Εἰ γὰρ ὁ ἀεὶ ὢν ἐν τῷ Πατρὶ προκόπτει, τί ἄρα ἐστὶν ἐπέκεινα τοῦ Πατρὸς, ἵν᾽ ἀπὸ τούτου καὶ προκόψῃ; Ἔπειτα ὡς ἐπὶ τοῦ λαβεῖν καὶ δοξασθῆναι τὰ αὐτὰ καλὸν εἰπεῖν· Εἰ ἄνθρωπος γενόμενος προέκοπτε, δῆλόν ἐστιν, ὡς, πρὸ τοῦ γενέσθαι ἄνθρωπος, ἀτελὴς ἦν· καὶ μᾶλλον ἡ σὰρξ αἰτία τῆς τελειώσεως αὐτοῦ γέγονεν, ἢ αὐτὸς τῆς σαρκός. Πάλιν τε εἰ Λόγος ὢν προκόπτει, τί μεῖζον ἔχει γενέσθαι Λόγου καὶ Σοφίας, καὶ Υἱοῦ, καὶ Θεοῦ δυνάμεως; ταῦτα γάρ ἐστιν ὁ Λόγος, ὧν εἴ τις ὡς ἀκτῖνα μετασχεῖν πως δύναιτο, ὁ τοιοῦτος παντέλειος ἐν ἀνθρώποις, καὶ ἴσος ἀγγέλοις γίνεται. Καὶ γὰρ καὶ ἄγγελοι, καὶ ἀρχάγγελοι, καὶ κυριότητες, καὶ πᾶσαι αἱ δυνάμεις, καὶ θρόνοι, τοῦ Λόγου μετέχοντες, βλέπουσι διαπαντὸς τὸ πρόσωπον τοῦ Πατρὸς αὐτοῦ. Πῶς οὖν ὁ ἄλλοις τὴν τελειότητα παρασχὼν, αὐτὸς μετ᾽ ἐκείνους προκόπτει; Ἄγγελοι γὰρ καὶ τὴν ἀνθρωπίνην αὐτοῦ γένεσιν διηκόνησαν· καὶ τὸ λεγόμενον παρὰ τοῦ Λουκᾶ μετὰ τὴν διακονίαν τῶν ἀγγέλων εἴρηται. Πῶς οὖν ὅλως κἂν εἰς ἐνθύμησιν ἐλθεῖν ἀνθρώπου δύναται; Ἢ πῶς ἡ Σοφία ἐν σοφίᾳ προέκοπτεν; Ἢ πῶς ὁ ἄλλοις χάριν διδοὺς (καθὼς ὁ Παῦλος, διὰ πάσης ἐπιστολῆς δι᾽ αὐτοῦ δίδοσθαι τὴν χάριν γινώσκων, φησίν· Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μετὰ πάντων ὑμῶν), αὐτὸς ἐν χάριτι προέκοπτεν; Ἢ γὰρ ψεύδεσθαι τὸν Ἀπόστολον λεγέτωσαν, ἢ μηδὲ Σοφίαν εἶναι τὸν Υἱὸν λέγειν τολμάτωσαν.
Μετάφραση
Διότι, εάν αυτός που υπάρχει πάντοτε μέσα στον Πατέρα προοδεύει, τι υπάρχει άραγε πέρα από τον Πατέρα, ώστε μέσω αυτού να προοδεύσει; Έπειτα, όπως ακριβώς σχετικά με τη λήψη δωρεών και τον δοξασμό, είναι καλό να πούμε τα ίδια: Εάν προόδευε αφού έγινε άνθρωπος, είναι φανερό ότι, πριν γίνει άνθρωπος, ήταν ατελής· και μάλλον η σάρκα έγινε η αιτία της τελείωσής του, παρά αυτός της σάρκας. Και πάλι, εάν ως Λόγος προοδεύει, τι ανώτερο μπορεί να γίνει από Λόγος και Σοφία και Υιός και δύναμη Θεού; Διότι αυτά είναι ο Λόγος, και εάν κάποιος μπορούσε με κάποιον τρόπο να μετάσχει σε αυτά έστω και ως ακτίνα, αυτός γίνεται παντέλειος ανάμεσα στους ανθρώπους, και ίσος με τους αγγέλους. Διότι και οι άγγελοι, και οι αρχάγγελοι, και οι κυριότητες, και όλες οι δυνάμεις, και οι θρόνοι, επειδή μετέχουν στον Λόγο, βλέπουν διαπαντός το πρόσωπο του Πατέρα του. Πώς, λοιπόν, αυτός που παρέχει στους άλλους την τελειότητα, ο ίδιος προοδεύει μετά από αυτούς; Διότι οι άγγελοι διακόνησαν και την ανθρώπινη γέννησή του· και αυτό που αναφέρει ο Λουκάς έχει ειπωθεί μετά τη διακονία των αγγέλων. Πώς, λοιπόν, είναι δυνατόν έστω και να περάσει καθόλου από τη σκέψη ανθρώπου; Ή πώς η Σοφία προόδευε σε σοφία; Ή πώς εκείνος που δίνει χάρη στους άλλους (όπως ο Παύλος, γνωρίζοντας ότι μέσω αυτού δίνεται η χάρη σε κάθε επιστολή, λέει: «Η χάρις του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού μετά πάντων υμών»), ο ίδιος προόδευε σε χάρη; Ή, λοιπόν, ας πουν ότι ο Απόστολος ψεύδεται, ή ας τολμήσουν να πουν ότι ο Υιός δεν είναι καν Σοφία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες