Πατερικές αναφορές στο Β΄ ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ 2:7

Εγώ δε είδα κάποτε και πλήθος μελισσών, το οποίο, σύμφωνα με τον νόμο της φύσεως, καθοδηγούνταν και ακολουθούσε με ευταξία τον δικό του βασιλιά. Και πολλά μεν τέτοια είδα εγώ ο ίδιος, πολλά δε και άκουσα· γνωρίζουν δε ακόμη περισσότερα όσοι ασχολούνται με αυτά, ώστε και από αυτά να αποδεικνύεται αληθινό αυτό που λέγεται. Διότι, εάν το χαρακτηριστικό γνώρισμα εκείνων που αποβλέπουν σε ένα και μόνο νεύμα και υπακούουν σε έναν βασιλιά είναι η ευταξία συνοδευόμενη από συμφωνία, τότε άρα κάθε διαφωνία και διάσταση είναι σημάδι αναρχίας. Σύμφωνα λοιπόν με τον ίδιο συλλογισμό, μια τέτοια διαφωνία που βρίσκεται ανάμεσά μας, τόσο ως προς τις εντολές του Κυρίου όσο και μεταξύ μας, θα αποτελούσε κατηγορία είτε για την αποχώρηση του αληθινού Βασιλιά, σύμφωνα με το ρητό: «έως ότου εκείνος που τώρα τον συγκρατεί, φύγει από τη μέση»· είτε για την άρνησή Του, σύμφωνα με το: «Είπε ο άφρων στην καρδιά του: Δεν υπάρχει Θεός». Ως σημάδι και απόδειξη αυτού ακριβώς του γεγονότος προσθέτει το: «Διεφθάρησαν και έγιναν βδελυροί με τα έργα τους».

Γράφοντας σχετικά με αυτό ο απόστολος Παύλος έδωσε ξεκάθαρο σημείο λέγοντας: εάν δεν έλθει πρώτα η αποστασία και δεν αποκαλυφθεί ο άνθρωπος της ανομίας, ο υιός της απώλειας, ο οποίος αντιτάσσεται και υπερυψώνει τον εαυτό του πάνω από καθετί που λέγεται Θεός ή αποτελεί αντικείμενο σεβασμού, ώστε να καθίσει ο ίδιος στον ναό του Θεού, προβάλλοντας τον εαυτό του ότι είναι Θεός. Δεν θυμάστε ότι, ενώ ήμουν ακόμη μαζί σας, σας τα έλεγα αυτά; Και τώρα γνωρίζετε αυτό που τον συγκρατεί, ώστε να αποκαλυφθεί στον κατάλληλο καιρό του. Διότι το μυστήριο της ανομίας ήδη ενεργείται, αρκεί μόνο να φύγει από τη μέση εκείνος που το συγκρατεί τώρα. Και τότε θα αποκαλυφθεί ο άνομος, τον οποίο ο Κύριος θα εξολοθρεύσει με το πνεύμα του στόματός Του και θα καταργήσει με την επιφάνεια της παρουσίας Του. Η παρουσία αυτού είναι σύμφωνα με την ενέργεια του σατανά, με κάθε δύναμη και με σημεία και τέρατα ψεύδους, και με κάθε απάτη της αδικίας ανάμεσα σε εκείνους που χάνονται.

Ασφάλιζε λοιπόν τον εαυτό σου, άνθρωπε. Έχεις τα σημεία του Αντιχρίστου. Και μην τα θυμάσαι μόνον εσύ, αλλά να τα μεταδίδεις άφθονα σε όλους. Αν έχεις τέκνο κατά σάρκα, από τώρα να το νουθετείς. Και αν γέννησες κάποιον μέσω της κατηχήσεως, προφύλαξε και αυτόν από πριν, για να μη δεχθεί τον ψεύτη ως αληθινό. Διότι το μυστήριο της ανομίας ήδη ενεργείται. Με φοβίζουν οι πόλεμοι των εθνών, με φοβίζουν τα σχίσματα των εκκλησιών, με φοβίζει η μισαδελφία των αδελφών. Και ας λέγονται μεν αυτά, μη γένοιτο όμως να εκπληρωθούν στην εποχή μας, ωστόσο ας προφυλασσόμαστε. Αυτά λοιπόν περί του Αντιχρίστου.

«Διότι τότε θα υπάρξει μεγάλη θλίψη, τέτοια που δεν έχει γίνει από την αρχή του κόσμου ούτε πρόκειται να γίνει· και αν δεν είχαν συντομευθεί οι ημέρες εκείνες, δεν θα σωζόταν καμία σάρκα.» Ο δε Δανιήλ λέγει: «Και θα στήσουν το βδέλυγμα της ερημώσεως για χίλιες διακόσιες ενενήντα ημέρες. Μακάριος αυτός που θα υπομείνει και θα φθάσει στις χίλιες τριακόσιες τριάντα πέντε ημέρες.» Ο δε μακάριος Παύλος ο απόστολος, γράφοντας προς τους Θεσσαλονικείς λέγει: «Σας παρακαλούμε δε, αδελφοί, σχετικά με την παρουσία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και τη δική μας σύναξη κοντά του, να μη σαλευθείτε γρήγορα από τη λογική σας ούτε να θορυβείσθε, ούτε με πνευματική αποκάλυψη ούτε με λόγο ούτε με επιστολή τάχα δική μας, ότι δήθεν έχει ήδη έρθει η ημέρα του Κυρίου. Κανείς να μη σας εξαπατήσει με κανέναν τρόπο, διότι εάν δεν έρθει πρώτα η αποστασία και δεν αποκαλυφθεί ο άνθρωπος της αμαρτίας, ο υιός της απώλειας, αυτός που αντιτάσσεται και υπερυψώνει τον εαυτό του πάνω από καθετί που λέγεται θεός ή σέβασμα, ώστε να καθίσει ο ίδιος στον ναό του Θεού, παρουσιάζοντας τον εαυτό του ότι είναι θεός. Δεν θυμάστε ότι, όταν ήμουν ακόμη μαζί σας, σας τα έλεγα αυτά; Και τώρα γνωρίζετε εκείνο που τον συγκρατεί, ώστε να αποκαλυφθεί στον δικό του καιρό. Διότι το μυστήριο της ανομίας ήδη ενεργείται, μόνο μέχρι να φύγει από τη μέση αυτός που τώρα το συγκρατεί.»

Επειδή, λοιπόν, τα λόγια του Κυρίου είναι αληθινά, «κάθε δε άνθρωπος είναι ψεύτης, καθώς έχει γραφτεί», ας δούμε αν και ο απόστολος Παύλος συμφωνεί με τα λόγια του Κυρίου. Διότι, γράφοντας προς τους Θεσσαλονικείς και προτρέποντάς τους να αγρυπνούν πάντοτε και να προσκαρτερούν στις προσευχές, αλλά να μην προσδοκούν ακόμη την ημέρα της κρίσεως επειδή ο καιρός δεν έχει ακόμη εκπληρωθεί, είπε τα εξής προς αυτούς: «Σας παρακαλούμε δε, αδελφοί, σχετικά με την παρουσία του Κυρίου, να μην ταράζεστε ούτε από λόγο ούτε από επιστολή που δήθεν προέρχεται από εμάς, ότι τάχα έφτασε η ημέρα του Κυρίου. Ας μην σας εξαπατήσει κανείς με κανέναν τρόπο· διότι, εάν δεν έλθει πρώτα η αποστασία και αποκαλυφθεί ο άνθρωπος της αμαρτίας, ο υιός της απώλειας, εκείνος που αντιτάσσεται και υπερυψώνει τον εαυτό του ενάντια σε καθετί που λέγεται Θεός ή σέβασμα, ώστε να καθίσει ο ίδιος στον ναό του Θεού, παρουσιάζοντας τον εαυτό του ότι είναι Θεός. Δεν θυμάστε ότι, όταν ήμουν ακόμη μαζί σας, σας τα έλεγα αυτά; Και τώρα γνωρίζετε εκείνο που τον εμποδίζει, ώστε να αποκαλυφθεί στον δικό του καιρό. Διότι το μυστήριο της ανομίας ήδη ενεργείται, μόνο που υπάρχει εκείνος που το εμποδίζει τώρα, μέχρι να βγει από τη μέση· και τότε θα αποκαλυφθεί ο άνομος, τον οποίο ο Κύριος Ιησούς θα αναιρέσει με το πνεύμα του στόματός του και θα καταργήσει με την επιφάνεια της παρουσίας του, του οποίου η παρουσία οφείλεται στην ενέργεια του σατανά».

Ε΄. Και γνωρίζω βέβαια ότι τίποτα δεν σας είναι πιο δυσάρεστο από αυτά τα λόγια· αλλά για εμένα τίποτα δεν είναι πιο γλυκό από αυτά. Μακάρι, πράγματι, να μπορούσαμε πάντοτε και διαρκώς να συζητούμε περί της γεέννης, και όταν γευματίζουμε, και όταν δειπνούμε, και όταν λουζόμαστε! Διότι τότε ούτε με τα επίγεια δεινά θα πονούσαμε, ούτε με τα ευχάριστα θα χαιρόμασταν. Διότι, τι το φοβερό έχεις να μου αναφέρεις; Φτώχεια, ασθένεια, αιχμαλωσία, αναπηρία του σώματος; Αλλά όλα αυτά είναι αστεία σε σύγκριση με την εκεί κόλαση. Και αν ακόμη αναφέρεις αυτούς που βασανίζονται διαρκώς από την πείνα, και αν αναφέρεις εκείνους που από τη βρεφική τους ηλικία είναι ανάπηροι και ζητιανεύουν, αυτά αποτελούν τρυφή σε σύγκριση με εκείνα τα δεινά. Συνεχώς, λοιπόν, αγαπητοί, ας περιστρέφουμε τα λόγια μας γύρω από αυτά, και μέσα στο μυαλό μας και στη γλώσσα μας· διότι η ενθύμηση της γεέννης δεν αφήνει κανέναν να πέσει στη γέεννα. Δεν ακούς τον Παύλο που λέει: «Οι οποίοι θα υποστούν αιώνια τιμωρία μακριά από το πρόσωπο του Κυρίου»; Δεν ακούς τι λογής άνθρωπος υπήρξε ο Νέρων, τον οποίο ο Παύλος ονομάζει μυστήριο του Αντιχρίστου; Διότι «το μυστήριο της ανομίας», λέει, «ήδη ενεργείται». Τι λοιπόν; Τίποτα δεν θα πάθει ο Νέρων, ο οποίος τιμώρησε τον Πέτρο και τον Παύλο; Τίποτα δεν θα πάθει ο Αντίχριστος, τίποτα ο διάβολος; Επομένως, ο Αντίχριστος και ο διάβολος δεν θα απομακρυνθούν ποτέ από την κακία, εάν δεν τιμωρηθούν.

Διότι το μυστήριο της ανομίας, λέει, ήδη ενεργείται. Τι λοιπόν; Τίποτα δεν θα πάθει ο Νέρων; Τίποτα δεν θα πάθει ο αντίχριστος, τίποτα ο διάβολος; Επομένως, πάντοτε θα υπάρχει ο αντίχριστος και ο διάβολος· διότι δεν πρόκειται να απομακρυνθούν από την κακία τους, εάν δεν τιμωρούνται. Ναι, λέει· αλλά το ότι υπάρχει κόλαση και γέεννα, είναι νομίζω σε όλους φανερό· όμως μόνο οι άπιστοι θα πέσουν σε αυτή. Για ποιον λόγο, πες μου; Επειδή οι πιστοί, λέει, αναγνώρισαν τον Δεσπότη τους. Και τι σημαίνει αυτό; Διότι, όταν ο βίος τους είναι ακάθαρτος, ακριβώς γι' αυτό θα υποστούν βαρύτερη τιμωρία από τους απίστους. Διότι, «όσοι αμάρτησαν χωρίς νόμο, χωρίς νόμο και θα χαθούν· και όσοι αμάρτησαν έχοντας νόμο, διά του νόμου θα κριθούν»· και, «Ο δούλος που γνώριζε το θέλημα του κυρίου του και δεν το έπραξε, θα τιμωρηθεί με πολλές πληγές». Εάν όμως δεν πρόκειται να δώσουμε λόγο για τον βίο μας, αλλά απλώς έχουν λεχθεί αυτά, τότε ούτε ο διάβολος θα τιμωρηθεί· διότι και εκείνος γνωρίζει τον Θεό, και μάλιστα καλύτερα από πολλούς ανθρώπους· και όλοι οι δαίμονες επίσης τον γνωρίζουν, και φρίττουν, και τον ομολογούν ως κριτή. Εάν λοιπόν δεν πρόκειται να δώσουμε λόγο για τον βίο μας, ούτε για τις πονηρές πράξεις, τότε θα διαφύγουν από την τιμωρία και αυτοί. Δεν είναι έτσι τα πράγματα, δεν είναι έτσι· μην εξαπατάτε τους εαυτούς σας, αγαπητοί. Διότι, εάν δεν υπάρχει γέεννα, πώς θα κρίνουν τις δώδεκα φυλές του Ισραήλ οι απόστολοι; Πώς λέει ο Παύλος: «Δεν γνωρίζετε ότι θα κρίνουμε αγγέλους; Πόσο μάλλον τα βιωτικά;»

ΟΜΙΛΙΑ Δʹ. Και τώρα γνωρίζετε εκείνο που τον συγκρατεί, ώστε να αποκαλυφθεί αυτός στον δικό του καιρό. Διότι το μυστήριο της ανομίας ήδη ενεργείται, μόνο που προς το παρόν υπάρχει εκείνος που τον συγκρατεί, μέχρι να φύγει από τη μέση· και τότε θα αποκαλυφθεί ο άνομος, τον οποίο ο Κύριος Ιησούς θα εξολοθρεύσει με την πνοή του στόματός Του, και θα καταργήσει με την επιφάνεια της παρουσίας Του· του οποίου η παρουσία οφείλεται στην ενέργεια του σατανά.

Γι' αυτό δεν μίλησε έτσι, ούτε είπε ότι θα συμβεί γρήγορα, καίτοι αυτό λέει πάντοτε· αλλά τι; «Για να αποκαλυφθεί», λέει, «στον δικό του καιρό. Διότι το μυστήριο της ανομίας ήδη ενεργείται». Εδώ εννοεί τον Νέρωνα, ωσάν να είναι τύπος του Αντιχρίστου· διότι και αυτός ήθελε να θεωρείται θεός. Και ορθά το ονόμασε μυστήριο· διότι δεν ενεργούσε φανερά, όπως εκείνος, ούτε αναίσχυντα. Διότι, αν πριν από εκείνον τον χρόνο, λέει, βρέθηκε κάποιος που δεν υστερούσε πολύ από τον Αντίχριστο στην κακία, τι το θαυμαστό αν ήδη υπάρχει; Έτσι, λοιπόν, μίλησε συγκαλυμμένα, και δεν θέλησε να τον καταστήσει φανερό, όχι από δειλία, αλλά για να μας διδάξει να μην αναλαμβάνουμε περιττές έχθρες, όταν δεν υπάρχει κάτι το κατεπείγον. Έτσι λοιπόν λέει και εδώ: «Μόνο έως ότου φύγει από τη μέση αυτός που τον εμποδίζει τώρα»· δηλαδή, όταν η Ρωμαϊκή εξουσία απομακρυνθεί από τη μέση, τότε εκείνος θα έλθει. Και ευλόγως. Διότι, έως ότου υπάρχει ο φόβος αυτής της εξουσίας, κανείς δεν θα υποταχθεί γρήγορα· όταν όμως αυτή καταλυθεί, θα επιτεθεί μέσα στην αναρχία, και θα επιχειρήσει να αρπάξει τόσο την εξουσία των ανθρώπων όσο και του Θεού. Διότι, όπως ακριβώς καταλύθηκαν οι βασιλείες πριν από αυτήν, όπως παραδείγματος χάριν των Μήδων από τους Βαβυλωνίους, των Βαβυλωνίων από τους Πέρσες, των Περσών από τους Μακεδόνες, των Μακεδόνων από τους Ρωμαίους· έτσι και αυτή θα καταλυθεί από τον Αντίχριστο, και εκείνος από τον Χριστό, και δεν θα κυριαρχεί πλέον. Και αυτά με πολλή σαφήνεια μας τα παραδίδει ο Δανιήλ.

Τι θα μπορούσαν να πουν για αυτήν την προφητεία; Διότι βέβαια δεν είναι θεμιτό να πούμε αυτά για ανθρώπινη εξουσία, ότι δηλαδή η βασιλεία θα είναι ατελεύτητη, αλλά είναι φυσικό να υπάρχει κάποιος για τον οποίο έχουν λεχθεί αυτά. Εάν όμως έλεγες ότι έχουν ειπωθεί για τον Πατέρα, άκουσε τι λέει: «Στις ημέρες εκείνων των βασιλέων», των Ρωμαίων προφανώς. Εάν πάλι έλεγαν: Και πώς συνέτριψε τον χρυσό, δηλαδή τη βασιλεία των Βαβυλωνίων που είχε συσταθεί παλαιότερα; Και πώς τον άργυρο, δηλαδή των Περσών; Και πώς τον χαλκό, δηλαδή των Μακεδόνων; Διότι αυτά συνέβησαν στο παρελθόν και έλαβαν τέλος. Αλλά μην απορείς, αγαπητέ. Διότι, εάν ο Παύλος δεν τόλμησε να μιλήσει φανερά, αλλά λέει: «Έως ότου αυτός που το κατέχει φύγει από τη μέση», πολύ περισσότερο ο προφήτης. Διότι τι όφελος θα προέκυπτε, πες μου, από το να μιλήσει φανερά; Εάν πάλι έλεγαν: Πώς συνέτριψε τον χαλκό, τον σίδηρο; Αυτό το ζήτημα θα είναι κοινό; Διότι και γι' αυτούς ομοίως θα γεννηθεί η απορία: πώς καταλύει τις βασιλείες που έχουν ήδη σβήσει; Αλλά το να καταλύει άλλες βασιλείες, στις οποίες εμπεριέχονται αυτές, εύλογα επιφέρει αυτό το αποτέλεσμα.

Ας ακούσουμε, λοιπόν, τι προφήτευσε ο θεσπέσιος Παύλος για την έσχατη ημέρα και για τη βασιλεία των χριστιανών, αναφέροντας στην επιστολή προς τους Θεσσαλονικείς τα εξής. Σας παρακαλώ δε και για το υπόλοιπο, μέχρις ότου αποδείξει τον εαυτό του ότι είναι θεός. Λοιπόν, μόνον αυτός που τώρα κατέχει, μέχρι να εκλείψει από τη μέση, και τότε θα αποκαλυφθεί ο άνομος. Τι είναι, λοιπόν, αυτό που θα φύγει από τη μέση, αν όχι η βασιλεία των χριστιανών; Διότι κάθε αρχή και εξουσία αυτού του κόσμου θα καταργηθεί εκτός από αυτήν. Επειδή και αυτή πολεμείται αλλά δεν καταλύεται, και όλα τα έθνη συγκρούονται με αυτήν και θα αναλωθούν από αυτήν και θα υποταχθούν, έως ότου φθάσει η έσχατη ημέρα. Και αυτό είναι το νόημα του ότι θα απλώσει το χέρι της προς τον Θεό, σύμφωνα με τον απόστολο που λέει: όταν καταργηθεί κάθε αρχή και εξουσία αυτού του κόσμου, τότε αυτή θα παραδώσει τη βασιλεία στον Βασιλέα, τον Θεό και Πατέρα. Ποια βασιλεία; Προφανώς τη βασιλεία των χριστιανών, διότι δεν υπάρχει βασιλεία ισχυρότερη από αυτήν. Όμως, εξαιτίας του πλήθους των αμαρτιών τους, θα οργιστεί ο Θεός εναντίον της και θα προσκαλέσει τον θηρευτή Ισμαήλ, και θα τον κινήσει σαν την αναρίθμητη άμμο της θάλασσας. Και θα πετάξουν σαν γεράκια πάνω στα ψηλά βουνά, τα δε άλογά τους θα εφορμούν πετώντας σαν αετοί, και θα εισέλθουν στην Επτάλοφη πόλη με άρματα και άλογα, και εξαιτίας αυτών θα υπάρξει πολλή αιματοχυσία, αποκομίζοντας μάλιστα και όχι λίγα λάφυρα. Τι άλλο χρειάζεται να πει κανείς;

Και δεν είπε, «Σχετικά με τη λογία για τους πτωχούς», ούτε «για τους πένητες», αλλά «για τους αγίους»· διδάσκοντας τους ακροατές να θαυμάζουν και όσους βρίσκονται σε πενία, όταν είναι ευσεβείς, και να περιφρονούν όσους βρίσκονται σε πλούτο, όταν καταφρονούν την αρετή. Γνωρίζει, βεβαίως, να αποκαλεί ακόμη και τον βασιλιά βέβηλο και παράνομο, όταν είναι εχθρός του Θεού, και τους πτωχούς αγίους, όταν είναι επιεικείς και ταπεινοί. Τον Νέρωνα, για παράδειγμα, τον αποκαλεί μυστήριο της ανομίας, λέγοντας: «Διότι το μυστήριο της ανομίας ήδη ενεργείται»· αυτούς, όμως, που δεν διέθεταν ούτε την αναγκαία τροφή, αλλά τρέφονταν από την επαιτεία, τους ονόμασε αγίους. Συγχρόνως δε δίδασκε εμμέσως και εκείνους να μην υψηλοφρονούν, ούτε να επαίρονται με την παροχή της προσφοράς, έχοντας την ιδέα ότι την παρέχουν σε κάποιους ευτελείς και καταφρονημένους, αλλά να γνωρίζουν σαφώς και να πείθουν τον εαυτό τους, ότι απολαμβάνουν μεγίστη τιμή, εφόσον καταξιώνονται να γίνουν κοινωνοί στις θλίψεις εκείνων.

Ας μην σας αναστατώνει λοιπόν κανείς, ούτε αν φαίνεται ότι μιλάει με πνεύμα αποκάλυψης, ούτε αν προφασίζεται ότι εγώ το έχω πει αυτό. Διότι είναι αδύνατον να έλθει η δευτέρα παρουσία, εάν δεν αποκαλυφθεί προηγουμένως ο υιός της απώλειας· εννοεί δε τον Αντίχριστο, για τον οποίο λέει ότι, επειδή θα ενεργείται από τον Σατανά, θα έλθει με κάθε πλάνη φαινομενικών σημείων. «Δεν θυμάστε ότι, όταν ήμουν ακόμη μαζί σας, σας τα έλεγα αυτά, και τώρα γνωρίζετε εκείνο που τον συγκρατεί, ώστε να αποκαλυφθεί αυτός στον δικό του καιρό;» Τους υπενθυμίζει την προηγούμενη διδασκαλία που είχε κάνει γι' αυτά ακριβώς τα ζητήματα. Διότι, εξαιτίας της πλάνης που προέρχεται από αυτά, και ο ίδιος ο Απόστολος δίδαξε πολλές φορές, και ο Κύριος παρήγγειλε πολλές φορές στα Ευαγγέλια: Εάν κάποιος σας πει: Ιδού εδώ είναι ο Χριστός, ιδού εκεί, μην εξέλθετε. «Διότι το μυστήριο της ανομίας ήδη ενεργείται.» Λέει, δηλαδή, ότι το «μυστήριο της ανομίας» είναι οι διδασκαλίες των αιρέσεων και τα ψευδή τους δόγματα.

Διότι αυτοί προπορεύονται εκείνου προετοιμάζοντάς του τον δρόμο, και παρέχοντας την ευκαιρία για απάτη· οι αιρέσεις, άλλωστε, είχαν ήδη εμφανιστεί από την εποχή των αποστόλων. Τα ίδια λοιπόν λέει και ο ευαγγελιστής Ιωάννης: «Καθώς ακούσατε ότι έρχεται ο Αντίχριστος, έτσι και τώρα υπάρχουν πολλοί αντίχριστοι», αναφερόμενος στους αιρετικούς. «Αρκεί μόνο να φύγει από τη μέση εκείνος που τώρα εμποδίζει».

Θα σταλούν δε ο Ενώχ και ο Ηλίας ο Θεσβίτης και θα επιστρέψουν τις καρδιές των πατέρων προς τα τέκνα, δηλαδή τη συναγωγή προς τον Κύριό μας Ιησού Χριστό και το κήρυγμα των αποστόλων, και θα θανατωθούν από αυτόν. Και θα έλθει ο Κύριος από τον ουρανό, με τον ίδιο τρόπο που οι άγιοι απόστολοι τον είδαν να πορεύεται προς τον ουρανό, τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος, με δόξα και δύναμη, και θα εξολοθρεύσει τον άνθρωπο της ανομίας, τον υιό της απωλείας, με την πνοή του στόματός του. Κανείς, λοιπόν, ας μην περιμένει τον Κύριο από τη γη, αλλά από τον ουρανό, όπως ακριβώς ο ίδιος μας διαβεβαίωσε.

Όπως ο πόνος του τοκετού στην έγκυο γυναίκα, και δεν πρόκειται να ξεφύγουν.» «Σας παρακαλούμε δε, αδελφοί, σχετικά με την παρουσία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και τη δική μας σύναξη κοντά Του, να μην κλονιστείτε γρήγορα στη σκέψη σας, ούτε να θορυβείστε, ούτε από πνευματική αποκάλυψη, ούτε από λόγο, ούτε από επιστολή που τάχα προέρχεται από εμάς, ότι δήθεν έχει ήδη φτάσει η ημέρα του Κυρίου. Ας μην σας εξαπατήσει κανείς με κανέναν τρόπο, διότι πρώτα πρέπει να έρθει η αποστασία και να αποκαλυφθεί ο άνθρωπος της αμαρτίας, ο υιός της απώλειας, εκείνος που εναντιώνεται και υπερυψώνει τον εαυτό του ενάντια σε καθετί που λέγεται Θεός ή αντικείμενο λατρείας, ώστε να καθίσει ο ίδιος στον ναό του Θεού, παρουσιάζοντας τον εαυτό του ότι είναι Θεός. Δεν θυμάστε ότι σας τα έλεγα αυτά όταν ήμουν ακόμη μαζί σας; Και τώρα γνωρίζετε εκείνο που τον εμποδίζει, ώστε να αποκαλυφθεί στον δικό του καιρό. Διότι το μυστήριο της ανομίας ήδη ενεργείται· αρκεί μόνο να φύγει από τη μέση αυτός που τώρα το εμποδίζει· και τότε θα αποκαλυφθεί ο άνομος, τον οποίο ο Κύριος Ιησούς Χριστός θα εξολοθρεύσει με το πνεύμα του στόματός Του και θα καταργήσει με την επιφάνεια της παρουσίας Του. Η παρουσία του ανόμου θα γίνει κατ' ενέργεια του Σατανά, με κάθε δύναμη, με σημεία και τέρατα ψεύδους, και με κάθε απάτη της αδικίας μεταξύ εκείνων που χάνονται, επειδή δεν δέχθηκαν την αγάπη της αλήθειας για να σωθούν.»