Πατερικές αναφορές στο Β΄ ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ 2:13

7 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

῾Ημεῖς δὲ ὀφείλομεν εὐχαριστεῖν τῷ Θεῷ πάντοτε περὶ ὑμῶν, ἀδελφοὶ ἠγαπημένοι ὑπὸ Κυρίου, ὅτι εἵλετο ὑμᾶς ὁ Θεὸς ἀπ᾽ ἀρχῆς εἰς σωτηρίαν ἐν ἁγιασμῷ Πνεύματος καὶ πίστει ἀληθείας,

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–7 από 7

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἁγίας καὶ ὁμοουσίου Τριάδος
Εἵλετο γὰρ, φησὶν, ἡμᾶς ὁ Θεὸς ἀπαρχὴν εἰς σωτηρίαν ἐν ἁγιασμῷ Πνεύματος, καὶ πίστει ἀληθείας. Ὁ αὐτός. Ἑκουσίως γὰρ ἁμαρτανόντων ἡμῶν, μετὰ τὸ λαβεῖν τὴν ἐπίγνωσιν τῆς ἀληθείας, οὐκ ἔτι περὶ ἁμαρτιῶν ἀπολείπεται θυσία.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, λέει, ο Θεός μάς επέλεξε ως απαρχή για σωτηρία μέσω του αγιασμού του Πνεύματος και της πίστης στην αλήθεια. Ο ίδιος. Διότι, εάν αμαρτάνουμε εκούσια, αφού λάβαμε την επίγνωση της αλήθειας, δεν απομένει πλέον καμία θυσία για τις αμαρτίες.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Θεσσαλονικεῖς δευτέραν ἐπιστολήν
Πῶς οὖν Ἐν δυνάμει καὶ πνεύματι Ἠλίου; Τουτέστι, τὴν αὐτὴν ἀναλήψεται διακονίαν. Καθάπερ οὗτος πρόδρομος τῆς προτέρας παρουσίας, οὕτω κἀκεῖνος πρόδρομος τῆς δευτέρας καὶ ἐνδόξου αὐτοῦ παρουσίας, καὶ εἰς τοῦτο φυλάττεται. Μὴ τοίνυν δείσωμεν· κατέσεισε τῶν ἀκροατῶν τὴν διάνοιαν, οὐκέτι ἐποίησε δεινὰ τὰ παρόντα νομίζειν, ἀλλ᾽ εὐχαριστίας ἄξια. Διόπερ ἐπήγαγεν· Ἡμεῖς δὲ ὀφείλομεν εὐχαριστεῖν τῷ Θεῷ πάντοτε περὶ ὑμῶν, ἀδελφοὶ ἠγαπημένοι ὑπὸ Κυρίου, ὅτι εἵλετο ὑμᾶς ὁ Θεὸς ἀπ᾽ ἀρχῆς εἰς σωτηρίαν ἐν ἁγιασμῷ πνεύματος καὶ πίστει ἀληθείας. Πῶς εἰς σωτηρίαν εἵλετο;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πώς, λοιπόν, «με τη δύναμη και το πνεύμα του Ηλία»; Δηλαδή, θα αναλάβει την ίδια διακονία. Όπως ακριβώς αυτός υπήρξε πρόδρομος της πρώτης παρουσίας, έτσι και εκείνος θα είναι πρόδρομος της δεύτερης και ένδοξης παρουσίας Του, και γι' αυτόν τον σκοπό φυλάσσεται. Ας μη φοβόμαστε, λοιπόν· κατεύνασε τη διάνοια των ακροατών, έκανε ώστε να μη θεωρούν πλέον τα παρόντα ως φοβερά, αλλά ως άξια ευχαριστίας. Γι' αυτό και πρόσθεσε: «Εμείς όμως οφείλουμε να ευχαριστούμε τον Θεό πάντοτε για εσάς, αδελφοί αγαπημένοι από τον Κύριο, διότι ο Θεός σας εξέλεξε από την αρχή για σωτηρία μέσω του αγιασμού του Πνεύματος και της πίστεως στην αλήθεια». Πώς εξέλεξε για σωτηρία;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Θεσσαλονικεῖς δευτέραν ἐπιστολήν
Δείκνυσιν εἰπὼν, Ἐν ἁγιασμῷ πνεύματος, τουτέστιν, ἁγιάσαι διὰ πνεύματος καὶ πίστεως ἀληθοῦς. Ταῦτα γὰρ ἡμῶν ἐστι τὰ συνεκτικὰ τῆς σωτηρίας· οὐδαμοῦ ἀπὸ ἔργων, οὐδαμοῦ ἀπὸ κατορθωμάτων, ἀλλὰ διὰ πίστεως ἀληθείας. Ἰδοὺ τὸ, ἐν, πάλιν διὰ ἐστίν. Ἐν ἁγιασμῷ πνεύματος, φησίν. Εἰς ὃ ἐκάλεσεν ὑμᾶς διὰ τοῦ Εὐαγγελίου ἡμῶν, εἰς περιποίησιν δόξης τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Το αποδεικνύει λέγοντας, «Εν αγιασμώ Πνεύματος», δηλαδή, να αγιάσει διά του Πνεύματος και της αληθινής πίστης. Διότι αυτά είναι τα συνεκτικά στοιχεία της σωτηρίας μας· πουθενά από έργα, πουθενά από κατορθώματα, αλλά διά της πίστης στην αλήθεια. Ιδού, το «εν» σημαίνει πάλι «διά». «Εν αγιασμώ Πνεύματος», λέγει. «Στο οποίο σας κάλεσε διά του Ευαγγελίου μας, για την απόκτηση της δόξας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου
Ἡμεῖς δὲ ὀφείλομεν εὐχαριστεῖν τῷ Θεῷ πάντοτε περὶ ὑμῶν, ἀδελφοὶ ἠγαπημένοι ὑπὸ Κυρίου, ὅτι εἵλετο ὑμᾶς ὁ Θεὸς ἀπ᾽ ἀρχῆς εἰς σωτηρίαν, ἐν ἁγιασμῷ πνεύματος καὶ πίστει ἀληθείας, εἰς ὃ ἐκάλεσεν ὑμᾶς διὰ τοῦ Εὐαγγελίου ἡμῶν εἰς περιποίησιν δόξης τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.» Διεξελθὼν τὰ περὶ τῶν ἀπιστησάντων Ἰουδαίων, καὶ διδάξας ὁποῖον αὐτῶν ἔσται τέλος (Ἵνα γὰρ κριθῶσι, φησὶ), διεξέρχεται καὶ τὰ τῶν πιστευσάντων, ὧν καὶ τὸ προοίμιον εὐχαριστία, καὶ ἐπὶ τῇ εὐχαριστίᾳ λέγει· πρῶτον μὲν, ὅτι ἠγαπήθησαν ὑπὸ τοῦ Θεοῦ, καὶ ὅτι ἐξελέξατο αὐτοὺς ὥσπερ ἀπαρχὴν εἰς σωτηρίαν, καὶ ὅτι ἡγίασεν, καὶ ὅτι Πνεύματος ἁγίου ἠξίωσεν. «Ἄρα οὖν, ἀδελφοὶ, στήκετε, καὶ κρατεῖτε τὰς παραδόσεις, ἃς ἐδιδάχθητε, εἴτε διὰ λόγου, εἴτε δι᾽ ἐπιστολῆς ἡμῶν.» Ἀναγκαῖον, φησὶ, τοὺς περὶ τοσούτων καυχωμένους ἑστάναι βεβαίως. «Οὗτος δὲ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς, καὶ ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ ἡμῶν ὁ ἀγαπήσας ἡμᾶς, καὶ δοὺς παράκλησιν αἰωνίαν καὶ ἐλπίδα ἀγαθὴν ἐν χάριτι, παρακαλέσαι ὑμῶν τὰς καρδίας, καὶ στηρίξαι ὑμᾶς ἐν παντὶ λόγῳ καὶ ἔργῳ ἀγαθῷ.» Ὅρα πῶς πάλιν ἐπικουφίζει αὐτῶν τὰς θλίψεις, τὴν παράκλησιν αὐτοῖς ἐλθεῖν εὐχόμενος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Εμείς όμως οφείλουμε να ευχαριστούμε τον Θεό πάντοτε για εσάς, αδελφοί αγαπημένοι από τον Κύριο, επειδή ο Θεός σας εξέλεξε εξαρχής για σωτηρία, με τον αγιασμό του Πνεύματος και την πίστη στην αλήθεια, στην οποία σας κάλεσε μέσω του Ευαγγελίου μας για την απόκτηση της δόξας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.» Αφού ανέλυσε τα σχετικά με τους Ιουδαίους που απίστησαν, και αφού δίδαξε ποιο θα είναι το τέλος τους (διότι λέει, «για να κριθούν»), εξετάζει έπειτα και τα σχετικά με εκείνους που πίστεψαν, για τους οποίους το προοίμιο αποτελεί ευχαριστία· και προσθέτει στην ευχαριστία τα εξής: πρώτον μεν, ότι αγαπήθηκαν από τον Θεό, και ότι τους εξέλεξε ως απαρχή για τη σωτηρία, και ότι τους αγίασε, και ότι τους αξίωσε του Αγίου Πνεύματος. «Άρα λοιπόν, αδελφοί, να μένετε σταθεροί, και να κρατάτε τις παραδόσεις τις οποίες διδαχθήκατε, είτε προφορικά είτε με επιστολή μας.» Είναι αναγκαίο, λέει, αυτοί που καυχώνται για τόσο μεγάλα δώρα να στέκονται με σταθερότητα. «Ο ίδιος δε ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, και ο Θεός και Πατέρας μας, ο οποίος μας αγάπησε και μας έδωσε αιώνια παράκληση και αγαθή ελπίδα μέσω της χάριτος, είθε να παρακαλέσει τις καρδιές σας, και να σας στηρίξει σε κάθε λόγο και έργο αγαθό.» Δες πώς πάλι ανακουφίζει τις θλίψεις τους, με το να εύχεται να έλθει σε αυτούς η παράκληση του Θεού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Μικρὰ Κατήχησις
Τοιαῦτα καὶ τὰ κατὰ τὰς παρούσας ἡμέρας γινόμενα· κῶμοι γὰρ καὶ μέθαι, βοαί τε καὶ ἐξάλματα δαιμονικὰ, οὐ μόνον ἐπὶ τῆς ἡμέρας, ἀλλὰ καὶ τὸ πολὺ τῆς νυκτὸς διαμείβουσιν· οὕτω κακὸν ἡ ἀκρασία, καὶ δι’ αὐτῆς θάνατος εἰς τὸν κόσμον εἰσῆλθεν. Ἡμεῖς δὲ εὐχαριστεῖν ὀφείλομεν τῷ Θεῷ, ἀδελφοὶ ἠγαπημένοι ὑπὸ Κυρίου, ὅτι ἐλυτρώσατο ἡμᾶς ἀπὸ τῆς τοιαύτης ματαίας ἀναστροφῆς, καὶ μετέστησεν εἰς τήνδε τὴν μακαρίαν ζωήν, ἐν ᾗ οὐκ ἀκρασία, ἀλλὰ συμμετρία· οὐδὲ μέθη, ἀλλὰ νῆψις· οὐδὲ ταραχὴ, ἀλλ’ εἰρήνη· οὐδὲ θόρυβος, ἀλλ’ ἡσυχία· οὐδὲ αἰσχρολογία, ἀλλ’ εὐχαριστία· οὐδὲ ἀσέλγεια, ἀλλ’ ἁγνεία τε καὶ ἁγιασμὸς καὶ σωφροσύνη. Ἐκ ταύτης οὖν τῆς ζωῆς ἀνέτειλαν οἱ θεσπέσιοι πατέρες ἡμῶν, οἳ σὺν Θεῷ κατεπάτησαν τὰ πάθη, ἐδίωξαν δαίμονας, συνημιλλήθησαν ἀγγέλοις, εἰργάσαντο θεοσημείας, ἐπέτυχον δόξης οὐρανίου, ἐθαυμαστώθησαν ἐν τῷ κόσμῳ· ὧν εἷς καὶ ὁ μακάριος Ἀντώνιος, οὗ τὸν βίον ἀνέγνωμεν· καὶ ἐπέγνωμεν ὅπως ἐμεγάλυνεν αὐτὸν ὁ Θεὸς ἐν τῇ ὑπ’ οὐρανόν, ὡς καὶ τοὺς βασιλεῖς τῆς γῆς μέγα ἡγεῖσθαι τὸ γράφειν αὐτῷ καὶ παρ’ αὐτοῦ ἀκούειν φωνῆς ἐγγραμμάτου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τέτοια είναι και όσα γίνονται τις σημερινές ημέρες· διότι κραιπάλες και μέθη, κραυγές και δαιμονικά χοροπηδήματα συνεχίζονται όχι μόνο κατά τη διάρκεια της ημέρας, αλλά και στο μεγαλύτερο μέρος της νύχτας. Τόσο μεγάλο κακό