Ἀλλὰ γὰρ Γάϊον οὐδ᾽ ὅλοις τέτταρσιν ἔτεσιν τὴν ἀρχὴν κατασχόντα Κλαύδιος αὐτοκράτωρ διαδέχεται· καθ᾽ ὃν λιμοῦ τὴν οἰκουμένην πιέσαντος (τοῦτο δὲ καὶ οἱ πόρρω τοῦ καθ᾽ ἡμᾶς λόγου συγγραφεῖς ταῖς αὐτῶν ἱστορίαις παρέδοσαν), ἡ κατὰ τὰς Πράξεις τῶν ἀποστόλων Ἀγάβου προφήτου περὶ τοῦ μέλλειν ἔσεσθαι λιμὸν ἐφ᾽ ὅλην τὴν οἰκουμένην πέρας ἐλάμβανεν πρόρρησις. τὸν δὲ κατὰ Κλαύδιον λιμὸν ἐπισημηνάμενος ἐν ταῖς Πράξεσιν ὁ Λουκᾶς ἱστορήσας τε ὡς ἄρα διὰ Παύλου καὶ Βαρναβᾶ οἱ κατὰ Ἀντιόχειαν ἀδελφοὶ τοῖς κατὰ τὴν Ἰουδαίαν ἐξ ὧν ἕκαστος ηὐπόρει διαπεμψάμενοι εἴησαν, ἐπιφέρει λέγων· «κατ᾽ ἐκεῖνον δὲ τὸν καιρόν, δῆλον δ᾽ ὅτι τὸν ἐπὶ Κλαυδίου, ἐπέβαλεν Ἡρῴδης ὁ βασιλεὺς τὰς χεῖρας κακῶσαί τινας τῶν ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας, ἀνεῖλεν δὲ Ἰάκωβον τὸν ἀδελφὸν Ἰωάννου μαχαίρᾳ». περὶ τούτου δ᾽ ὁ Κλήμης τοῦ Ἰακώβου καὶ ἱστορίαν μνήμης ἀξίαν ἐν τῇ τῶν Ὑποτυπώσεων ἑβδόμῃ παρατίθεται ὡς ἂν ἐκ παραδόσεως τῶν πρὸ αὐτοῦ, φάσκων ὅτι δὴ ὁ εἰσαγαγὼν αὐτὸν εἰς δικαστήριον, μαρτυρήσαντα αὐτὸν ἰδὼν κινηθείς, ὡμολόγησεν εἶναι καὶ αὐτὸς ἑαυτὸν Χριστιανόν. «συναπήχθησαν οὖν ἄμφω, φησίν, καὶ κατὰ τὴν ὁδὸν ἠξίωσεν ἀφεθῆναι αὐτῷ ὑπὸ τοῦ Ἰακώβου· ὁ δὲ ὀλίγον σκεψάμενος, εἰρήνη σοι, εἶπεν καὶ κατεφίλησεν αὐτόν. καὶ οὕτως ἀμφότεροι ὁμοῦ ἐκαρατομήθησαν».
Μετάφραση
Αλλά τον Γάιο, ο οποίος κατείχε την εξουσία για λιγότερο από τέσσερα ολόκληρα χρόνια, διαδέχεται ως αυτοκράτορας ο Κλαύδιος. Επί των ημερών του, καθώς ένας λιμός έπληξε την οικουμένη (γεγονός που παραδίδουν στα ιστορικά τους έργα και συγγραφείς εκτός της δικής μας πίστης), εκπληρώθηκε η προφητεία του προφήτη Αγάβου που αναφέρεται στις Πράξεις των Αποστόλων, ότι επρόκειτο να υπάρξει λιμός σε ολόκληρη την οικουμένη. Ο Λουκάς, αφού μνημόνευσε στις Πράξεις τον λιμό επί Κλαυδίου και εξιστόρησε πώς οι αδελφοί στην Αντιόχεια έστειλαν βοήθεια σε εκείνους της Ιουδαίας μέσω του Παύλου και του Βαρνάβα, ανάλογα με την οικονομική δυνατότητα του καθενός, προσθέτει λέγοντας: «Κατ' εκείνον τον καιρόν – είναι προφανές ότι εννοεί την εποχή του Κλαυδίου – ο βασιλιάς Ηρώδης άπλωσε τα χέρια του για να κακοποιήσει μερικούς από την Εκκλησία, και θανάτωσε με μαχαίρι τον Ιάκωβο, τον αδελφό του Ιωάννη». Σχετικά με αυτόν τον Ιάκωβο, ο Κλήμης στο έβδομο βιβλίο των «Υποτυπώσεων» παραθέτει μια ιστορία άξια μνήμης, την οποία αντλεί προφανώς από την παράδοση των προγενεστέρων του, αναφέροντας ότι εκείνος που τον είχε παραδώσει στο δικαστήριο, βλέποντάς τον να μαρτυρεί, συγκινήθηκε και ομολόγησε ότι είναι και ο ίδιος Χριστιανός. «Οδηγήθηκαν, λοιπόν, και οι δύο μαζί στην εκτέλεση», λέει, «και καθ' οδόν τον παρακάλεσε να του δοθεί άφεση από τον Ιάκωβο. Εκείνος, αφού σκέφτηκε για λίγο, του είπε "Ειρήνη σε σένα", και τον φίλησε. Και έτσι αποκεφαλίστηκαν και οι δύο μαζί».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες