Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Β΄ 7:12

«Συνήψα διαθήκη με τους εκλεκτούς μου»· δηλαδή τον Αβραάμ, λέγει, και τον Ιακώβ· διότι σε αυτούς βέβαια έχει δώσει τις επαγγελίες περί του Χριστού, σύμφωνα με το ρηθέν: «Και στο σπέρμα σου θα ευλογηθούν όλες οι φυλές της γης». «Ορκίστηκα στον Δαβίδ τον δούλο μου». Και πού ορκίστηκε παρά όταν του είπε: «Και θα συμβεί, όταν συμπληρωθούν οι ημέρες σου και κοιμηθείς μαζί με τους πατέρες σου, να εγερθεί από το σπέρμα σου άλλος, ο οποίος θα προέλθει από τα σπλάχνα σου. Και θα ετοιμάσω εις τον αιώνα τη βασιλεία του. Αυτός θα οικοδομήσει οίκο για το όνομά μου».

Ορκίστηκε ο Κύριος στον Δαβίδ την αλήθεια. Και πού φαίνεται το «ορκίστηκε»; Στο ότι του είπε: Και θα συμβεί, όταν συμπληρωθούν οι ημέρες σου και κοιμηθείς μαζί με τους πατέρες σου, θα εγερθεί από το σπέρμα σου άλλος, ο οποίος θα προέρχεται από τα σπλάχνα σου.

Και θα ετοιμάσω στον αιώνα τη βασιλεία του. Αυτός θα οικοδομήσει οίκο στο όνομά μου· και θα ανορθώσω τη βασιλεία του στον αιώνα. Εγώ θα του είμαι πατέρας, και αυτός θα μου είναι υιός. Εάν οι υιοί σου τηρήσουν τη διαθήκη μου. Ανακηρύσσει σαφώς τη μέλλουσα διαθήκη, την οποία, εάν την είχαν τηρήσει οι κατά σάρκα υιοί του Δαβίδ, δεν θα εξέπιπταν από την ετοιμασμένη βασιλεία.

Και όταν συμπληρωθούν οι ημέρες σου και κοιμηθείς μαζί με τους πατέρες σου, θα αναδείξω το σπέρμα σου μετά από εσένα, τον απόγονο που θα προέλθει από τα σπλάχνα σου, και θα ετοιμάσω τη βασιλεία σου. Αυτός θα οικοδομήσει οίκο για το όνομά μου, και εγώ θα ανορθώσω τον θρόνο του αιώνια. Εγώ θα γίνω σε αυτόν πατέρας, και αυτός θα γίνει σε εμένα υιός. Και εάν διαπράξει αδικία, θα τον ελέγξω με ράβδο ανθρώπων και με πλήγματα θνητών ανθρώπων. Όμως, το έλεός μου δεν θα το απομακρύνω από αυτόν, όπως το απομάκρυνα από εκείνους που απέρριψα από το πρόσωπό μου. Και θα εδραιωθεί ο οίκος του και η βασιλεία του αιώνια ενώπιόν μου· και ο θρόνος του θα είναι ανορθωμένος στον αιώνα, σύμφωνα με όλους αυτούς τους λόγους και σύμφωνα με όλο αυτό το όραμα.

Έτσι μίλησε ο Νάθαν προς τον Δαβίδ. Όλα αυτά τα παρέθεσα, επιθυμώντας να καταδείξω ότι, αφού πρώτος ο Δαβίδ υποσχέθηκε να κατασκευάσει οίκο για την κιβωτό του Θεού, ο Θεός, αποδεχόμενος την ευσέβειά του, ανθυποσχέθηκε ότι θα αναστήσει το σπέρμα του, και μέσω αυτού θα κατασκευάσει για τον Εαυτό Του οίκο· και ότι, επειδή πρώτος ο Δαβίδ ορκίστηκε να μην πράξει τίποτε άλλο προτού βρει τόπο για τον Θεό, αμοιβαίως και ο Θεός ανταποδίδει τον όρκο μέσω της επαγγελίας, συγκαταβαίνοντας στον λόγο με πιο ανθρώπινο τρόπο· επειδή και άλλα μύρια στην Αγία Γραφή λέγονται με ανθρωποπαθή τρόπο για τον Θεό, σύμφωνα με κάποια βαθύτερη πνευματική θεώρηση. Εφόσον λοιπόν αυτά αποδείχθηκαν κατ' αυτόν τον τρόπο, είναι πλέον καιρός να εξετάσουμε και τα λόγια του ψαλμού.

Στον Δαβίδ, λοιπόν, ο Θεός υποσχέθηκε ότι θα αναδείξει από τα σπλάχνα του βασιλιά, του οποίου πατέρας λέει ότι θα είναι ο ίδιος ο Θεός, ώστε αυτός που θα γεννηθεί «από το σπέρμα του Δαβίδ» να ονομαστεί Υιός του Θεού και να έχει αιώνιο θρόνο βασιλείας. Αυτά δε, στο δεύτερο βιβλίο των Βασιλειών, αποκαλύφθηκαν στον Δαβίδ μέσω του προφήτη Νάθαν με αυτόν τον τρόπο: «Και όταν συμπληρωθούν οι ημέρες σου και κοιμηθείς μαζί με τους πατέρες σου, θα αναδείξω το σπέρμα σου μετά από εσένα, ο οποίος θα προέλθει από τα σπλάχνα σου, και θα ετοιμάσω τη βασιλεία του· αυτός θα οικοδομήσει οίκο στο όνομά μου, και θα ανορθώσω τον θρόνο του στον αιώνα. Εγώ θα είμαι σε αυτόν πατέρας, και αυτός θα είναι σε εμένα υιός». Τα ίδια ακριβώς έχουν ειπωθεί παρομοίως και στα Παραλειπόμενα.

Και θα αναστήσω το σπέρμα σου μετά από σένα, ο οποίος θα προέλθει από τα σπλάχνα σου, και θα ετοιμάσω τη βασιλεία του. Αυτός θα οικοδομήσει οίκο στο όνομά μου· και θα ανορθώσω τον θρόνο του εις τον αιώνα· αποκαλώντας τον Χριστό σπέρμα του Δαβίδ εξαιτίας της σάρκας.

ΨΑΛΜΟΣ ΠΗ'. «Ορκίστηκα στον Δαβίδ τον δούλο μου.» Και πού ορκίστηκε, αν όχι όταν του είπε: Και θα συμβεί, όταν συμπληρωθούν οι ημέρες σου και κοιμηθείς μαζί με τους πατέρες σου, θα αναστήσω από το σπέρμα σου άλλον, ο οποίος θα προέλθει από τα σπλάχνα σου, και θα εγκαθιδρύσω αιώνια τη βασιλεία του· και αυτός θα οικοδομήσει οίκο στο όνομά μου, και θα ανορθώσω τη βασιλεία του στους αιώνες. Εγώ θα είμαι σε αυτόν Πατέρας, και αυτός θα είναι σε εμένα υιός. «Εσύ δεσπόζεις επί της δυνάμεως της θάλασσας.» Η αλήθειά σου, λέει, βρίσκεται σε αυτούς που σε περιστοιχίζουν· εμείς όμως, που βρισκόμαστε μακριά σου, βλέποντας τα μεγαλεία σου μέσα από την πρόνοιά σου στη γη και στη θάλασσα, ομολογούμε ότι είσαι δυνατός και η αλήθειά σου σε περικυκλώνει. Διότι καταπραΰνεις τη θάλασσα που είναι τόσο μεγάλη, τοποθετώντας της πύλες και όρια, και καθώς σε υπηρετεί ως Δεσπότη, αναδιπλώνεται, πτοείται και συντρίβεται μέσα της, ώστε να μην κατακλύσει ολόκληρη τη γη. «Μακάριος ο λαός που γνωρίζει τον αλαλαγμό.» Μακαρίζει τους αγίους αποστόλους του, διότι στο όνομά του και με τη δύναμή του έκαναν όσα θαυμαστά έργα έκαναν. «Τότε μίλησες με όραμα στους υιούς σου.» Όταν, δηλαδή, ο Λόγος, όντας Θεός, γεννήθηκε κατά σάρκα από γυναίκα και προήλθε ως άνθρωπος, παραμένοντας όπως ήταν, Θεός· τότε, λαμβάνοντας το χρίσμα για χάρη σου, ονομάστηκε Χριστός.

Ο Ριχάν και ο Βανέας, αφού δολοφόνησαν κρυφά τον Μεμφιβοσθέ, προσήλθαν στον Δαβίδ, προσδοκώντας να επαινεθούν για τον φόνο. Εκείνος, όμως, τους θανάτωσε. Τότε ο Δαβίδ αναδεικνύεται βασιλιάς ολόκληρου του λαού και εκστρατεύει στην Ιερουσαλήμ εναντίον των Ιεβουσαίων· οι χωλοί τον εμποδίζουν να εισέλθει, εκείνος όμως καταλαμβάνει το φρούριο και οικοδόμησε για τον εαυτό του ανάκτορο. Σε αυτό συνεργάστηκε μαζί του και ο Χιράμ, ο βασιλιάς της Τύρου. Επαναστάτησαν οι αλλόφυλοι, και ο Δαβίδ εξήλθε και τους κατέκοψε. Όταν όμως του επιτέθηκαν πάλι, εμποδίζεται από τον Θεό να ανέβει για να τους αντιμετωπίσει. «Αλλά», λέγει ο Θεός, «όταν ακούσεις τον ήχο της δονήσεως από το δάσος του Κλαυθμώνος, τότε να πολεμήσεις. Διότι τότε θα παραδοθούν σε εσένα». Ο Δαβίδ ανακομίζει την Κιβωτό, και πεθαίνει ο Οζά, επειδή άπλωσε το χέρι του προς την Κιβωτό. Καθώς μεταφερόταν η Κιβωτός, ο Δαβίδ χόρευε, και η Μελχώλ τον περιφρόνησε. Τότε, ενώ ο Δαβίδ επιθυμούσε να οικοδομήσει ναό, εμποδίζεται από τον προφήτη Νάθαν, και προσεύχεται ευχαριστώντας τον Θεό για τις υποσχέσεις που άκουσε. Ο Δαβίδ πάταξε τους αλλοφύλους, τον Μωάβ και τους Σύρους, και τα χρυσά όπλα που έλαβε, τα μετέφερε στην Ιερουσαλήμ, τα οποία αργότερα έλαβε ο Σουσακείμ, ο βασιλιάς της Αιγύπτου. Επίσης, πολλά αναθήματα αφιέρωσε ο Δαβίδ. Κρίνει τον Μεμφιβαάλ, τον υιό του Ιωνάθαν, άξιο να συμμετέχει στη βασιλική τράπεζα, και του παραχωρεί όλα τα υπάρχοντα του Σαούλ.