Πατερικές αναφορές στο Β΄ ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ 1:11

«Και να θαυμαστεί», λέει, «σε όλους όσους πίστεψαν». Δηλαδή, μέσω εκείνων που πίστεψαν. Ιδού πού πάλι το «εν» ταυτίζεται με το «διά». Διότι μέσω εκείνων αποδεικνύεται θαυμαστός. Διότι, όταν εκείνους τους οικτρούς και ταλαιπωρημένους που υπέφεραν μύρια δεινά, και όμως πίστεψαν, τους οδηγεί σε τόση λαμπρότητα, τότε αποδεικνύεται η ισχύς του, καθότι, αν και εδώ δίνουν την εντύπωση ότι έχουν εγκαταλειφθεί, παρ' όλα αυτά εκεί απολαμβάνουν πολλή δόξα· τότε προπαντός φανερώνεται όλη η δόξα του Θεού και η ισχύς του. Και πώς γίνεται αυτό, άκουσε· διότι προσθέτει: «Επειδή έγινε πιστευτή η μαρτυρία μας προς εσάς κατά την ημέρα εκείνη». «Γι' αυτό και προσευχόμαστε πάντοτε για εσάς». Δηλαδή, όταν παρουσιάζονται ενώπιον όλων εκείνοι που υπέφεραν μύρια δεινά προκειμένου να αποστατήσουν από την πίστη, και δεν ενέδωσαν, αλλά παρέμειναν πιστοί, δοξάζεται ο Θεός· τότε φανερώνεται και η δική τους δόξα. Επειδή, λοιπόν, πολλοί υποκρίνονται την πίστη, μην καλοτυχίζεις κανέναν πριν από το τέλος της ζωής του· διότι κατά την ημέρα εκείνη θα φανερωθούν όσοι πραγματικά πίστεψαν.

Γι' αυτό και προσευχόμαστε, λέει, πάντοτε για εσάς, ώστε ο Θεός μας να σας αξιώσει της κλήσεως και να εκπληρώσει κάθε ευδοκία αγαθωσύνης και έργο πίστεως με δύναμη. «Για να σας αξιώσει», λέει, «της κλήσεως», δείχνοντας ότι πολλοί έχουν αποβληθεί. Γι' αυτό πρόσθεσε: «Και να εκπληρώσει κάθε ευδοκία αγαθωσύνης». Επειδή και εκείνος που ήταν ντυμένος με ρυπαρά ενδύματα κλήθηκε, αλλά δεν παρέμεινε στην κλήση· γι' αυτόν τον λόγο μάλιστα αποβλήθηκε από την κλήση για τον νυμφώνα. Επειδή και οι πέντε παρθένες κλήθηκαν: «Εγερθείτε», λέει, «έρχεται ο νυμφίος»· και ετοιμάστηκαν, αλλά δεν εισήλθαν. Φανερώνοντας, λοιπόν, για ποιου είδους κλήση κάνει λόγο, πρόσθεσε: «Και να εκπληρώσει κάθε ευδοκία αγαθωσύνης και έργο πίστεως με δύναμη». Αυτήν την κλήση επιζητούμε, λέει. Δες πώς τους συγκρατεί με ήρεμο τρόπο.

Διότι, λέγει, θα λάβετε άνεση μαζί με εμάς· και, αποδεικνύοντας ως αληθινή την ανταπόδοση, τους τοποθετεί ενώπιον εκείνου του κριτηρίου, στο οποίο η ανταπόδοση είναι οπωσδήποτε δίκαιη, είτε πρόκειται για τα κακά είτε για τα αντίθετά τους. «Διότι έγινε πιστευτή η μαρτυρία μας σε εσάς κατά την ημέρα εκείνη.» Αυτή η αλήθεια, λέγει, την οποία μαρτυρούμε τώρα για την πίστη και την υπομονή σας, θα γίνει πιστευτή εκείνη την ημέρα. «Γι' αυτό και προσευχόμαστε πάντοτε για εσάς, ώστε να σας αξιώσει της κλήσεως ο Θεός σας.» Επειδή είπε ότι η περί αυτών μαρτυρία είναι ζήτημα πίστεως, και μάλιστα ότι αφορά μεγάλα πράγματα· διότι, λέγει, με την πίστη και την υπομονή και τους διωγμούς· για να μην εφησυχάσουν εξαιτίας αυτού και χάσουν όσα κατόρθωσαν, γι' αυτόν τον λόγο λέγει ότι αδιαλείπτως προσευχόμαστε γι' αυτό, κρατώντας τους σε αγωνιστική εγρήγορση. Διότι προσευχόμαστε, λέγει, για να σας καταστήσει άξιους της κλήσεως. Και το λέγει αυτό, όχι για να αναιρέσει τη δική μας προσπάθεια, αλλά για να μην υπερηφανευόμαστε για τον εαυτό μας, αλλά ακόμη και γι' αυτά που κατορθώνουμε με τη συγκατάβαση [του Θεού], να επικαλούμαστε τον Θεό ως βοηθό, διότι, αν στηριχτούμε με θάρρος στον εαυτό μας, όλος ο κόπος μας αμέσως θα εξανεμιστεί. «Και να εκπληρώσει κάθε ευδοκία αγαθοσύνης.» Δείχνει ότι αυτοί δεν έχουν ακόμη φτάσει στην τελειότητα. Διότι τότε μόνο επέρχεται η τελείωση, όταν παρέλθει ο καιρός του αγώνα· για όσο διάστημα δε αγωνίζεται κάποιος, ας φοβάται μήπως πέσει· γι' αυτόν άλλωστε τον λόγο έχει ειπωθεί: Μην καλοτυχίζεις κανέναν πριν από το τέλος. «Και έργο πίστεως εν δυνάμει.» Για να ενδυναμωθούν, ώστε να δείξουν την πίστη τους με τα έργα. «

Στο εξής, λοιπόν, ο άγιος Θεός ας διαφυλάξει και αυτόν και εμάς, «και ας εκπληρώσει κάθε αγαθή επιθυμία και έργο πίστεως με δύναμη, ώστε να δοξαστεί το όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού σε εμάς, και εμείς σε αυτόν, σύμφωνα με τη χάρη του Θεού μας και Κυρίου Ιησού Χριστού». Στον οποίο ανήκει η δόξα και η εξουσία, μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, τώρα και πάντοτε και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.