Πατερικές αναφορές στο Β΄ ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ 2:14

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

εἰς ὃ ἐκάλεσεν ὑμᾶς διὰ τοῦ εὐαγγελίου ἡμῶν εἰς περιποίησιν δόξης τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Θεσσαλονικεῖς δευτέραν ἐπιστολήν
Δείκνυσιν εἰπὼν, Ἐν ἁγιασμῷ πνεύματος, τουτέστιν, ἁγιάσαι διὰ πνεύματος καὶ πίστεως ἀληθοῦς. Ταῦτα γὰρ ἡμῶν ἐστι τὰ συνεκτικὰ τῆς σωτηρίας· οὐδαμοῦ ἀπὸ ἔργων, οὐδαμοῦ ἀπὸ κατορθωμάτων, ἀλλὰ διὰ πίστεως ἀληθείας. Ἰδοὺ τὸ, ἐν, πάλιν διὰ ἐστίν. Ἐν ἁγιασμῷ πνεύματος, φησίν. Εἰς ὃ ἐκάλεσεν ὑμᾶς διὰ τοῦ Εὐαγγελίου ἡμῶν, εἰς περιποίησιν δόξης τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Το αποδεικνύει λέγοντας, «Εν αγιασμώ Πνεύματος», δηλαδή, να αγιάσει διά του Πνεύματος και της αληθινής πίστης. Διότι αυτά είναι τα συνεκτικά στοιχεία της σωτηρίας μας· πουθενά από έργα, πουθενά από κατορθώματα, αλλά διά της πίστης στην αλήθεια. Ιδού, το «εν» σημαίνει πάλι «διά». «Εν αγιασμώ Πνεύματος», λέγει. «Στο οποίο σας κάλεσε διά του Ευαγγελίου μας, για την απόκτηση της δόξας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου
Ἡμεῖς δὲ ὀφείλομεν εὐχαριστεῖν τῷ Θεῷ πάντοτε περὶ ὑμῶν, ἀδελφοὶ ἠγαπημένοι ὑπὸ Κυρίου, ὅτι εἵλετο ὑμᾶς ὁ Θεὸς ἀπ᾽ ἀρχῆς εἰς σωτηρίαν, ἐν ἁγιασμῷ πνεύματος καὶ πίστει ἀληθείας, εἰς ὃ ἐκάλεσεν ὑμᾶς διὰ τοῦ Εὐαγγελίου ἡμῶν εἰς περιποίησιν δόξης τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.» Διεξελθὼν τὰ περὶ τῶν ἀπιστησάντων Ἰουδαίων, καὶ διδάξας ὁποῖον αὐτῶν ἔσται τέλος (Ἵνα γὰρ κριθῶσι, φησὶ), διεξέρχεται καὶ τὰ τῶν πιστευσάντων, ὧν καὶ τὸ προοίμιον εὐχαριστία, καὶ ἐπὶ τῇ εὐχαριστίᾳ λέγει· πρῶτον μὲν, ὅτι ἠγαπήθησαν ὑπὸ τοῦ Θεοῦ, καὶ ὅτι ἐξελέξατο αὐτοὺς ὥσπερ ἀπαρχὴν εἰς σωτηρίαν, καὶ ὅτι ἡγίασεν, καὶ ὅτι Πνεύματος ἁγίου ἠξίωσεν. «Ἄρα οὖν, ἀδελφοὶ, στήκετε, καὶ κρατεῖτε τὰς παραδόσεις, ἃς ἐδιδάχθητε, εἴτε διὰ λόγου, εἴτε δι᾽ ἐπιστολῆς ἡμῶν.» Ἀναγκαῖον, φησὶ, τοὺς περὶ τοσούτων καυχωμένους ἑστάναι βεβαίως. «Οὗτος δὲ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς, καὶ ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ ἡμῶν ὁ ἀγαπήσας ἡμᾶς, καὶ δοὺς παράκλησιν αἰωνίαν καὶ ἐλπίδα ἀγαθὴν ἐν χάριτι, παρακαλέσαι ὑμῶν τὰς καρδίας, καὶ στηρίξαι ὑμᾶς ἐν παντὶ λόγῳ καὶ ἔργῳ ἀγαθῷ.» Ὅρα πῶς πάλιν ἐπικουφίζει αὐτῶν τὰς θλίψεις, τὴν παράκλησιν αὐτοῖς ἐλθεῖν εὐχόμενος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Εμείς όμως οφείλουμε να ευχαριστούμε τον Θεό πάντοτε για εσάς, αδελφοί αγαπημένοι από τον Κύριο, επειδή ο Θεός σας εξέλεξε εξαρχής για σωτηρία, με τον αγιασμό του Πνεύματος και την πίστη στην αλήθεια, στην οποία σας κάλεσε μέσω του Ευαγγελίου μας για την απόκτηση της δόξας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.» Αφού ανέλυσε τα σχετικά με τους Ιουδαίους που απίστησαν, και αφού δίδαξε ποιο θα είναι το τέλος τους (διότι λέει, «για να κριθούν»), εξετάζει έπειτα και τα σχετικά με εκείνους που πίστεψαν, για τους οποίους το προοίμιο αποτελεί ευχαριστία· και προσθέτει στην ευχαριστία τα εξής: πρώτον μεν, ότι αγαπήθηκαν από τον Θεό, και ότι τους εξέλεξε ως απαρχή για τη σωτηρία, και ότι τους αγίασε, και ότι τους αξίωσε του Αγίου Πνεύματος. «Άρα λοιπόν, αδελφοί, να μένετε σταθεροί, και να κρατάτε τις παραδόσεις τις οποίες διδαχθήκατε, είτε προφορικά είτε με επιστολή μας.» Είναι αναγκαίο, λέει, αυτοί που καυχώνται για τόσο μεγάλα δώρα να στέκονται με σταθερότητα. «Ο ίδιος δε ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, και ο Θεός και Πατέρας μας, ο οποίος μας αγάπησε και μας έδωσε αιώνια παράκληση και αγαθή ελπίδα μέσω της χάριτος, είθε να παρακαλέσει τις καρδιές σας, και να σας στηρίξει σε κάθε λόγο και έργο αγαθό.» Δες πώς πάλι ανακουφίζει τις θλίψεις τους, με το να εύχεται να έλθει σε αυτούς η παράκληση του Θεού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Μικρὰ Κατήχησις
Ἀλλ’ οὐκ «Ἀπώλετο μετ’ ἤχου τὸ μνημόσυνον ἁπάντων;» Ἡμῶν δὲ καὶ ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος ἀκατάλυτόν τε καὶ αἰώνιον. Ἀρετὴ γάρ ἐστιν ἥτις τοὺς μεταποιουμένους αὐτῆς θεοὺς οἶδε ἀπεργάζεσθαι, εἴπερ ἀληθὴς ὁ λέγων· «Ἐγὼ εἶπα, θεοί ἐστε καὶ υἱοὶ ὑψίστου πάντες.» Ὢ τῆς μεγαλοδωρεᾶς ἧς ἠξιώθημεν! Ὢ τοῦ ἐλέους, οὗ τετυχήκαμεν! Οὐκοῦν «ἀγαλλιασώμεθα τῷ Κυρίῳ, ἀλαλάξωμεν τῷ Θεῷ τῷ σωτῆρι ἡμῶν· προφθάσωμεν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐν ἐξομολογήσει, καὶ ἐν ψαλμοῖς ἀλαλάξωμεν αὐτῷ·» «Ὅτι εἵλετο ἡμᾶς ἀπ’ ἀρχῆς εἰς σωτηρίαν, ἐν ἁγιασμῷ πνεύματος καὶ πίστει ἀληθείας· εἰς ὃ ἐκάλεσεν ἡμᾶς διὰ τοῦ σχήματος ἡμῶν εἰς περιποίησιν τῆς δόξης τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.» Ἄρα οὖν, ἀδελφοὶ, στήκωμεν ἐν τῇ πίστει ἀκλινεῖς· κατέχωμεν τὴν ὁμολογίαν ἀρραγῆ, φυλάττωμεν τὴν ὑποταγὴν ἀψευδῆ, φρουρῶμεν τὴν παρθενίαν ἀσινῆ. Εἷς ἡμῶν ὁ ἔρως ὁ νυμφίος Χριστός, ὁ «ὡραῖος κάλλει παρὰ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων·» μία κληρουχία, ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν, τὰ ἀγαθὰ τῆς ἄνω Ἱερουσαλήμ. Σὰρξ δὲ καὶ αἷμα, πλοῦτος καὶ δόξα, καὶ ὅσα τῆς ματαιότητος χαιρέτω, ἀπίτω ἀφ’ ἡμῶν πορρωτέρω.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά δεν λέγει η Γραφή «Χάθηκε με πάταγο η μνήμη όλων αυτών;» Για εμάς όμως και η αρχή και το τέλος είναι ακατάλυτα και αιώνια. Διότι η αρετή είναι αυτή που γνωρίζει να καθιστά θεούς εκείνους που την οικειοποιούνται, εφόσον είναι αληθινός εκείνος που λέει: «Εγώ είπα, είστε θεοί και όλοι υιοί του Υψίστου.» Ω, τι μεγάλη δωρεά που αξιωθήκαμε! Ω, τι έλεος που λάβαμε! Επομένως, «ας αγαλλιάσουμε στον Κύριο, ας εκφωνήσουμε χαρμόσυνους αλαλαγμούς στον Θεό τον σωτήρα μας· ας προσέλθουμε ενώπιον του προσώπου του με εξομολόγηση, και με ψαλμούς ας αλαλάξουμε προς αυτόν». «Διότι μας επέλεξε από την αρχή για σωτηρία, με αγιασμό του πνεύματος και πίστη στην αλήθεια· σε αυτό μας κάλεσε μέσω του σχήματός μας, για να αποκτήσουμε τη δόξα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.» Άρα λοιπόν, αδελφοί, ας στεκόμαστε στην πίστη ακλόνητοι· ας κρατούμε την ομολογία άρρηκτη, ας φυλάττουμε την υποταγή ανυπόκριτη, ας διαφυλάττουμε την παρθενία αλώβητη. Ένας είναι ο έρωτάς μας, ο νυμφίος Χριστός, ο οποίος είναι «ωραίος στο κάλλος περισσότερο από τους υιούς των ανθρώπων»· μία είναι η κληρονομιά μας, η βασιλεία των ουρανών, τα αγαθά της άνω Ιερουσαλήμ. Η σάρκα δε και το αίμα, ο πλούτος και η δόξα, και όσα ανήκουν στη ματαιότητα ας μας αφήσουν, ας φύγουν μακριά από εμάς.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες