Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 11:5

Διότι λέγει ο άγιος Πέτρος: «Εγώ βρισκόμουν στην πόλη της Ιόππης και είδα στο μέσον της ημέρας, περίπου την έκτη ώρα, να κατεβαίνει ένα σεντόνι, δεμένο από τις τέσσερις άκρες, στο οποίο υπήρχαν όλα τα τετράποδα και τα ερπετά. Και μου είπε: "Σφάξε και φάε". Εγώ όμως είπα: "Κύριε, σε καμία περίπτωση, διότι ποτέ δεν εισήλθε στο στόμα μου κάτι βέβηλο ή ακάθαρτο". Μου αποκρίθηκε δε για δεύτερη φορά φωνή από τον ουρανό: "Εκείνα που ο Θεός καθάρισε, εσύ μην τα θεωρείς βέβηλα". Και αμέσως, ιδού, δύο άνδρες στέκονταν στο σπίτι και το Πνεύμα μου είπε: "Πήγαινε μαζί τους χωρίς να διστάσεις καθόλου"». Και στη συνέχεια διηγείται πώς αυτά του ειπώθηκαν σαν σε παραβολή και πώς τότε δίστασε, μέχρις ότου ο Κύριος του έδειξε ολοκάθαρα αυτά που τον δίδασκε μέσα από τα λόγια και τους τύπους. Διότι, αμέσως μόλις άνοιξε το στόμα του, όταν ήλθε στην Καισάρεια, το Άγιο Πνεύμα έπεσε πάνω στον Κορνήλιο. Και βλέποντας το αυτό ο Πέτρος είπε: «Μήπως μπορεί κανείς να εμποδίσει το νερό από αυτούς που αξιώθηκαν να λάβουν το Άγιο Πνεύμα, όπως ακριβώς και εμείς εξ αρχής;» Όλο δε αυτό ήταν μυστήριο και έργο της φιλανθρωπίας του Θεού, ώστε και ο άγιος Πέτρος και ο καθένας να γνωρίσει ότι η σωτηρία των εθνών δεν προέρχεται από τους ανθρώπους, αλλά από τον Θεό.

Ο ίδιος βέβαια έλεγε αληθινά: «πολύ επιθύμησα να φάω αυτό το Πάσχα μαζί σας»· αυτοί όμως, προσθέτοντας αυθαίρετα τη λέξη "κρέας", πλάνησαν τους εαυτούς τους, παραποιώντας τα λόγια του και λέγοντας: «μήπως με επιθυμία επιθύμησα να φάω κρέας αυτό το Πάσχα μαζί σας;». Αποδεικνύεται δε σαφώς ότι και το Πάσχα τέλεσε και κρέας έφαγε, όπως προείπα. Αλλά θα ελεγχθούν και από το όραμα που αποκαλύφθηκε στον άγιο Πέτρο μέσω της οθόνης που είχε μέσα της όλα τα θηρία και τα κτήνη και τα ερπετά και τα πτηνά, και από τη φωνή του Κυρίου που έλεγε: «σήκω, θυσίασε και φάε»· και όταν ο Πέτρος είπε: «σε καμία περίπτωση, Κύριε· διότι ποτέ δεν εισήλθε στο στόμα μου τίποτε κοινό ή ακάθαρτο», ο Κύριος λέει: «αυτά που ο Θεός καθάρισε, εσύ μην τα θεωρείς κοινά». Διότι η σύσταση της αλήθειας θα αποδειχθεί με δύο τρόπους. Εάν μεν, δηλαδή, ισχυριστούν ότι ο λόγος του αγίου Πέτρου αναφέρεται σε όλες τις τροφές, όταν έλεγε ότι ουδέποτε κοινό ή ακάθαρτο 〈εισήλθε στο στόμα μου〉, έτσι ώστε και τα βόδια και οι κατσίκες και τα πρόβατα και τα πτηνά να θεωρούνται από αυτόν κοινά, αμέσως θα ελεγχθούν από τον προηγούμενο τρόπο ζωής του. Διότι γνώρισε τον Σωτήρα αφού είχε πλέον παντρευτεί και αποκτήσει τέκνα και είχε πεθερά, καταγόμενος από τους Ιουδαίους. Οι δε Ιουδαίοι και σάρκες τρώνε, και η κρεοφαγία δεν θεωρείται βδελυρή σε αυτούς, ούτε απαγορεύεται.

Μετά από τόσα γεγονότα, ήρθαν σε αντιδικία εκείνοι που προέρχονταν από την περιτομή, όχι οι απόστολοι. Τι σημαίνει «ήρθαν σε αντιδικία»; Σκανδαλίζονταν, λέει, όχι σε μικρό βαθμό. Και πρόσεξε τι προβάλλουν ως επιχείρημα. Δεν λένε: «Γιατί τους κήρυξες;», αλλά: «Γιατί έφαγες μαζί τους;». Ο Πέτρος, όμως, δεν στέκεται σε αυτό το ψυχρό επιχείρημα (διότι πράγματι ήταν ψυχρό), αλλά σε εκείνο το σπουδαίο, λέγοντας ότι: «Εάν έλαβαν και αυτοί το Πνεύμα, πώς ήταν δυνατόν να μην τους το μεταδώσω;». Πώς λοιπόν στην περίπτωση των Σαμαρειτών δεν έγινε αυτό, αλλά το αντίθετο; Διότι όχι μόνο δεν συνέβη πριν από το βάπτισμα, αλλά ούτε και μετά το βάπτισμα. Και δεν αγανάκτησαν, αλλά μάλλον, όταν το άκουσαν, έστειλαν αποστόλους για αυτόν ακριβώς τον σκοπό. Αλλά ούτε και εδώ τον κατηγορούν για αυτό· διότι γνώριζαν ότι ήταν έργο της θείας χάριτος. Αλλά λένε: «Γιατί έφαγες μαζί τους;». Εξάλλου, είναι μεγάλη και άπειρη η διαφορά μεταξύ των Σαμαρειτών και των εθνικών. Ή συνέβη κατ' οικονομίαν το να κατηγορηθεί, ώστε να μάθουν αυτοί· διότι ο Πέτρος δεν θα μιλούσε άσκοπα. Πρόσεξε δε την ταπεινοφροσύνη και την απουσία κενοδοξίας του. Διότι, λέει, άρχισε ο Πέτρος και τους τα εξέθετε με τη σειρά, λέγοντας: «Εγώ βρισκόμουν στην πόλη Ιόππη και προσευχόμουν». Και δεν αναφέρει τον λόγο, ούτε με ποια αφορμή. «Και είδα σε έκσταση ένα όραμα: να κατεβαίνει κάποιο σκεύος, σαν μεγάλο σεντόνι, το οποίο κατέβαινε από τον ουρανό πιασμένο από τις τέσσερις άκρες, και ήρθε μέχρις εμένα».