είναι η ακρασία, και μέσω αυτής ο θάνατος εισήλθε στον κόσμο. Εμείς όμως οφείλουμε να ευχαριστούμε τον Θεό, αδελφοί αγαπημένοι από τον Κύριο, διότι μας λύτρωσε από μια τέτοια μάταιη διαγωγή, και μας μετέφερε σε αυτήν εδώ τη μακάρια ζωή, στην οποία δεν υπάρχει ακρασία, αλλά μέτρο· ούτε μέθη, αλλά νήψη· ούτε ταραχή, αλλά ειρήνη· ούτε θόρυβος, αλλά ησυχία· ούτε αισχρολογία, αλλά ευχαριστία· ούτε ασέλγεια, αλλά αγνεία και αγιασμός και σωφροσύνη. Από αυτήν λοιπόν τη ζωή ανέτειλαν οι θεσπέσιοι πατέρες μας, οι οποίοι με τη βοήθεια του Θεού καταπάτησαν τα πάθη, εκδίωξαν δαίμονες, συναγωνίστηκαν τους αγγέλους, επιτέλεσαν θεία σημεία, αξιώθηκαν της ουράνιας δόξας και θαυμάστηκαν μέσα στον κόσμο· ένας από αυτούς είναι και ο μακάριος Αντώνιος, του οποίου τον βίο αναγνώσαμε· και αντιληφθήκαμε πώς τον μεγάλυνε ο Θεός σε όλη την οικουμένη, ώστε ακόμη και οι βασιλείς της γης να θεωρούν σπουδαίο το να του γράφουν και να λαμβάνουν από αυτόν έγγραφη απάντηση.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Μικρὰ Κατήχησις
Ἀλλ’ οὐκ «Ἀπώλετο μετ’ ἤχου τὸ μνημόσυνον ἁπάντων;» Ἡμῶν δὲ καὶ ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος ἀκατάλυτόν τε καὶ αἰώνιον. Ἀρετὴ γάρ ἐστιν ἥτις τοὺς μεταποιουμένους αὐτῆς θεοὺς οἶδε ἀπεργάζεσθαι, εἴπερ ἀληθὴς ὁ λέγων· «Ἐγὼ εἶπα, θεοί ἐστε καὶ υἱοὶ ὑψίστου πάντες.» Ὢ τῆς μεγαλοδωρεᾶς ἧς ἠξιώθημεν! Ὢ τοῦ ἐλέους, οὗ τετυχήκαμεν! Οὐκοῦν «ἀγαλλιασώμεθα τῷ Κυρίῳ, ἀλαλάξωμεν τῷ Θεῷ τῷ σωτῆρι ἡμῶν· προφθάσωμεν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐν ἐξομολογήσει, καὶ ἐν ψαλμοῖς ἀλαλάξωμεν αὐτῷ·» «Ὅτι εἵλετο ἡμᾶς ἀπ’ ἀρχῆς εἰς σωτηρίαν, ἐν ἁγιασμῷ πνεύματος καὶ πίστει ἀληθείας· εἰς ὃ ἐκάλεσεν ἡμᾶς διὰ τοῦ σχήματος ἡμῶν εἰς περιποίησιν τῆς δόξης τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.» Ἄρα οὖν, ἀδελφοὶ, στήκωμεν ἐν τῇ πίστει ἀκλινεῖς· κατέχωμεν τὴν ὁμολογίαν ἀρραγῆ, φυλάττωμεν τὴν ὑποταγὴν ἀψευδῆ, φρουρῶμεν τὴν παρθενίαν ἀσινῆ. Εἷς ἡμῶν ὁ ἔρως ὁ νυμφίος Χριστός, ὁ «ὡραῖος κάλλει παρὰ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων·» μία κληρουχία, ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν, τὰ ἀγαθὰ τῆς ἄνω Ἱερουσαλήμ. Σὰρξ δὲ καὶ αἷμα, πλοῦτος καὶ δόξα, καὶ ὅσα τῆς ματαιότητος χαιρέτω, ἀπίτω ἀφ’ ἡμῶν πορρωτέρω.