Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 1:22

Του ιδίου (δηλαδή του Ιππολύτου). Ποιανού άλλου παρά εκείνου που γεννήθηκε από το Άγιο Πνεύμα και την Παρθένο, ο οποίος, αφού ανανέωσε τον «τέλειο άνθρωπο» μέσα στον κόσμο, επιτελεί τα θαύματα, «αρχίζοντας από το βάπτισμα του Ιωάννη» όπως μαρτυρεί και ο ευαγγελιστής: «και ο Ιησούς ήταν περίπου τριάντα ετών όταν άρχισε το έργο του». Αυτός, λοιπόν, έχοντας αυτό το νέο και ακμαίο της ηλικίας, περιόδευε σε πόλεις και χώρες και θεράπευε τις νόσους και τις ασθένειες των ανθρώπων.

Επομένως, και από την αρχή τότε πολλοί τον ακολουθούσαν. Δες, λοιπόν, πώς το δηλώνει αυτό, όταν λέει: «Ήταν ένας από τους δύο που άκουσαν από τον Ιωάννη και ακολούθησαν τον Ιησού». «Καθ' όλον τον χρόνο», λέει, «κατά τον οποίο εισήλθε και εξήλθε ανάμεσά μας ο Κύριος Ιησούς, αρχίζοντας από το βάπτισμα του Ιωάννη».

Καλώς. Διότι τα γεγονότα πριν από αυτό κανείς δεν τα εγνώριζε από διδασκαλία, αλλά τα μάθαιναν μέσω του Πνεύματος. «Έως την ημέρα», λέει, «κατά την οποίαν αναλήφθηκε από εμάς, πρέπει ένας από αυτούς να γίνει μαζί μας μάρτυρας της αναστάσεώς του». Δεν είπε, «μάρτυρας των άλλων», αλλά, «μάρτυρας μόνο της αναστάσεως». Διότι πράγματι ήταν πιο αξιόπιστος εκείνος που μπορούσε να βεβαιώσει ότι Εκείνος που έφαγε, και ήπιε, και σταυρώθηκε, αυτός ο ίδιος αναστήθηκε. Επομένως, δεν υπήρχε ανάγκη να είναι κανείς μάρτυρας ούτε των γεγονότων των προηγούμενων χρόνων, ούτε των όσων ακολούθησαν, ούτε των θαυμάτων. Διότι το ζητούμενο ήταν τούτο, η ανάσταση· επειδή τα άλλα ήταν φανερά και ομολογημένα, ενώ αυτή έγινε μυστικά, και μόνο σε αυτούς ήταν φανερή. Και δεν λένε ότι «Άγγελοι μας το είπαν», αλλά ότι «εμείς οι ίδιοι το έχουμε δει». Από πού είναι αυτό φανερό; Από τα θαύματα που επιτελούμε. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο έπρεπε τότε να είναι κυρίως αξιόπιστοι. «Και παρουσίασαν», λέει, «δύο».

Ο Πέτρος, λοιπόν, λαμβάνοντας την εξουσία, στήριξε τους αδελφούς και μερίμνησε να αναπληρώσει τον αριθμό των Δώδεκα, και λέει προς τους αδελφούς: «Πρέπει, λοιπόν, από τους άνδρες που συμπορεύτηκαν μαζί μας καθ’ όλο τον χρόνο κατά τον οποίο εισήλθε και εξήλθε ανάμεσά μας ο Κύριος Ιησούς, αρχίζοντας από το βάπτισμα του Ιωάννη μέχρι την ημέρα που αναλήφθηκε από εμάς, ένας από αυτούς να γίνει μαζί μας μάρτυρας της αναστάσεώς του. Έστησαν δε», αναφέρει, «τον Ιωσήφ τον ονομαζόμενο Βαρσαββά, ο οποίος έλαβε το επώνυμο Ιούστος, και τον Ματθία, και προσευχόμενοι είπαν: Κύριε, καρδιογνώστα των πάντων, ανάδειξε εκείνον τον οποίο εξέλεξες, έναν από αυτούς τους δύο, για να λάβει τον κλήρο της διακονίας αυτής και της αποστολής, από την οποία παρέκκλινε ο Ιούδας για να πορευθεί στον δικό του τόπο. Και έριξαν τους κλήρους τους, και ο κλήρος έπεσε στον Ματθία, και συγκαταλέχθηκε μαζί με τους έντεκα αποστόλους».

Κατά τη διάρκεια αυτών πάλι των φρικωδεστάτων μυστηρίων ο ιερέας εύχεται για τον λαό, και ο λαός εύχεται για τον ιερέα· διότι το «Μετά του πνεύματός σου», δεν είναι τίποτε άλλο παρά αυτό. Και τα της Ευχαριστίας πάλι είναι κοινά· διότι δεν αναπέμπει ευχαριστία μόνος εκείνος, αλλά και ολόκληρος ο λαός. Διότι, αφού πρώτα λάβει τη φωνή τους, και έπειτα αυτοί συμφωνήσουν ότι τούτο γίνεται άξια και δίκαια, τότε αρχίζει την Ευχαριστία. Και γιατί απορείς, αν τυχόν ο λαός εκφωνεί μαζί με τον ιερέα, όταν μάλιστα αναπέμπει από κοινού εκείνους τους ιερούς ύμνους μαζί με τα ίδια τα Χερουβείμ και τις άνω δυνάμεις; Όλα αυτά τα έχω πει, ώστε να βρίσκεται σε πνευματική εγρήγορση και ο καθένας από τους ποιμαινομένους, για να μάθουμε ότι όλοι μας είμαστε ένα σώμα, έχοντας μεταξύ μας τόση διαφορά, όση έχουν τα μέλη προς τα μέλη, και να μην επιρρίπτουμε τα πάντα στους ιερείς, αλλά και εμείς οι ίδιοι να φροντίζουμε για ολόκληρη την Εκκλησία, σαν να είναι ένα κοινό σώμα. Διότι αυτό παρέχει και μεγαλύτερη ασφάλεια, και δημιουργεί σε εμάς μεγαλύτερη πρόοδο προς την αρετή. Άκουσε, λοιπόν, κατά την εποχή των αποστόλων, πώς σε άλλες περιπτώσεις καθιστούσαν τους ποιμαινομένους συμμέτοχους στις αποφάσεις. Διότι και όταν χειροτονούσαν τους επτά, προηγουμένως συνεννοήθηκαν με τον λαό· και όταν ο Πέτρος εξέλεγε τον Ματθία, απευθύνθηκε σε όλους τους παρόντες τότε, και στους άνδρες και στις γυναίκες.