Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 10:17

Επρόκειτο να σταλεί στα έθνη. Για να μην τον κατηγορήσουν λοιπόν και αυτοί, όπως είπα προηγουμένως, αυτά γίνονται κατά θεία οικονομία· ή και για να μη φανεί ότι πρόκειται για κάποια φαντασία, είπε: «Σε καμία περίπτωση, Κύριε, διότι ποτέ δεν έφαγα κάτι κοινό ή ακάθαρτο». Και ακούστηκε φωνή προς αυτόν: «Εκείνα που ο Θεός καθάρισε, εσύ μην τα θεωρείς ακάθαρτα». Αυτό βέβαια φαίνεται ότι λέγεται προς αυτόν, όμως στο σύνολό του λέγεται προς τους Ιουδαίους. Διότι, αν επιπλήττεται ο δάσκαλος, πολύ περισσότερο αυτοί. Το σεντόνι λοιπόν, αυτό είναι η γη· και τα θηρία που βρίσκονται μέσα σε αυτό, είναι οι προερχόμενοι από τα έθνη· και το «Σφάξε και φάγε» σημαίνει ότι πρέπει να πλησιάσει και σε εκείνους· και το ότι αυτό συνέβη τρεις φορές, υποδηλώνει το βάπτισμα. «Σε καμία περίπτωση, Κύριε, ποτέ δεν έφαγα κάτι κοινό ή ακάθαρτο». Και γιατί, λέγει, έφερε αντίρρηση; Για να μην πει κανείς ότι ο Θεός τον δοκίμαζε, όπως στην περίπτωση του Αβραάμ, όταν διατάχθηκε να προσφέρει τον γιο του ως θυσία· ή όπως στην περίπτωση του Φιλίππου, όταν ρωτήθηκε από τον Χριστό: «Πόσους άρτους έχετε;» – όχι για να μάθει, αλλά για να τον δοκιμάσει. Και όμως, στον νόμο σχετικά με τα καθαρά και τα ακάθαρτα, ο Μωυσής έκανε σαφή διάκριση και για τα ζώα της γης και για τα ζώα της θάλασσας· και παρόλα αυτά ούτε έτσι γνώριζε. Καθώς δε ο Πέτρος βρισκόταν σε απορία μέσα του για το τι θα μπορούσε να σημαίνει το όραμα που είδε, ιδού, οι άνδρες που είχαν σταλεί από τον Κορνήλιο, αφού ρώτησαν να βρουν την οικία του Σίμωνα, στάθηκαν μπροστά στην πύλη, και φωνάζοντας, ρωτούσαν αν ο Σίμων, που επονομάζεται Πέτρος, φιλοξενείται εκεί.

γʹ. Γιατί όμως γίνεται αυτό; Για χάρη εκείνων που θα ακολουθήσουν, στους οποίους πρόκειται να τα εξηγήσει· επειδή ο ίδιος είχε ήδη ακούσει το: «Σε δρόμο εθνικών να μην πάτε». Και μην απορείς. Διότι αν ο Παύλος χρειάστηκε περιτομή και θυσία, πολύ περισσότερο τότε, στην αρχή του κηρύγματος που ήταν πιο αδύναμοι, υπήρχε ανάγκη για αυτά. Και ιδού, λέει, οι άνδρες που είχαν σταλεί από τον Κορνήλιο στάθηκαν στην πύλη· και φωνάζοντας ρωτούσαν αν ο Σίμων, που ονομάζεται Πέτρος, φιλοξενείται εκεί. Επειδή ήταν φτωχικό το σπίτι, ρωτούσαν από κάτω και δεν ρωτούσαν τους γείτονες. Ενώ δε ο Πέτρος σκεπτόταν, του είπε το Πνεύμα: «Σήκω, κατέβα και πήγαινε μαζί τους χωρίς κανένα δισταγμό, διότι εγώ τους έχω στείλει». Πρόσεξε· δεν του είπε: «Γι' αυτόν τον λόγο σου εμφανίστηκε το όραμα», αλλά: «Εγώ τους έχω στείλει», δείχνοντας ότι έτσι πρέπει να υπακούει κανείς, χωρίς να ζητά εξηγήσεις. Διότι αρκεί για κάθε πλήρη βεβαιότητα το να ακούσει από Αυτό το: «Κάνε αυτό, πες αυτό», και να μην αναζητά τίποτε περισσότερο. Αφού κατέβηκε ο Πέτρος, είπε: «Ιδού, εγώ είμαι αυτός που ζητάτε». Γιατί άραγε δεν τους δέχθηκε αμέσως, αλλά ρωτάει; Είδε ότι αυτοί που είχαν έλθει ήταν στρατιώτες. Γι' αυτό δεν ρωτάει απλώς, αλλά, αφού πρώτα ομολόγησε ότι είναι αυτός, τότε ρωτάει την αιτία της άφιξής τους, για να μη θεωρηθεί ότι ρωτάει επειδή δήθεν θέλει να κρυφτεί. Και ρωτάει ώστε, αν μεν η υπόθεση επείγει, να φύγει αμέσως μαζί τους· αν όμως όχι, για να τους φιλοξενήσει.

Είδατε πόση είναι η δύναμη της ελεημοσύνης, και στην προηγούμενη ομιλία και εδώ; Εκείνη απάλλαξε από τον πρόσκαιρο θάνατο, ενώ τούτη από τον αιώνιο· τούτη άνοιξε και τις πύλες του ουρανού. Πρόσεξε δε, πόση μεγάλη σημασία δόθηκε στο να πιστέψει ο Κορνήλιος, ώστε και άγγελος να σταλεί, και το Πνεύμα να ενεργήσει, και να προσκληθεί ο κορυφαίος των αποστόλων, και να φανεί τέτοιο όραμα, και απολύτως τίποτα να μην παραλειφθεί. Πόσοι εκατόνταρχοι υπήρχαν, και χιλίαρχοι, και βασιλείς, και κανείς από αυτούς δεν πέτυχε όσα αυτός; Ακούστε όλοι εσείς που υπηρετείτε στον στρατό, όσοι παρίστασθε δίπλα σε βασιλείς.