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά δεν λέγει η Γραφή «Χάθηκε με πάταγο η μνήμη όλων αυτών;» Για εμάς όμως και η αρχή και το τέλος είναι ακατάλυτα και αιώνια. Διότι η αρετή είναι αυτή που γνωρίζει να καθιστά θεούς εκείνους που την οικειοποιούνται, εφόσον είναι αληθινός εκείνος που λέει: «Εγώ είπα, είστε θεοί και όλοι υιοί του Υψίστου.» Ω, τι μεγάλη δωρεά που αξιωθήκαμε! Ω, τι έλεος που λάβαμε! Επομένως, «ας αγαλλιάσουμε στον Κύριο, ας εκφωνήσουμε χαρμόσυνους αλαλαγμούς στον Θεό τον σωτήρα μας· ας προσέλθουμε ενώπιον του προσώπου του με εξομολόγηση, και με ψαλμούς ας αλαλάξουμε προς αυτόν». «Διότι μας επέλεξε από την αρχή για σωτηρία, με αγιασμό του πνεύματος και πίστη στην αλήθεια· σε αυτό μας κάλεσε μέσω του σχήματός μας, για να αποκτήσουμε τη δόξα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.» Άρα λοιπόν, αδελφοί, ας στεκόμαστε στην πίστη ακλόνητοι· ας κρατούμε την ομολογία άρρηκτη, ας φυλάττουμε την υποταγή ανυπόκριτη, ας διαφυλάττουμε την παρθενία αλώβητη. Ένας είναι ο έρωτάς μας, ο νυμφίος Χριστός, ο οποίος είναι «ωραίος στο κάλλος περισσότερο από τους υιούς των ανθρώπων»· μία είναι η κληρονομιά μας, η βασιλεία των ουρανών, τα αγαθά της άνω Ιερουσαλήμ. Η σάρκα δε και το αίμα, ο πλούτος και η δόξα, και όσα ανήκουν στη ματαιότητα ας μας αφήσουν, ας φύγουν μακριά από εμάς.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Μικρὰ Κατήχησις
Ἀλλ’ ὑπὲρ μὲν τῶν τοιούτων θρηνητέον, καὶ προσευκτέον ὑπὲρ τῶν ἔτι ζώντων ἐκπεφευγέναι αὐτοὺς τῶν τοῦ διαβόλου βρόχων· ὑπὲρ ἑαυτῶν δὲ εὐχαριστητέον, «Ὅτι εἵλετο ἡμᾶς ὁ Θεὸς ἀπ’ ἀρχῆς εἰς σωτηρίαν ἐν ἁγιασμῷ πνεύματος, καὶ πίστει ἀληθείας,» εἰς τὸ δουλεύειν αὐτῷ ἐν ὀρθοδόξῳ πίστει μέχρι τῆς παρούσης ὁμολογίας· ἣν καὶ ἀμώμως καὶ ἀκαταγνώστως ἐκτελέσαντας ἀξιώσειε τῆς ἐπουρανίου αὐτοῦ βασιλείας, ἐν αὐτῷ Χριστῷ τῷ Θεῷ ἡμῶν· ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος, σὺν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά για μεν τέτοιους ανθρώπους πρέπει να θρηνούμε, και να προσευχόμαστε για όσους ζουν ακόμη, ώστε να διαφύγουν από τις παγίδες του διαβόλου· για τον εαυτό μας όμως πρέπει να ευχαριστούμε τον Θεό, «διότι μας εξέλεξε ο Θεός από την αρχή για σωτηρία με τον αγιασμό του Πνεύματος και την πίστη στην αλήθεια», ώστε να τον υπηρετούμε με ορθόδοξη πίστη μέχρι τη σημερινή ομολογία· την οποία, αφού επιτελέσουμε άμεμπτα και ακατάκριτα, είθε να μας αξιώσει της επουράνιας βασιλείας του, εν αυτώ τω Χριστώ, τον Θεό μας· στον οποίο ανήκει η δόξα και η δύναμη, μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, τώρα και πάντοτε και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες