Ἡμεῖς δὲ φοβηθῶμεν τὸν κρίνοντα κατὰ τὸ ἑκάστου ἔργον· δεῖ γὰρ ἡμᾶς ἀπαλλαγέντας ἐντεῦθεν κριθῆναι περὶ πάντων τῶν ἐν τῷ βίῳ. Ἰδοὺ δὴ καὶ αἱ ἡμέραι ἡμῶν τρέχουσιν ὡς σκιὰ δειλινή. Ἔχοντες οὖν σκοπὸν τὸν τῶν Ἁγίων βίον, πρὸς αὐτὸν ῥυθμίσωμεν τὸ ἑαυτῶν σκάφος, ὅπως καταντήσαντες εἰς εὔδιον λιμένα ἀϊδίως ἀπολαύσωμεν τῆς ἀκηράτου ζωῆς. Οἱ γὰρ λόγοι οὗτοι ἀνθρώπων εἰσὶ κατεφθαρμένων τὸν νοῦν, ἀδοκίμων περὶ τὴν πίστιν, ἀλλ᾽ οὐ προκόψουσιν ἐπὶ πλεῖον.
Μετάφραση
Εμείς όμως ας φοβηθούμε Εκείνον που κρίνει σύμφωνα με το έργο του καθενός· διότι πρέπει, αφού αναχωρήσουμε από τον κόσμο αυτό, να κριθούμε για όλα όσα πράξαμε στον βίο μας. Ιδού, άλλωστε, και οι ημέρες μας τρέχουν σαν δειλινή σκιά. Έχοντας, λοιπόν, ως σκοπό τον βίο των Αγίων, ας κατευθύνουμε σύμφωνα με αυτόν το δικό μας σκάφος, ώστε, αφού φτάσουμε σε γαλήνιο λιμάνι, να απολαύσουμε αιώνια την άφθαρτη ζωή. Διότι τα λόγια αυτά ανήκουν σε ανθρώπους με διεφθαρμένο νου, αδόκιμους ως προς την πίστη, οι οποίοι όμως δεν θα προκόψουν περισσότερο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες