ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 11:20 — Πατερικές αναφορές

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὰς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων

Ὃ καὶ Παῦλος βοᾷ λέγων· Ὑμῖν ἦν ἀναγκαῖον πρῶτον λαληθῆναι τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ· ἐπειδὴ δὲ ἀπωθεῖσθε αὐτὸν, καὶ οὐκ ἀξίους κρίνετε ἑαυτοὺς, ἰδοὺ στρεφόμεθα εἰς τὰ ἔθνη. Περιῄεισαν οὖν καὶ ἔθνεσι διαλεγόμενοι. Ἦσαν δέ τινες ἐξ αὐτῶν ἄνδρες Κύπριοι καὶ Κυρηναῖοι, οἵτινες ἐλθόντες εἰς Ἀντιόχειαν, ἐλάλουν πρὸς τοὺς Ἑλληνιστὰς, εὐαγγελιζόμενοι τὸν Κύριον Ἰησοῦν. Καὶ ἦν χεὶρ Κυρίου μετ᾽ αὐτῶν, πολύς τε ἀριθμὸς πιστεύσας ἐπέστρεψεν ἐπὶ τὸν Κύριον Ἰησοῦν. Ὅρα, Ἕλλησιν εὐαγγελίζονται.

Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο

Μετάφραση

Αυτό διακηρύσσει και ο Παύλος λέγοντας: «Σε εσάς ήταν αναγκαίο να κηρυχθεί πρώτα ο λόγος του Θεού· επειδή όμως τον απορρίπτετε και δεν κρίνετε τους εαυτούς σας άξιους, ιδού, στρεφόμαστε προς τα έθνη». Περιέρχονταν λοιπόν και απευθύνονταν στα έθνη. Ήταν δε κάποιοι από αυτούς άνδρες Κύπριοι και Κυρηναίοι, οι οποίοι, όταν ήλθαν στην Αντιόχεια, μιλούσαν προς τους Ελληνιστές, κηρύττοντας το Ευαγγέλιο του Κυρίου Ιησού. Και το χέρι του Κυρίου ήταν μαζί τους, και μεγάλος αριθμός, αφού πίστεψε, στράφηκε προς τον Κύριο Ιησού. Πρόσεξε, ευαγγελίζονται στους Έλληνες.

Περισσότερα

Λεπτομέρειες

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὰς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων

Καὶ σκόπει, πῶς εὐκαίρως ἡ ἀνάγκη τοῦ λιμοῦ εἰσήγαγε τὴν κοινωνίαν τὴν ἀπὸ τῶν ἐθνῶν τὴν πρὸς τοὺς ἐν Ἱεροσολύμοις πεμφθεῖσαν. Δέχονται γὰρ τὰ παρ᾽ αὐτῶν, οἳ καὶ οὐ, καθάπερ ἡμεῖς ἐν θρήνοις τὰς συμφορὰς διάγομεν, οὕτω δήπου καὶ οὗτοι· ἀλλὰ μετὰ πλείονος ἀδείας διῆγον, ἅτε πόῤῥω γενόμενοι τῶν κωλυόντων αὐτοὺς, καὶ ἐν ἀνθρώποις ὄντες οὐ πεφοβημένοις τοὺς Ἰουδαίους· ὃ καὶ αὐτὸ συνεβάλλετο οὐ μικρόν. Ἀλλὰ καὶ εἰς Κύπρον ἀφίκοντο, ὅπου πολὺ μὲν τὸ ἀδεὲς, πλείων δὲ ἡ ἀμεριμνία. Οὐδενὶ δὲ τὸν λόγον, φησὶν, εἰ μὴ Ἰουδαίοις ἐλάλουν. Οὐ διὰ τὸν τῶν ἀνθρώπων φόβον, ὃν οὐδὲν ἡγοῦντο, τοῦτο ἐποίουν· ἀλλὰ τὸν νόμον τηροῦντες, καὶ αὐτοὺς ἔτι διαβαστάζοντες. Ἦσαν δέ τινες ἐν Ἀντιοχείᾳ Κύπριοι καὶ Κυρηναῖοι. Οὗτοι μάλιστα οὐκ ἐφρόντιζον Ἰουδαίων. Οἵτινες ἐλάλουν πρὸς τοὺς Ἑλληνιστὰς, εὐαγγελιζόμενοι τὸν Κύριον Ἰησοῦν. Ἴσως διὰ τὸ μὴ εἰδέναι Ἑβραϊστὶ, Ἕλληνας αὐτοὺς ἐκάλουν. Παραγενόμενος δὲ, φησὶ, Βαρνάβας, καὶ ἰδὼν τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ (οὐχὶ τὴν σπουδὴν τῶν ἀνθρώπων), παρεκάλει αὐτοὺς προσμένειν τῷ Κυρίῳ. Τάχα τῷ ἐπαινεῖν τὸν ὄχλον καὶ ἀποδέχεσθαι, τούτῳ πλείους ἐπέστρεψε. Καὶ διὰ τί μὴ Παύλῳ γράφουσιν, ἀλλὰ Βαρνάβαν πέμπουσιν; Οὔπω τοῦ ἀνδρὸς ᾔδεσαν τὴν ἀρετήν· διὸ καὶ μόνον οἰκονομεῖται Βαρνάβαν παραγενέσθαι.

Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο

Μετάφραση

Και πρόσεξε πόσο εύστοχα η ανάγκη του λιμού εισήγαγε τη συνεισφορά από τα έθνη, η οποία στάλθηκε προς εκείνους που βρίσκονταν στα Ιεροσόλυμα. Διότι δέχονται τις προσφορές από αυτούς, οι οποίοι βεβαίως δεν περνούσαν τις συμφορές τους με θρήνους, όπως κάνουμε εμείς· αλλά ζούσαν με μεγαλύτερη ασφάλεια, επειδή βρίσκονταν μακριά από αυτούς που τους εμπόδιζαν, και όντας ανάμεσα σε ανθρώπους που δεν φοβούνταν τους Ιουδαίους· πράγμα που και αυτό συνέβαλε όχι λίγο. Αλλά έφτασαν και στην Κύπρο, όπου η αφοβία ήταν μεγάλη και η αμεριμνησία ακόμη μεγαλύτερη. Και σε κανέναν, λέει, δεν κήρυτταν τον λόγο παρά μόνο στους Ιουδαίους. Αυτό δεν το έκαναν από φόβο προς τους ανθρώπους, τον οποίο δεν υπολόγιζαν καθόλου, αλλά τηρώντας τον νόμο και δείχνοντας ακόμη ανοχή προς αυτούς. Υπήρχαν δε στην Αντιόχεια κάποιοι Κύπριοι και Κυρηναίοι. Αυτοί προπαντός δεν υπολόγιζαν τους Ιουδαίους. Οι οποίοι μιλούσαν προς τους Ελληνιστές, κηρύσσοντας το Ευαγγέλιο του Κυρίου Ιησού. Ίσως, επειδή δεν γνώριζαν την εβραϊκή γλώσσα, τους ονόμαζαν Έλληνες. Όταν δε έφτασε, λέει, ο Βαρνάβας και είδε τη χάρη του Θεού (και όχι την προθυμία των ανθρώπων), τους παρακινούσε να παραμένουν προσκολλημένοι στον Κύριο. Ίσως με το να επαινεί το πλήθος και να το αποδέχεται, με αυτόν τον τρόπο έστρεψε περισσότερους στην πίστη. Και γιατί δεν γράφουν στον Παύλο, αλλά στέλνουν τον Βαρνάβα; Επειδή δεν γνώριζαν ακόμη την αρετή του ανδρός· γι’ αυτό και κατά θεία οικονομία ρυθμίστηκε να πάει μόνο ο Βαρνάβας.

Περισσότερα

Λεπτομέρειες

Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 11:20

Πατερικά χωρία