Πατερικές αναφορές στο Β΄ ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ 4:19

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

῎Ασπασαι Πρίσκαν καὶ ᾿Ακύλαν καὶ τὸν ᾿Ονησιφόρου οἶκον.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Τιμόθεον δευτέραν ἐπιστολήν
Ἰδοὺ δοξολογία τοῦ Υἱοῦ. Ἄσπασαι Πρίσκιλλαν καὶ Ἀκύλαν καὶ τὸν Ὀνησιφόρου οἶκον. Αὐτὸς γὰρ ἐκεῖ ἦν ἐν Ῥώμῃ, καθώς φησι· Δῴη αὐτῷ ὁ Κύριος εὑρεῖν ἔλεος παρὰ Κυρίου ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ. Διὰ τῆς προσηγορίας τῆς τούτου καὶ τοὺς ἐν τῇ οἰκίᾳ προθυμοτέρους ποιεῖ ἐν τοῖς τοιούτοις κατορθώμασιν. Ἄσπασαι, φησὶ, Πρίσκιλλαν καὶ Ἀκύλαν. Οὗτοί εἰσιν ὧν συνεχῶς μέμνηται, παρ᾽ οἷς καὶ κατήχθη, οἱ τὸν Ἀπολλὼ προσλαβόμενοι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ιδού η δοξολογία του Υιού. Ασπάσου την Πρίσκιλλα και τον Ακύλα και τον οίκο του Ονησιφόρου. Διότι αυτός βρισκόταν εκεί στη Ρώμη, καθώς λέει: «Είθε να του δώσει ο Κύριος να βρει έλεος από τον Κύριο εκείνη την ημέρα». Μέσω αυτού του χαιρετισμού κάνει και τους ενοίκους του σπιτιού πιο πρόθυμους σε τέτοιου είδους κατορθώματα. «Ασπάσου», λέει, «την Πρίσκιλλα και τον Ακύλα». Αυτοί είναι εκείνοι τους οποίους συνεχώς μνημονεύει, στο σπίτι των οποίων είχε φιλοξενηθεί, και οι οποίοι πήραν κοντά τους τον Απολλώ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου
Λέοντα, τὸν Νέρωνα λέγει. «Καὶ ῥυσεταί με Κύριος ἀπὸ παντὸς ἔργου πονηροῦ, καὶ σώσει εἰς τὴν βασιλείαν αὑτοῦ τὴν ἐπουράνιον· ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν. Ἀσπάσασθε Πρίσκαν καὶ Ἀκύλαν, καὶ τὸν Ὀνησιφόρου οἶκον. Ἔραστος ἔμεινεν ἐν Κορίνθῳ, Τρόφιμον δὲ ἀπέλιπον ἐν Μιλήτῳ ἀσθενοῦντα. Σπούδασον πρὸ χειμῶνος ἐλθεῖν. Ἀσπάζεταί σε Εὔβουλος καὶ Πούδης.» Τότε μὲν γὰρ, φησὶ, τῶν κινδύνων ἐξήρπασεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Με τη λέξη λέοντα εννοεί τον Νέρωνα. «Και θα με λυτρώσει ο Κύριος από κάθε πονηρό έργο, και θα με διασώσει στην επουράνια βασιλεία του· στον οποίο ανήκει η δόξα στους αιώνες των αιώνων. Αμήν. Ασπαστείτε την Πρίσκα και τον Ακύλα, και τον οίκο του Ονησιφόρου. Ο Έραστος παρέμεινε στην Κόρινθο, ενώ τον Τρόφιμο τον άφησα ασθενή στη Μίλητο. Φρόντισε να έλθεις πριν από τον χειμώνα. Σε ασπάζεται ο Εύβουλος και ο Πούδης». Διότι τότε μεν, λέγει, με απέσπασε από τους κινδύνους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες