Ἐν τοιαύταις οὖν πολυειδέσι τιμωρίαις τὰς καρτερικὰς αὐτῶν ψυχὰς τῷ Κυρίῳ παρέθεντο οἱ ἱεροὶ ἀσκηταί, ἑπτακαίδεκα τὸν ἀριθμὸν τελοῦντες. ὁμολογουμένως οὖν αὐτοκράτωρ ἐστὶ τῶν παθῶν ὁ εὐσεβὴς λογισμός, καθάπερ τις τῶν οὐχ ἡμετέρων ἔφησεν, ἄθλους διηγούμενος πρεσβύτου ἱερέως καὶ παίδων ἑπτὰ σὺν ὁμόφρονι μητρί, τοῦ πατρῴου ὑπεραθλησάντων νόμου, ὧν τῆς καρτερίας καὶ μεγαλοψυχίας οὐδὲν καθυστέρησαν οἱ θαυμάσιοι οὗτοι πατέρες καὶ τῆς ἄνω Ἱερουσαλὴμ πολῖται καὶ κληρονόμοι.
Μετάφραση
Μέσα σε τέτοιες πολυειδείς τιμωρίες, λοιπόν, παρέδωσαν τις καρτερικές τους ψυχές στον Κύριο οι ιεροί ασκητές, που ήταν δεκαεπτά στον αριθμό. Ομολογουμένως, λοιπόν, απόλυτος κυρίαρχος των παθών είναι ο ευσεβής λογισμός, όπως ακριβώς ανέφερε κάποιος από τους μη ημετέρους, όταν εξιστορούσε τους άθλους ενός γέροντα ιερέα και επτά παιδιών μαζί με την ομόφρονη μητέρα τους, οι οποίοι αγωνίστηκαν ηρωικά υπέρ του πατρώου νόμου· από την καρτερία και τη μεγαλοψυχία των οποίων σε τίποτα δεν υστέρησαν τούτοι οι θαυμάσιοι πατέρες, οι πολίτες και κληρονόμοι της άνω Ιερουσαλήμ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες