Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Β΄ 8:4

Και κυρίευσε ο Δαβίδ από αυτόν χίλια άρματα, και επτά χιλιάδες ιππείς, και είκοσι χιλιάδες πεζούς. Και αχρήστευσε ο Δαβίδ όλα τα άρματα, και κράτησε από αυτά μόνο εκατό άρματα. Και μετά από λίγο λέγει: Και βασίλευσε ο Δαβίδ σε όλον τον Ισραήλ, και ο Δαβίδ απένεμε κρίση και δικαιοσύνη, και ο Ιωάβ, ο υιός της Σαρουΐας, ήταν επικεφαλής του στρατού. Και λίγο πιο κάτω: Και έστειλαν οι υιοί Αμμών και μίσθωσαν τους Σύριους της Ροώβ και τους Σύριους της Σωβά, είκοσι χιλιάδες άνδρες· και είδε ο Ιωάβ ότι το μέτωπο του πολέμου βρισκόταν απέναντί του, και επέλεξε στρατιώτες από όλους τους υιούς του Ισραήλ, και παρατάχθηκαν απέναντι στη Συρία. Και είδαν οι δούλοι του Αδραζάρ ότι ηττήθηκαν απέναντι στον Ισραήλ, και προσχώρησαν στον Ισραήλ και τους έγιναν υποτελείς.

Διότι άλλες είναι οι φωνές αυτών που εορτάζουν, και άλλες εκείνων που σκυθρωπάζουν. Τα επινίκια, όμως, αποτελούν αφορμή για πάνδημη εορτή, όχι μόνο για τους στρατιώτες, αλλά και για τους γεωργούς, και τους εμπόρους, και τους χειροτέχνες, και για όλους όσοι μετέχουν στα αγαθά της ειρήνης. Πώς λοιπόν λέει: «Ο Θεός, μας απώθησες και μας κατέβαλες»; Και όμως, ευεργέτησε τους νικητές. Και πώς κατέβαλε αυτούς τους οποίους τόσο πολύ ανέδειξε, προσθέτοντάς τους όπλα, και άρματα, και ίππους, και υπηκόους, και φόρου υποτελή χώρα, ολόκληρη την Αραβία, τη Φοινίκη και τη Μεσοποταμία; Αξίζει να προσέξουμε μήπως τα λόγια αυτά ενέχουν κάποια αχαριστία. Διότι αυτός, αφού εξόντωσε πρωτύτερα τον Αδραζάρ, τον βασιλιά της Σωβά, και έλαβε από αυτόν χίλια άρματα, επτά χιλιάδες ιππείς και είκοσι χιλιάδες πεζούς, και έπειτα, αφού υποδούλωσε τον βασιλιά της Συρίας, που είχε προσέλθει σε βοήθεια του ηττημένου, και τον κατέστησε φόρου υποτελή, κατασφάζοντας σε μια στιγμή είκοσι δύο χιλιάδες άνδρες του, και πετυχαίνοντας τρίτη νίκη κατετρόπωσε τους υιούς Αμμών, οι οποίοι είχαν παραταχθεί παρά την πύλη της πόλεως, μέσω του Ιωάβ του αρχιστρατήγου —ο οποίος, διαιρώντας σε δύο μέρη τη δύναμή του, τους μεν αντιμετώπισε κατά πρόσωπο, τους δε κατέβαλε κυκλώνοντάς τους από τον νότο— πώς, λοιπόν, έπειτα από τέτοια ανδραγαθήματα εκφράζεται με τόσο σκυθρωπά και θλιβερά λόγια, λέγοντας: «Ο Θεός, μας απώθησες, και μας κατέβαλες· οργίστηκες, και μας σπλαχνίστηκες»;