῦν δὲ φονευταί〉. καὶ ταῦτα συμφώνως τοῖς προαποδοθεῖσιν ἐπὶ τοὺς χρόνους ἀναφέροιτ᾽ ἂν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν, μετὰ δὲ τὸ 〈φονευτὰς〉 ἀποκαλέσαι τοὺς ἐκπορνεύσαντας ἀπὸ τοῦ νυμφίου λόγου τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον πρὸς αὐτοὺς τείνεται φάσκον· 〈τὸ ἀργύριον ὑμῶν ἀδόκιμον〉 ⌜ἐπειδὴ καὶ μετὰ τὸ ἐκπορνεῦσαι καὶ 〈φονευτὰς〉 γενέσθαι προσεποιοῦντο θεοσεβείας λόγους ἀπαγγέλλειν καὶ τὰς θείας γραφὰς διερμηνεύειν καὶ δευτερώσεις μυθικὰς ποιεῖσθαι τῶν ἀναγνωσμάτων.
Μετάφραση
Στο παρελθόν λοιπόν, ήταν «πλήρης» από αυτά, ίσως περίπου στα χρόνια του Δαβίδ, ο οποίος, αφού πρώτος κυρίευσε την πόλη από τα χέρια των αλλοφύλων, εγκατέστησε σε αυτήν την κιβωτό του Θεού και τη σκηνή, και ο ίδιος την κατέστησε δική του βασιλική έδρα, ώστε ο τόπος να ονομαστεί «πόλη του Δαβίδ»· διότι τότε ήταν εύλογο αυτή να έχει καταστεί και «πιστή», καθώς και «πλήρης κρίσεως και δικαιοσύνης», τώρα όμως έχει γίνει «πόρνη» εξαιτίας εκείνων που εκπορνεύτηκαν μέσα σε αυτήν. Αυτοί δε ήταν εκείνοι τους οποίους στη συνέχεια φανερώνει λέγοντας: «τώρα όμως φονιάδες». Και αυτά, σύμφωνα με όσα ερμηνεύθηκαν προηγουμένως, θα μπορούσαν να αναφέρονται στους χρόνους του Σωτήρος μας. Και αφού το Άγιο Πνεύμα αποκάλεσε «φονιάδες» εκείνους που εκπορνεύτηκαν απομακρυνόμενοι από τον Νυμφίο Λόγο, στρέφεται προς αυτούς λέγοντας: «το ασήμι σας είναι αδόκιμο»· επειδή, ακόμη και μετά την εκπόρνευσή τους και το γεγονός ότι έγιναν «φονιάδες», προσποιούνταν ότι απαγγέλλουν λόγους θεοσέβειας, ότι ερμηνεύουν τις θείες Γραφές και ότι πλάθουν μυθικές παραδόσεις (δευτερώσεις) γύρω από τα αναγνώσματα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες