Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 1:19

Και για την αναφορά των προκειμένων λόγων στον προδότη Ιούδα αξιόπιστος μάρτυρας είναι ο απόστολος Πέτρος, ο οποίος, μετά την ανάληψη του Σωτήρος μας, όταν συγκεντρώθηκαν όλοι οι απόστολοι μαζί με πολλούς άλλους αδελφούς, στάθηκε στη μέση και είπε τα εξής: «Άνδρες αδελφοί, έπρεπε να εκπληρωθεί η Γραφή, την οποία προείπε το Άγιο Πνεύμα δια στόματος του Δαβίδ για τον Ιούδα, που έγινε οδηγός σε εκείνους που συνέλαβαν τον Ιησού, διότι ήταν συγκαταλεγμένος ανάμεσά μας και του είχε λαχάνει ο κλήρος αυτής της διακονίας. Αυτός, λοιπόν, απέκτησε ένα χωράφι από τον μισθό της αδικίας του, και πέφτοντας πρηνής έσκασε στη μέση, και ξεχύθηκαν όλα τα σπλάχνα του· και αυτό έγινε γνωστό σε όλους τους κατοίκους της Ιερουσαλήμ, με αποτέλεσμα να ονομαστεί το χωράφι εκείνο στη δική τους διάλεκτο Ακελδαμάχ, που σημαίνει χωράφι αίματος. Διότι είναι γραμμένο στη βίβλο των Ψαλμών: ας γίνει η κατοικία του έρημη και ας μην υπάρχει κανείς που να κατοικεί σε αυτήν, και το αξίωμά του ας το λάβει άλλος.» Λέγοντας αυτά, λοιπόν, ο Πέτρος υποδεικνύει ότι πρέπει να προσληφθεί άλλος αντί του Ιούδα για να συμπληρώσει τον ελλείποντα αριθμό των δώδεκα αποστόλων, ώστε να εκπληρωθεί η προφητεία, οπότε, αφού ρίχτηκε κλήρος, «έπεσε ο κλήρος στον Ματθία, και συναριθμήθηκε μαζί με τους δώδεκα αποστόλους».

Είναι αδύνατον ένας μοναχός που έχει αυτό το πάθος να υποταχθεί. Και αν παραμένει να το περιθάλπει υπερβολικά, υπάρχει μεγάλος φόβος μήπως περιπέσει και σε ανίατα σωματικά δεινά. Ο Γιεζή και ο Ιούδας, από την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη, αποτελούν επαρκή παραδείγματα· διότι στον μεν εμφανίστηκε λέπρα, δείγμα της αθεράπευτης ψυχής του, ενώ ο δε, αφού κατέληξε στην αγχόνη στο χωράφι του αίματος, «πέφτοντας με το πρόσωπο, σχίστηκε στη μέση και χύθηκαν όλα τα σπλάχνα του». Αν, εξάλλου, η αποταγή προηγείται της υποταγής, πώς θα υπάρξει το επόμενο πριν από αυτό που προηγείται; Εάν, μάλιστα, αυτή αποτελεί κατά κάποιον τρόπο μια στοιχειώδη αρχή της μοναχικής πολιτείας, πώς θα μπορούσε κάποιος που δεν έχει απαρνηθεί προηγουμένως τα χρήματα να φέρει σε πέρας με επιτυχία οποιονδήποτε άλλο από τους αγώνες της; Τι γίνεται, λοιπόν, εάν ένας τέτοιος άνθρωπος είναι μεν ακατάλληλος για υποταγή, αλλά θα ησυχάσει μόνος του στο κελί, διάγοντας βίο μονήρη και επιμένοντας στην προσευχή; «Αλλά όπου είναι ο θησαυρός σου», λέει ο Κύριος, «εκεί θα είναι και ο νους σου».

Αυτός, λοιπόν, απέκτησε χωράφι με τον μισθό της αδικίας. Προσδίδει ηθικό χαρακτήρα στον λόγο και αποκαλύπτει ανεπαίσθητα την αιτία, η οποία έχει παιδαγωγικό σκοπό. Διότι δεν λέει ότι οι Ιουδαίοι, αλλά ότι αυτός το απέκτησε. Επειδή ακριβώς οι ψυχές των αδυνάτων δεν αποβλέπουν τόσο στα μελλοντικά, όσο στα παρόντα, κάνει λόγο για την παρούσα τιμωρία. Και πέφτοντας με το πρόσωπο, έσκασε στη μέση. Εύστοχα εξύψωσε τον λόγο του όχι ως προς το αμάρτημα, αλλά ως προς την τιμωρία. Και χύθηκαν, λέγει, όλα τα σπλάχνα του. Αυτό έφερε παρηγοριά σε εκείνους. Και έγινε γνωστό σε όλους τους κατοίκους της Ιερουσαλήμ, με αποτέλεσμα να ονομαστεί το χωράφι εκείνο στη δική τους διάλεκτο Ακελδαμά, δηλαδή, χωράφι αίματος.

Κατά τη διάρκεια αυτών πάλι των φρικωδεστάτων μυστηρίων ο ιερέας εύχεται για τον λαό, και ο λαός εύχεται για τον ιερέα· διότι το «Μετά του πνεύματός σου», δεν είναι τίποτε άλλο παρά αυτό. Και τα της Ευχαριστίας πάλι είναι κοινά· διότι δεν αναπέμπει ευχαριστία μόνος εκείνος, αλλά και ολόκληρος ο λαός. Διότι, αφού πρώτα λάβει τη φωνή τους, και έπειτα αυτοί συμφωνήσουν ότι τούτο γίνεται άξια και δίκαια, τότε αρχίζει την Ευχαριστία. Και γιατί απορείς, αν τυχόν ο λαός εκφωνεί μαζί με τον ιερέα, όταν μάλιστα αναπέμπει από κοινού εκείνους τους ιερούς ύμνους μαζί με τα ίδια τα Χερουβείμ και τις άνω δυνάμεις; Όλα αυτά τα έχω πει, ώστε να βρίσκεται σε πνευματική εγρήγορση και ο καθένας από τους ποιμαινομένους, για να μάθουμε ότι όλοι μας είμαστε ένα σώμα, έχοντας μεταξύ μας τόση διαφορά, όση έχουν τα μέλη προς τα μέλη, και να μην επιρρίπτουμε τα πάντα στους ιερείς, αλλά και εμείς οι ίδιοι να φροντίζουμε για ολόκληρη την Εκκλησία, σαν να είναι ένα κοινό σώμα. Διότι αυτό παρέχει και μεγαλύτερη ασφάλεια, και δημιουργεί σε εμάς μεγαλύτερη πρόοδο προς την αρετή. Άκουσε, λοιπόν, κατά την εποχή των αποστόλων, πώς σε άλλες περιπτώσεις καθιστούσαν τους ποιμαινομένους συμμέτοχους στις αποφάσεις. Διότι και όταν χειροτονούσαν τους επτά, προηγουμένως συνεννοήθηκαν με τον λαό· και όταν ο Πέτρος εξέλεγε τον Ματθία, απευθύνθηκε σε όλους τους παρόντες τότε, και στους άνδρες και στις γυναίκες.

Διότι να γνωρίζετε καλά ότι, όπως ακριβώς ο αγρός που αγοράστηκε με τα τριάντα αργύρια με τα οποία προδόθηκε ο Κύριος ονομάστηκε Ακελδαμά, όπως αναφέρουν οι Πράξεις (πράγμα που σημαίνει τόπος και τίμημα αίματος), έτσι και τα χέρια των Επισκόπων που δέχονται τέτοια χρήματα, καθώς και οι ενορίες και τα χωριά τόσο εκείνων που τα δίνουν όσο και εκείνων που τα λαμβάνουν, θα ονομαστούν τόπος και τίμημα αίματος.

Αλλ' ας είναι ρωμαλέα η ψυχή σου, αν θέλεις —βλέπεις πόσο απλός και αρχαίος είμαι;— εγκαταλείποντας λοιπόν τον προδότη και τον δήμιο και τους σφαγείς, στρέψου προς τον δικό μας Παύλο, ο οποίος προήλθε από τους διώκτες και τους φονιάδες. Ειδάλλως, τι άλλο απομένει; Τι άλλο από το να αποκτήσεις κι εσύ, καθώς σε δικάζει η αδέκαστη και ιερή δίκη, το χωράφι Ακελδαμά;