Ἐπιστήμη δὲ ἕξις ἐν ἑαυτῇ τὸ βέβαιον ἔχουσα, ἀμετάπτωτος ὑπὸ τοῦ λόγου. Ἐπιστήμων δὲ ὁ κατὰ τὸ ἐμπεριειληφέναι τὰ ἀναγκαῖα τῶν εἰς μακαριότητα θεωρημάτων, καθ᾽ ὃ ἤδη ἑκτικῶς καὶ βεβαίως συνέχει ἐν ἑαυτῷ. — Σοφίαν δέ φησιν εἶναι ἐπιστήμην θείων καὶ ἀνθρωπίνων πραγμάτων, καὶ τῶν τούτων αἰτιῶν. Ἐπειδὴ δὲ αὐτοσοφία ὁ Χριστός ἐστι, σοφὸν ἐροῦμεν τὸν κατὰ μετοχὴν Χριστοῦ, καθ᾽ ὃ σοφία ἐστὶ, τετελειωμένον.
Μετάφραση
Η επιστήμη είναι έξη που έχει μέσα της το βέβαιο, ακλόνητη από τον λόγο. Επιστήμονας δε είναι εκείνος που, έχοντας περιλάβει τα αναγκαία από τα θεωρήματα που οδηγούν στη μακαριότητα, τα συγκρατεί ήδη μέσα του καθ' έξην και με βεβαιότητα. — Λέει δε ότι σοφία είναι η επιστήμη των θείων και των ανθρωπίνων πραγμάτων, καθώς και των αιτιών τους. Επειδή δε ο Χριστός είναι η Αυτοσοφία, σοφό θα ονομάσουμε εκείνον που έχει φθάσει στην τελειότητα κατά μετοχήν του Χριστού, καθόσον Εκείνος είναι η σοφία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες