Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 1:12

Εξαιτίας της προκείμενης ασθένειάς του, αναλαμβάνει οδοιπορικό προς τη γη των Αιγυπτίων. Έπρεπε δε, καθώς προχωρούσε από την πόλη των Ρωμαίων προς τις επόμενες, να επιθεωρήσει τις πόλεις αυτές. Διότι ο άνδρας ήταν φιλίστορας. Διέρχεται, λοιπόν, την πόλη του Αντιόχου, διασχίζει την Κοίλη και τη Φοινίκη, και έρχεται στην Παλαιστίνη, την ονομαζόμενη και Ιουδαία, σαράντα επτά έτη μετά την ερήμωση των Ιεροσολύμων. Και ανεβαίνει στα Ιεροσόλυμα, την περίφημη και ονομαστή πόλη, την οποία κατέστρεψε ο Τίτος, ο γιος του Ουεσπασιανού, κατά το δεύτερο έτος της βασιλείας του. Και βρήκε την πόλη εντελώς ισοπεδωμένη, και τον ναό του Θεού καταπατημένο, με εξαίρεση λίγα οικήματα και την εκκλησία του Θεού, η οποία ήταν μικρή, εκεί όπου οι μαθητές, αφού επέστρεψαν όταν ο Σωτήρας ανελήφθη από το όρος των Ελαιών, ανέβηκαν στο υπερώο. Διότι εκεί είχε οικοδομηθεί· δηλαδή στο τμήμα της Σιών το οποίο διασώθηκε από την ερήμωση· καθώς και τμήματα κατοικιών γύρω από την ίδια τη Σιών και επτά συναγωγές, οι οποίες στέκονταν μόνες τους στη Σιών, σαν απλές καλύβες, από τις οποίες η μία διασώθηκε έως την εποχή του επισκόπου Μαξιμωνά και του βασιλέως Κωνσταντίνου «ως σκηνή εν αμπελώνι», σύμφωνα με το γεγραμμένο. Αποφασίζει, λοιπόν, ο Αδριανός να ανοικοδομήσει την πόλη, όχι όμως και τον ναό.

«Στάθηκαν», λοιπόν, αληθινά και σύμφωνα με την άμεση και ρητή διήγηση «τα πόδια» του Κυρίου και Σωτήρος ημών, του ίδιου του Θεού Λόγου, μέσω του ανθρώπινου σκηνώματος που ανέλαβε, πάνω στο όρος των Ελαιών, κοντά στο σπήλαιο που υποδεικνύεται εκεί, αφού προσευχήθηκε και παρέδωσε στους μαθητές του, στην κορυφή του όρους των Ελαιών, τα μυστήρια σχετικά με τη συντέλεια, και από εκεί πραγματοποίησε την άνοδό του στους ουρανούς, όπως διδάσκει ο Λουκάς στις Πράξεις των Αποστόλων, αναφέροντας ότι, ενώ βρισκόταν στο όρος των Ελαιών και ήταν παρόντες μαζί του οι απόστολοι, «ενώ αυτοί έβλεπαν αναλήφθηκε, και μια νεφέλη τον έκρυψε από τα μάτια τους, και καθώς είχαν προσηλωμένο το βλέμμα τους στον ουρανό ενώ αυτός πορευόταν, ιδού, δύο άνδρες στάθηκαν δίπλα τους με λευκά ενδύματα, οι οποίοι και είπαν: άνδρες Γαλιλαίοι, γιατί στέκεστε κοιτάζοντας προς τον ουρανό; Αυτός ο Ιησούς που αναλήφθηκε από εσάς στον ουρανό έτσι ακριβώς θα έλθει, με τον ίδιο τρόπο που τον είδατε να πορεύεται στον ουρανό». Σε αυτά προσθέτει λέγοντας: «Τότε επέστρεψαν στην Ιερουσαλήμ από το όρος που ονομάζεται Ελαιών, το οποίο βρίσκεται απέναντι από την Ιερουσαλήμ». Είναι, λοιπόν, και κατά λέξη «απέναντι από την Ιερουσαλήμ» και «ανατολικά» της το εν λόγω όρος των Ελαιών.

Ομιλία Γ΄. Τότε επέστρεψαν οι απόστολοι στην Ιερουσαλήμ από το όρος που ονομάζεται των Ελαιών, το οποίο βρίσκεται κοντά στην Ιερουσαλήμ, σε απόσταση οδού Σαββάτου. α΄. «Τότε», λέει, «επέστρεψαν». Τότε, πότε; Όταν άκουσαν. Διότι διαφορετικά δεν θα το υπέμεναν, εάν δεν τους είχε υποσχεθεί μια άλλη παρουσία. Μου φαίνεται δε ότι αυτά έγιναν κατά την ημέρα του Σαββάτου. Διότι δεν θα δήλωνε κατ' αυτόν τον τρόπο την απόσταση, λέγοντας «Από το όρος που ονομάζεται των Ελαιών, το οποίο είναι κοντά στην Ιερουσαλήμ, σε απόσταση οδού Σαββάτου», εάν δεν επρόκειτο για το καθορισμένο μήκος οδοιπορίας που βάδιζαν κατά την ημέρα του Σαββάτου. Και όταν εισήλθαν, ανέβηκαν στο υπερώο, όπου διέμεναν.

Και έβαλαν τους κλήρους τους (διότι δεν είχε δοθεί ακόμη το Πνεύμα), και ο κλήρος έπεσε στον Ματθία, και συναριθμήθηκε με τους έντεκα αποστόλους. Τότε, λέγει, επέστρεψαν στην Ιερουσαλήμ από το όρος που ονομάζεται Ελαιών, το οποίο βρίσκεται κοντά στην Ιερουσαλήμ, σε απόσταση δρόμου ενός Σαββάτου. Αυτό το αναφέρει για να δείξει ότι δεν βαδίζουν μακρύ δρόμο, ώστε να μην προκληθεί κάποιος φόβος σε αυτούς, οι οποίοι ακόμη έτρεμαν και ήταν φοβισμένοι. Και όταν εισήλθαν, ανέβηκαν στο υπερώο. Διότι δεν τόλμησαν να εμφανιστούν ανοιχτά στην πόλη. Και καλώς ανέβηκαν στο υπερώο, ώστε να μην είναι εύκολο να συλληφθούν αμέσως. Και ήσαν, λέγει, αφοσιωμένοι ομοθυμαδόν στην προσευχή. Βλέπεις πώς βρίσκονταν σε εγρήγορση προσκαρτερώντας στην προσευχή, και προσκαρτερώντας ομοθυμαδόν σαν από μία ψυχή;

Γι' αυτό έλεγε στους μαθητές του ο Κύριος ότι «έρχομαι προς εσάς, και θα σας παραλάβω, ώστε όπου είμαι εγώ να είστε και εσείς, και την οδό προς τα εκεί όπου εγώ πηγαίνω τη γνωρίζετε»· αυτή λοιπόν είναι η παραγγελία του, ότι θα έλθει και θα τους παραλάβει, και όχι μόνο αυτούς, αλλά και όσους πίστεψαν σε αυτόν μέσω του λόγου τους και φύλαξαν τις εντολές του, όπως ακριβώς έλεγε και ο Παύλος γράφοντας στους Θεσσαλονικείς, ότι «ο ίδιος ο Κύριος με πρόσταγμα, με φωνή αρχαγγέλου και με σάλπιγγα Θεού θα κατέλθει από τον ουρανό, και οι νεκροί εν Χριστώ θα αναστηθούν πρώτοι, έπειτα εμείς οι ζωντανοί που απομένουμε, θα αρπαγούμε μαζί με αυτούς μέσα σε νεφέλες για να προϋπαντήσουμε τον Κύριο στον αέρα, και έτσι πάντοτε θα είμαστε μαζί με τον Κύριο»· αυτή λοιπόν είναι η επαγγελία του μεγάλου Βασιλέως που λέει ότι «έρχομαι προς εσάς»· εννοεί τον εαυτό του, και πάλι λέει προς αυτούς, «για να τρώτε», αναφέρει, «και να πίνετε μαζί μου στο τραπέζι μου»· αυτή λοιπόν είναι η επαγγελία της αθανάτου τραπέζης, το να αρπαγούν δηλαδή μέσα σε νεφέλες και να είναι πάντοτε μαζί με τον Θεό. «Τότε επέστρεψαν», λέει, «οι απόστολοι από το όρος που ονομάζεται των Ελαιών, το οποίο είναι κοντά στην Ιερουσαλήμ». Διότι από παλαιά αναφέρει ο προφήτης: «και θα σταθούν τα πόδια του πάνω στο όρος των Ελαιών προς ανατολάς, απέναντι από την Ιερουσαλήμ».

Επέστρεψαν με χαρά από το όρος των Ελαιών οι έντεκα μαθητές· διότι αυτό γράφει ο ιεροφάντης Λουκάς, ότι επέστρεψαν στα Ιεροσόλυμα, και ανέβηκαν στο υπερώο όπου διέμεναν, και, αφού μπήκαν, κάθισαν ο Πέτρος και οι υπόλοιποι μαθητές, στους οποίους ο Κηφάς ως επικεφαλής είπε: «Συμμέτοχοι της βασιλείας, ας υψώσουμε τις καρδιές μας προς εκείνον που υποσχέθηκε και είπε: “Εγώ θα σας στείλω το Πανάγιο Πνεύμα”.» Λέγοντας τότε αυτά ο Πέτρος στους αποστόλους, τους παρακίνησε σε προσευχή, και στεκόμενος στο μέσο τους φώναξε λέγοντας: «Ας δεηθούμε, ας γονατίσουμε, ας παρακαλέσουμε, ας κάνουμε αυτό το δωμάτιο εκκλησία· διότι και είναι και γίνεται· ας κλάψουμε και ας κραυγάσουμε προς τον Θεό: “Στείλε μας το αγαθό σου Πνεύμα, για να οδηγήσει τους πάντες στη γη σου την ευθεία, την οποία εσύ προετοίμασες για όσους σέβονται και δοξολογούν το Πανάγιο Πνεύμα”.» Ακούγοντας, λοιπόν, αμέσως όσοι κλήθηκαν μαζί του, συγκεντρώθηκαν γύρω του, σαν τα πρόβατα γύρω από τον ποιμένα, σαγηνευμένοι από τον λόγο του, και σιωπηλά εξέφραζαν αυτά που εύχονταν και ανέπεμπαν δεήσεις προς τον Παντοκράτορα, οι οποίες περιείχαν τα εξής: «Προς τον άρχοντα και βασιλιά των αγγέλων, τον κυρίαρχο και δημιουργό των ανθρώπων, εκείνον που κρατεί τα πάντα στη γη και στη θάλασσα μόνο με το νεύμα του, οι φίλοι και οι δούλοι σου φωνάζουν προς εσένα: “Στείλε μας γρήγορα το Πανάγιο Πνεύμα”.»