Πατερικές αναφορές στο Β΄ ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ 3:16

«Νουθετείτε», λέει, «ως αδελφούς». Και έδωσε εντολή να νουθετούμε αφού πρώτα έχουμε δώσει· όταν όμως εμείς υβρίζουμε χωρίς καν να δίνουμε, ποια απολογία θα έχουμε; «Ο ίδιος δε ο Κύριος της ειρήνης είθε να σας δίνει την ειρήνη διαπαντός σε κάθε τόπο». Πρόσεξε πώς, όταν υπαγορεύει αυτά που πρέπει να γίνουν, τα επισφραγίζει με την ευχή, τοποθετώντας τη δέηση και την ικεσία σαν κάποιες σφραγίδες όσων έχουν παρατεθεί. «Είθε να σας δίνει», λέει, «την ειρήνη σε κάθε τόπο». Διότι, επειδή εξαιτίας αυτών είναι φυσικό να προκαλούνται διαμάχες, καθώς εκείνοι μεν γίνονται πιο τραχείς, οι άλλοι δε δεν παρέχουν πλέον με τον ίδιο τρόπο τα αναγκαία σε τέτοιου είδους ανθρώπους, εύλογα απηύθυνε τώρα αυτή την ευχή, λέγοντας: «Είθε να σας δίνει την ειρήνη διαπαντός». Διότι αυτό είναι το ζητούμενο, ώστε να την έχετε πάντοτε. Τι σημαίνει, «Σε κάθε τόπο»;

Επιθυμεί την ειρήνη από κάθε πλευρά, ώστε να μην υπάρχει από πουθενά αφορμή για φιλονικία. Διότι παντού η ειρήνη είναι καλό πράγμα, εφόσον βέβαια πρέπει να τηρείται ακόμη και προς τους έξω· άκουσε άλλωστε τι λέει ο ίδιος σε άλλο σημείο: «Αν είναι δυνατόν, στο μέτρο που εξαρτάται από εσάς, να ειρηνεύετε με όλους τους ανθρώπους». Διότι τίποτε δεν είναι τόσο κατάλληλο για να κατορθώσουμε όσα επιθυμούμε, όσο η ειρηνική και ατάραχη κατάσταση, όσο το να έχουμε απαλλαγεί από κάθε απέχθεια και να μην έχουμε κανέναν εχθρό. «Ο Κύριος ας είναι μαζί με όλους σας. Ο ασπασμός γράφεται με το δικό μου χέρι, του Παύλου, πράγμα που αποτελεί σημάδι γνησιότητας σε κάθε επιστολή· έτσι γράφω».

Και αν ο ίδιος, αν και κηρύττει το Ευαγγέλιο, εργάζεται, πόσο μάλλον πρέπει να εργάζονται οι άλλοι; «Όχι επειδή δεν έχουμε το δικαίωμα, αλλά για να δώσουμε τους εαυτούς μας ως υπόδειγμα σε εσάς, ώστε να μας μιμείστε. Διότι, όταν ήμασταν κοντά σας, αυτό σας παραγγέλλαμε: ότι αν κάποιος δεν θέλει να εργάζεται, τότε ούτε να τρώει. Διότι ακούμε ότι κάποιοι ζουν ανάμεσά σας με τρόπο άτακτο, χωρίς να εργάζονται καθόλου, αλλά είναι αργόσχολοι και ασχολούνται με περιττά πράγματα. Σε αυτούς, λοιπόν, παραγγέλλουμε και τους παρακαλούμε στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, να εργάζονται με ησυχία και να τρώνε το δικό τους ψωμί.» «Διότι ο Κύριος διέταξε σε εκείνους που κηρύττουν το Ευαγγέλιο, να ζουν από το Ευαγγέλιο.» «Εσείς όμως, αδελφοί, μην αποκάμετε να κάνετε το καλό.» Είτε τους μιλάει εμμέσως περί ελεημοσύνης, είτε εννοεί το εξής: Μην αποκάμνετε να νουθετείτε εκείνους που δεν θέλουν να εργάζονται. Διότι αυτό σημαίνει να κάνει κανείς το καλό: όταν εξαλείφει μια κακή συνήθεια μέσω των προτροπών. «Εάν δε κάποιος δεν υπακούει στα λόγια της επιστολής μας, αυτόν να τον επισημαίνετε και να μη συναναστρέφεστε μαζί του, για να ντραπεί· και να μην τον θεωρείτε εχθρό, αλλά να τον νουθετείτε ως αδελφό. Και ο ίδιος ο Κύριος της ειρήνης.» Φαίνεται πως η τιμωρία για όσους δεν υπακούουν είναι ελαφριά· συγκαταλέγεται, όμως, στις πολύ βαριές. Διότι, από το να ζει κανείς στην απομόνωση, έστω και αν βρίσκεται στο μέσο της πόλης, τι πιο βαρύ υπάρχει;

Και αυτήν βέβαια δεν την επιβάλλει από μίσος, αλλά από αγάπη προς αυτόν που τιμωρείται. Γι' αυτό και πρόσθεσε: «και να μην τον θεωρείτε εχθρό». «Είθε να σας δώσει την ειρήνη πάντοτε και με κάθε τρόπο. Ο Κύριος ας είναι μαζί με όλους σας. Ο χαιρετισμός γράφεται με το δικό μου χέρι, του Παύλου.» Επειδή τους συμβούλεψε να απομακρυνθούν από τους άτακτους, δείχνει ότι δεν το έκανε αυτό με τη θέλησή του, αλλά υποχωρώντας στην ανάγκη. Αμέσως λοιπόν εύχεται να πάψει η τιμωρία εναντίον τους, δηλαδή η διάσταση, και ο χωρισμός πάντοτε, και με κάθε τρόπο, ευχόμενος σε αυτούς την ειρήνη. Και θα πάψει, όταν βεβαίως οι αργόσχολοι μεταβληθούν σε άνδρες επιμελείς και δραστήριους. «Το οποίο αποτελεί σημάδι σε κάθε επιστολή· έτσι γράφω.»