Καὶ περὶ τούτου ὤμοσε Δαυῒδ τῷ Κυρίῳ, καὶ ηὔξατο τῷ Θεῷ Ἰακὼβ λέγων· Εἰ εἰσελεύσομαι εἰς σκήνωμα οἴκου μου, εἰ ἀναβήσομαι ἐπὶ κλίνης στρωμνῆς μου, εἰ δώσω ὕπνον τοῖς ὀφθαλμοῖς μου καὶ τοῖς βλεφάροις μου νυσταγμὸν, ἕως οὗ εὕρω τόπον τῷ Κυρίῳ, σκήνωμα τῷ Θεῷ Ἰακώβ. Ταῦτα δὲ αὐτοῦ διανοηθέντος, τὴν μὲν προαίρεσιν τῆς εὐσεβείας ἀποδέχεται ὁ Θεός· οὐ μὴν ἐπιτρέπει τὸν οἶκον γενέσθαι· μὴ γὰρ δεῖσθαι Θεὸν ὄντα οἴκου αἰσθητοῦ, μηδ᾽ ἐξ ἀψύχων λίθων οἰκοδομῆς συστησομένου· ἀλλ᾽ εἰ ἄρα ἐχρῆν Θεὸν οἰκεῖν ἐπὶ γῆς, ἐκ σπέρματος αὐτοῦ, τοῦ Δαυῒδ προελεύσεσθαι τὸν ὑποδεξόμενον αὐτοῦ τὴν θεότητα, ὃς καὶ οἰκοδομήσει τῷ Θεῷ ἐπάξιον ἱερὸν οἶκον καὶ ναὸν ἅγιον, οὗ τὸν θρόνον εἰς τὸν σύμπαντα διαρκέσειν αἰῶνα. Ἐδήλου δὲ ἄρα τὸν Χριστὸν αὐτοῦ τὸν ἐκ σπέρματος Δαυῒδ κατὰ σάρκα γενησόμενον, καὶ τὴν δι᾽ αὐτοῦ καθ᾽ ὅλης τῆς οἰκουμένης συστησομένην Ἐκκλησίαν. Ὅτι δὲ ταῦθ᾽ οὕτως ἔχει, ἡ τῶν Βασιλειῶν γραφὴ τοῦτον διδάσκει τὸν τρόπον· Καὶ ἐγένετο ὅτε ἐκάθισε Δαυῒδ ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ, καὶ Κύριος κατεκληρονόμησεν αὐτὸν κύκλῳ ἀπὸ πάντων τῶν ἐχθρῶν αὐτῷ· καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς Ναθὰν τὸν προφήτην· Ἰδοὺ δὴ ἐγὼ κατοικῶ ἐν οἴκῳ κεδρίνῳ, καὶ ἡ κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ κάθηται ἐν μέσῳ τῆς σκηνῆς· ἢ, ἐν μέσῳ δέῤῥεως, ὡς ἡ Ἑβραϊκὴ λέξις σημαίνει.
Μετάφραση
Και για το ζήτημα αυτό ορκίστηκε ο Δαβίδ στον Κύριο και ευχήθηκε στον Θεό του Ιακώβ, λέγοντας: «Εάν θα εισέλθω στο σκήνωμα του οίκου μου, εάν θα ανεβώ στην κλίνη του στρώματός μου, εάν θα δώσω ύπνο στους οφθαλμούς μου και στα βλέφαρά μου νυσταγμό, έως ότου βρω τόπο για τον Κύριο, σκήνωμα για τον Θεό του Ιακώβ». Όταν δε εκείνος διανοήθηκε αυτά, ο μεν Θεός αποδέχεται την προαίρεση της ευσέβειάς του· δεν επιτρέπει όμως να ανεγερθεί ο οίκος· διότι, ως Θεός που είναι, δεν έχει ανάγκη από αισθητό οίκο, ούτε από οικοδόμημα που θα συγκροτηθεί από άψυχους λίθους. Αλλά, εάν βέβαια έπρεπε ο Θεός να κατοικήσει επί της γης, από το δικό του σπέρμα, του Δαβίδ, θα προερχόταν εκείνος που θα υποδεχόταν τη θεότητά Του, ο οποίος και θα οικοδομήσει για τον Θεό επάξιο ιερό οίκο και άγιο ναό, του οποίου ο θρόνος θα διαρκέσει αιώνια. Φανέρωνε, λοιπόν, τον Χριστό Του, ο οποίος θα γεννιόταν από το σπέρμα του Δαβίδ κατά σάρκα, και την Εκκλησία που επρόκειτο να συσταθεί μέσω αυτού σε όλη την οικουμένη. Και ότι αυτά έχουν έτσι, η γραφή των Βασιλειών το διδάσκει με τον εξής τρόπο: «Και συνέβη, όταν ο Δαβίδ εγκαταστάθηκε στον οίκο του, και ο Κύριος του εξασφάλισε κυριαρχία γύρω από όλους τους εχθρούς του· και είπε ο βασιλιάς προς τον Νάθαν τον προφήτη: Ιδού λοιπόν εγώ κατοικώ σε κέδρινο οίκο, και η κιβωτός του Θεού βρίσκεται στο μέσο της σκηνής»· ή, στο μέσο δερμάτινου καλύμματος, όπως σημαίνει η εβραϊκή λέξη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες