Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 10:19

Με τη δύναμη [λοιπόν] του αυτού Αγίου Πνεύματος και ο πρωτοστάτης των αποστόλων και κλειδούχος της βασιλείας των ουρανών Πέτρος, στη μεν Λύδδα, τη σημερινή Διόσπολη, θεράπευσε στο όνομα του Χριστού τον παραλυτικό Αινέα, στη δε Ιόππη ανέστησε εκ νεκρών την αγαθοεργό Ταβιθά. Βρισκόμενος δε σε έκσταση πάνω στο δώμα και βλέποντας τον ουρανό ανοιγμένο και μέσα από το σκεύος που κατέβαινε σαν σεντόνι, γεμάτο με πολύμορφα και παντοειδή ζώα, έμαθε σαφώς να μην αποκαλεί κανέναν άνθρωπο βέβηλο ή ακάθαρτο, ακόμη κι αν τυγχάνει να είναι από τους Εθνικούς. Και όταν προσκλήθηκε από τον Κορνήλιο, άκουσε φανερά από το Άγιο Πνεύμα: «Ιδού, σε ζητούν άνδρες· αλλά σήκω, κατέβα και πορεύσου μαζί τους χωρίς να διστάζεις καθόλου, διότι εγώ τους έστειλα».

Ενώ ο Πέτρος βρισκόταν σε έκπληξη μέσα του και απορούσε, φθάνουν οι άνδρες, λύνοντας κατάλληλα την απορία του· επειδή και τον Ιωσήφ (ο Θεός) τον άφησε προηγουμένως να ταραχθεί, και τότε του στέλνει τον αρχάγγελο. Διότι η ψυχή δέχεται εύκολα τη λύση, όταν έχει βρεθεί πρώτα σε απορία. Η κατάσταση της απορίας του λοιπόν δεν διήρκεσε πολύ, ούτε λύθηκε νωρίτερα, αλλά περίπου την ώρα του γεύματος. Καθώς δε ο Πέτρος συλλογιζόταν βαθιά το όραμα, του είπε το Πνεύμα: «Ιδού άνδρες σε αναζητούν. Αλλά σήκω, κατέβα και πήγαινε μαζί τους, χωρίς να διστάζεις καθόλου, διότι εγώ τους έχω αποστείλει». Και πάλι αυτό αποτελεί απολογία του Πέτρου προς τους μαθητές, ώστε να μάθουν ότι και εκείνος δίστασε, και διδάχθηκε να μην διστάζει καθόλου. «Διότι εγώ», λέει, «τους έχω αποστείλει». Δες πόση είναι η εξουσία του Πνεύματος. Αυτό που πράττει ο Θεός, αυτό λέγεται ότι το πράττει το Πνεύμα. Ο άγγελος, βέβαια, δεν ενήργησε έτσι, αλλά αφού πρώτα είπε: «Οι προσευχές σου και οι ελεημοσύνες σου», τότε λέει: «Απόστειλε», για να δείξει ότι από Εκείνον έχει σταλεί· το Πνεύμα όμως, επειδή είναι Κύριος, λέει: «Εγώ τους έχω αποστείλει».

γʹ. Γιατί όμως γίνεται αυτό; Για χάρη εκείνων που θα ακολουθήσουν, στους οποίους πρόκειται να τα εξηγήσει· επειδή ο ίδιος είχε ήδη ακούσει το: «Σε δρόμο εθνικών να μην πάτε». Και μην απορείς. Διότι αν ο Παύλος χρειάστηκε περιτομή και θυσία, πολύ περισσότερο τότε, στην αρχή του κηρύγματος που ήταν πιο αδύναμοι, υπήρχε ανάγκη για αυτά. Και ιδού, λέει, οι άνδρες που είχαν σταλεί από τον Κορνήλιο στάθηκαν στην πύλη· και φωνάζοντας ρωτούσαν αν ο Σίμων, που ονομάζεται Πέτρος, φιλοξενείται εκεί. Επειδή ήταν φτωχικό το σπίτι, ρωτούσαν από κάτω και δεν ρωτούσαν τους γείτονες. Ενώ δε ο Πέτρος σκεπτόταν, του είπε το Πνεύμα: «Σήκω, κατέβα και πήγαινε μαζί τους χωρίς κανένα δισταγμό, διότι εγώ τους έχω στείλει». Πρόσεξε· δεν του είπε: «Γι' αυτόν τον λόγο σου εμφανίστηκε το όραμα», αλλά: «Εγώ τους έχω στείλει», δείχνοντας ότι έτσι πρέπει να υπακούει κανείς, χωρίς να ζητά εξηγήσεις. Διότι αρκεί για κάθε πλήρη βεβαιότητα το να ακούσει από Αυτό το: «Κάνε αυτό, πες αυτό», και να μην αναζητά τίποτε περισσότερο. Αφού κατέβηκε ο Πέτρος, είπε: «Ιδού, εγώ είμαι αυτός που ζητάτε». Γιατί άραγε δεν τους δέχθηκε αμέσως, αλλά ρωτάει; Είδε ότι αυτοί που είχαν έλθει ήταν στρατιώτες. Γι' αυτό δεν ρωτάει απλώς, αλλά, αφού πρώτα ομολόγησε ότι είναι αυτός, τότε ρωτάει την αιτία της άφιξής τους, για να μη θεωρηθεί ότι ρωτάει επειδή δήθεν θέλει να κρυφτεί. Και ρωτάει ώστε, αν μεν η υπόθεση επείγει, να φύγει αμέσως μαζί τους· αν όμως όχι, για να τους φιλοξενήσει.

Είδατε πόση είναι η δύναμη της ελεημοσύνης, και στην προηγούμενη ομιλία και εδώ; Εκείνη απάλλαξε από τον πρόσκαιρο θάνατο, ενώ τούτη από τον αιώνιο· τούτη άνοιξε και τις πύλες του ουρανού. Πρόσεξε δε, πόση μεγάλη σημασία δόθηκε στο να πιστέψει ο Κορνήλιος, ώστε και άγγελος να σταλεί, και το Πνεύμα να ενεργήσει, και να προσκληθεί ο κορυφαίος των αποστόλων, και να φανεί τέτοιο όραμα, και απολύτως τίποτα να μην παραλειφθεί. Πόσοι εκατόνταρχοι υπήρχαν, και χιλίαρχοι, και βασιλείς, και κανείς από αυτούς δεν πέτυχε όσα αυτός; Ακούστε όλοι εσείς που υπηρετείτε στον στρατό, όσοι παρίστασθε δίπλα σε βασιλείς.