Φείσομαι τοῦ τόπου τούτου δι’ ἐμὲ καὶ τοὺς δουλεύσαντας καὶ δουλεύοντάς μοι γνησίως. Ἐγὼ τέως πιστεύω ἀδιστάκτως ὅτι εἰσί τινες ὧδε, ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ, δυνάμενοι δυσωπῆσαι τὸν Θεὸν ὑπὲρ μυριάδων ἀνθρώπων, καὶ οὐκ ἀθετοῦνται. Θέλημα γὰρ αὐτῶν ποιεῖ, καὶ αἰτῆσαι ἔχουσιν ἵνα ἔσονται οἱ ὀφθαλμοὶ Κυρίου ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον νύκτα καὶ ἡμέραν. Καὶ γὰρ ἀπῆλθον πρὸς αὐτὸν προσευχαὶ ὑπὲρ αὐτῶν, ὡς ἀστραπαὶ ἀστράπτουσαι καὶ ὡς ἀκτῖνες τοῦ ἡλίου καὶ ἀνέρχονται, ἐν αἷς εὐφραίνεται ὁ Πατὴρ καὶ χαίρει ὁ Υἱὸς καὶ ἀγάλλεται τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Ἑαυτοῖς οὖν προσέχωμεν μόνον ἀδελφέ, τῷ Θεῷ γὰρ μέλει περὶ τοῦ τόπου τούτου, κατάπαυσις γὰρ ἐγένετο τῶν δούλων αὐτοῦ καὶ εἰς αὐτοὺς πληροῦται τὸ «Φωνὴ ἀγαλλιάσεως καὶ σωτηρίας ἐν σκηναῖς δικαίων.» Λοιπὸν τῆς δεξιᾶς Κυρίου ἐστὶ τοῦ ποιῆσαι δύναμιν, τοῦ δοῦναι ἡμῖν ἰσχύν, τοῦ χαρίσασθαι ἡμῖν ἐξακολουθῆσαι τοῖς ἴχνεσι τῶν Πατέρων ἡμῶν «τῇ διδασκαλίᾳ, τῇ διαγωγῇ, τῇ μακροθυμίᾳ, τῇ ἀγάπῃ, τῇ ὑπομονῇ, τοῖς διωγμοῖς, τοῖς παθήμασιν», ὅσα ἐγένετο αὐτοῖς ὑπὸ τοῦ ἐχθροῦ καὶ αἰσθητῶς καὶ νοητῶς. Ἐὰν γὰρ μὴ κτησώμεθα τίποτε τοῦ βίου αὐτῶν, πῶς τέκνα αὐτῶν ἐσμεν; Τοῦ Κυρίου λέγοντος· «Εἰ τέκνα ἦτε τοῦ Ἀβραάμ, τὰ ἔργα ἐποιεῖτε τοῦ Ἀβραάμ.» Ἐὰν μὴ συμπάσχωμεν αὐτοῖς κατὰ τὴν δύναμιν τῆς ἀσθενείας ἡμῶν, πῶς συνδοξαζόμεθα αὐτοῖς ἐν τῇ ὥρᾳ ἐκείνῃ;
Μετάφραση
Θα προστατεύσω αυτόν τον τόπο για χάρη μου και για εκείνους που με υπηρέτησαν και με υπηρετούν γνήσια. Εγώ τουλάχιστον πιστεύω ακράδαντα ότι υπάρχουν κάποιοι εδώ, σε αυτόν τον τόπο, που μπορούν να εκλιπαρήσουν τον Θεό υπέρ μυριάδων ανθρώπων, και δεν απορρίπτονται. Διότι κάνει το θέλημά τους, και έχουν τη δυνατότητα να ζητήσουν ώστε να είναι τα μάτια του Κυρίου στραμμένα σε αυτόν τον τόπο νύχτα και ημέρα. Διότι ανήλθαν προς Αυτόν προσευχές υπέρ αυτών, σαν αστραπές που αστράφτουν και σαν ακτίνες του ήλιου, και ανεβαίνουν, με τις οποίες ευφραίνεται ο Πατέρας και χαίρεται ο Υιός και αγάλλεται το Άγιο Πνεύμα. Ας προσέχουμε λοιπόν μόνο τους εαυτούς μας, αδελφέ, διότι ο Θεός μεριμνά για αυτόν τον τόπο, επειδή έγινε τόπος ανάπαυσης των δούλων Του και σε αυτούς εκπληρώνεται το: «Φωνή αγαλλιάσεως και σωτηρίας ακούγεται στις σκηνές των δικαίων». Επομένως, στο δεξί χέρι του Κυρίου εναπόκειται να δείξει δύναμη, να μας δώσει ισχύ, να μας χαρίσει την ικανότητα να ακολουθήσουμε τα ίχνη των Πατέρων μας «στη διδασκαλία, στη διαγωγή, στη μακροθυμία, στην αγάπη, στην υπομονή, στους διωγμούς, στα παθήματα», σε όσα τους προξενήθηκαν από τον εχθρό και αισθητά και νοητά. Διότι, εάν δεν αποκτήσουμε τίποτα από τον βίο τους, πώς είμαστε τέκνα τους; Καθώς ο Κύριος λέει: «Εάν ήσασταν τέκνα του Αβραάμ, θα κάνατε τα έργα του Αβραάμ». Εάν δεν συμπάσχουμε με αυτούς ανάλογα με τα όρια της δικής μας αδυναμίας, πώς θα συνδοξαστούμε μαζί τους εκείνη την ώρα;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες