Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 11:17

Ποιος ήμουν εγώ που θα μπορούσα να εμποδίσω τον Θεό; Κυρίλλου. Έγινε κάποια οικονομία εξαιτίας του μεγάλου δισταγμού εκείνων από την περιτομή που είχαν πιστέψει, το να αξιωθούν δηλαδή ο Κορνήλιος και οι δικοί του τη χάρη του Πνεύματος πριν από το βάπτισμα, προκειμένου να σταματήσει η αντίρρηση αυτών που αγανακτούσαν. Γι' αυτό και δικαιολογημένα αναφέρεται για όσους έφερναν αντίρρηση: «Όταν τα άκουσαν αυτά, ησύχασαν.» Και καθώς ο Ιωάννης ολοκλήρωνε την αποστολή του, έλεγε: Ποιος νομίζετε ότι είμαι; Δεν είμαι εγώ, αλλά ιδού, έρχεται μετά από εμένα εκείνος, του οποίου δεν είμαι άξιος να λύσω το υπόδημα των ποδιών του.

Άρα ο Θεός τους βάπτισε, όχι εγώ. Και δεν είπε: «Αφού συνέβησαν όλα αυτά, δεν έπρεπε λοιπόν να προστεθεί το ύδωρ;», αλλά, σαν να μην έλειπε τίποτα, λέει: «Ποιος ήμουν εγώ για να εμποδίσω τον Θεό;». Ω, τι απολογία! Διότι δεν είπε: «Αφού τα γνωρίζετε λοιπόν αυτά, ησυχάστε», αλλά τι κάνει; Δέχεται την ορμή τους και απολογείται σε αυτούς που τον κατηγορούν λέγοντας: «Ποιος ήμουν εγώ που θα μπορούσα να εμποδίσω τον Θεό;», χρησιμοποιώντας την απολογία αυτή με τρόπο εξαιρετικά αποστομωτικό και βαρύ: «Δεν μπορούσα να εμποδίσω».

«Διότι όπου είναι δύο ή τρεις συγκεντρωμένοι στο όνομά μου, εκεί βρίσκομαι και εγώ ανάμεσά τους.» Και πάλι: «Λάβετε Πνεύμα Άγιο· σε όποιους συγχωρήσετε τις αμαρτίες, τους συγχωρούνται· σε όποιους τις κρατήσετε, παραμένουν κρατημένες.» Και πάλι: «Θα καθίσετε σε δώδεκα θρόνους κρίνοντας τις δώδεκα φυλές του Ισραήλ.» Και ξανά: «Όσα τυχόν δέσετε πάνω στη γη, θα είναι δεμένα στον ουρανό, και όσα τυχόν λύσετε πάνω στη γη, θα είναι λυμένα στον ουρανό.» Και αλλού: «Δεν προσεύχομαι, λέει ο Κύριος, μόνο για τούτους, αλλά και για εκείνους που θα πιστεύουν σε εμένα μέσω του λόγου τους· ώστε όλοι να είναι ένα, όπως εσύ, Πατέρα, είσαι μέσα μου και εγώ μέσα σε εσένα. Και εγώ τη δόξα που μου έχεις δώσει την έχω δώσει σε αυτούς, ώστε να έχουν τελειωθεί σε ένα, και για να γνωρίσει ο κόσμος ότι εσύ τους αγάπησες, καθώς αγάπησες εμένα· και ώστε όπου είμαι εγώ, να είναι και εκείνοι μαζί μου, για να θεωρούν τη δική μου δόξα, την οποία μου έδωσες.» Και ο θεσπέσιος απόστολος Πέτρος λέει: «Δίνοντας το Άγιο Πνεύμα σε αυτούς, όπως ακριβώς και σε εμάς», και την ίδια δωρεά έδωσε ο Θεός στα έθνη, καθώς μιλούσαν σε γλώσσες και προφήτευαν.

Και ο κορυφαίος των αποστόλων Πέτρος στις Πράξεις λέει: «Μετανοήστε, και ας βαπτιστεί καθένας από εσάς στο όνομα του Ιησού Χριστού για την άφεση των αμαρτιών, και θα λάβετε τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος». Και «οι πιστοί που προέρχονταν από την περιτομή εξεπλάγησαν, διότι η δωρεά του Αγίου Πνεύματος ξεχύθηκε και στα έθνη». Και, «αν λοιπόν ο Θεός έδωσε σε αυτούς την ίδια δωρεά, επειδή πίστεψαν στον Κύριο Ιησού Χριστό, εγώ ποιος ήμουν που θα μπορούσα να εμποδίσω τον Θεό;» Και στον Σίμωνα λέει ο ίδιος: «Το ασήμι σου ας πάει μαζί σου στην απώλεια, διότι νόμισες ότι η δωρεά του Θεού αποκτάται με χρήματα». Και ο ευαγγελιστής Ιωάννης στην πρώτη του Επιστολή γράφει: «Από αυτό γνωρίζουμε ότι μένουμε σε αυτόν, και αυτός σε εμάς, επειδή μας έδωσε από το Πνεύμα του». Και ο μακάριος Παύλος λέει: «Η αγάπη του Θεού έχει ξεχυθεί στις καρδιές σας, διά του Αγίου Πνεύματος που μας δόθηκε». Και υπάρχουν πολλές άλλες μαρτυρίες των Γραφών, οι οποίες ομόφωνα μαρτυρούν ότι το Άγιο Πνεύμα είναι δώρο του Θεού, καθόσον δίδεται σε αυτούς που αγαπούν τον Θεό δι' αυτού. Είναι λοιπόν δώρο του Θεού, εφόσον δίδεται σε όσους δίδεται· ως προς τον εαυτό του όμως είναι Θεός, ακόμη και αν δεν δίδεται σε κανέναν, επειδή ήταν Θεός συναιώνιος με τον Πατέρα και τον Υιό, προτού δοθεί στον καθένα.