Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 12:11

Εφόσον, λοιπόν, η Θεία Πρόνοια μάς διέσωσε με αυτόν τον παράδοξο τρόπο, ποιος θα μπορούσε δίκαια να μας κατηγορήσει, επειδή δεν παραδώσαμε τους εαυτούς μας σε εκείνους που μας αναζητούσαν ή επειδή δεν επιστρέψαμε για να εμφανιστούμε ενώπιόν τους; Διότι αυτό θα συνιστούσε ολοφάνερη αχαριστία προς τον Κύριο, πράξη αντίθετη προς την εντολή Του και στάση που συγκρούεται με τις πράξεις των αγίων. Ή, ας τολμήσει εκείνος που επικρίνει αυτή μας τη στάση να κατηγορήσει και τον μέγα απόστολο Πέτρο, διότι, μολονότι ήταν εγκλεισμένος και φρουρούνταν από στρατιώτες, ακολούθησε τον άγγελο που τον καλούσε, και αφού εξήλθε από τη φυλακή και διασώθηκε, δεν επέστρεψε για να παραδώσει τον εαυτό του, παρότι πληροφορήθηκε όσα είχε πράξει ο Ηρώδης.

Τότε λοιπόν, όπως αναφέρει η Θεία Γραφή, όταν ο Ηρώδης είδε κατά τη θανάτωση του Ιακώβου ότι η πράξη αυτή ευχαρίστησε τους Ιουδαίους, επιτέθηκε και στον Πέτρο και τον παρέδωσε στα δεσμά· και πολύ σύντομα θα είχε εκτελέσει και τον δικό του φόνο, εάν, μέσω θείας επιφανείας, με την εμφάνιση σε αυτόν ενός αγγέλου κατά τη διάρκεια της νύχτας, δεν απαλλασσόταν παραδόξως από τη φυλακή και δεν αφηνόταν ελεύθερος για τη διακονία του κηρύγματος. Και αυτά μεν που αφορούσαν τον Πέτρο, έτσι ακριβώς διευθετήθηκαν κατά θεία οικονομία.

Λοιπόν, με κάθε δύναμη ας περιφρονήσουμε το σώμα και ας παραδώσουμε στον Θεό την ψυχή και ας εισέλθουμε στο όνομα του Κυρίου στον αγώνα των πειρασμών. Και εκείνος που διέσωσε τον Ιωσήφ στη γη της Αιγύπτου και τον ανέδειξε εικόνα και πρότυπο της σωφροσύνης, και εκείνος που φύλαξε τον Δανιήλ αλώβητο στον λάκκο των λεόντων, και τους τρεις νέους στην κάμινο του πυρός, και τον Ιερεμία από τον λάκκο του βούρκου και εκείνος που τον ελευθέρωσε και του χάρισε έλεος στο μέσο του στρατοπέδου των Χαλδαίων, και έβγαλε τον Πέτρο από τη φυλακή με κλειστές τις θύρες και διέσωσε τον Παύλο από τη συναγωγή των Ιουδαίων και, με απλά λόγια, εκείνος που πάντοτε σε κάθε τόπο και χώρα συμπαραστέκεται στους δούλους του και δείχνει τη δύναμη και τη νίκη του μέσα από αυτούς και τους διαφυλάσσει με πολλά θαύματα και φανερώνει σε αυτούς τη σωτηρία του σε όλες τις θλίψεις τους, αυτός είθε να ενισχύσει και να διασώσει και εμάς ανάμεσα στα κύματα που μας περικυκλώνουν. Αμήν.

Και επειδή, αφού εξήλθαν, προχώρησαν κατά μήκος ενός δρόμου, ο μεν άγγελος απομακρύνθηκε και έγινε άφαντος. Εκείνος δε, αφού απέκτησε συναίσθηση του θαύματος, και αναλογιζόμενος τόσο τα θαύματα που είχαν τελεστεί προηγουμένως γι' αυτόν στη φυλακή, όσο «και αυτά που τώρα με τρόπο υπερφυή συντελέστηκαν», συγκρίνοντας και αντιπαραβάλλοντας αυτά με εκείνα, και έχοντας βεβαιωθεί [f. 163 vo] για το αληθές και βέβαιο της οπτασίας, και ότι αυτό που έβλεπε δεν ήταν φαντασία αλλά ολοφάνερη πραγμάτωση γεγονότος, άρθρωσε με ευχαριστία τα εξής λόγια: «Τώρα γνωρίζω αληθινά ότι ο Κύριος απέστειλε τον άγγελό του και με ελευθέρωσε από το χέρι του Ηρώδη και από όλη την προσδοκία του λαού των Ιουδαίων». 〈Τι λέγεις, υπέρτερε των αποστόλων;〉 Τώρα το γνωρίζεις;

Δεν διατηρείς ακόμη εναύλους τους λόγους του, ο οποίος έλεγε: «Εκείνος που πιστεύει σε εμένα, τα έργα τα οποία εγώ πράττω θα τα πράξει και εκείνος, και μεγαλύτερα από αυτά θα επιτελέσει;» Δεν ήσουν παρών μαζί του, όταν εκείνους που ήταν ήδη νεκροί με ένα του πρόσταγμα τους έκανε να εγείρονται; όταν σε εκείνους που στερούνταν το φως παρείχε την ικανότητα της όρασης; όταν ανασταινόταν από το μνήμα και καθιστούσε τους φρουρούς σαν νεκρούς, και διαφύλαττε τις σφραγίδες αλώβητες; όταν σου χάρισε τη δύναμη των θαυμάτων διά της επιφοιτήσεως του Πνεύματος; όταν τον χωλό στην Ωραία Πύλη; όταν τον Αινέα; όταν την Ταβιθά; όπου τον μεν πρώτο τον κατέστησες αρτιμελή στα πόδια και ικανό να τρέχει; τον δεύτερο τον λύτρωσες από τη χρόνια αρρώστια; και της τρίτης την ψυχή, που είχε αναχωρήσει, την επανέφερες; Αφού έγινες μέτοχος τόσων πολλών και τόσο μεγάλων θαυμάτων, άλλα μεν έχοντας δει, άλλα δε έχοντας πράξει ο ίδιος, και έχοντας αποκτήσει πλούσια εμπειρία της δυνάμεως του Θεού, τώρα κατάλαβες ότι εξαπέστειλε ο Κύριος τον άγγελό του και σε έσωσε από τα χέρια του Ηρώδη; Εάν δεν βεβαιώθηκες από τα προηγούμενα θαύματα, πώς θα βεβαιωθείς με αυτό το ένα;

Και είπε ο άγγελος προς αυτόν: «Ζώσου και φόρεσε τα σανδάλια σου». Και πάλι εδώ αποδεικνύεται ότι το γεγονός δεν ήταν αποτέλεσμα παράνομης πράξεως· διότι κανείς, όταν βιάζεται και θέλει να διαρρήξει τη φυλακή, δεν επιδεικνύει τόση φροντίδα ώστε να πάρει τα σανδάλια του και να ζωστεί. Και έπραξε έτσι. Και του λέγει: «Περιβλήσου το ιμάτιό σου και ακολούθησέ με». Και αφού βγήκε, τον ακολουθούσε· και δεν γνώριζε ότι ήταν αληθινό αυτό που γινόταν από τον άγγελο, αλλά νόμιζε ότι έβλεπε όραμα. Αφού δε πέρασαν την πρώτη και τη δεύτερη φρουρά, έφτασαν στη σιδερένια πύλη που οδηγούσε στην πόλη, η οποία άνοιξε μόνη της σε αυτούς. Ιδού και δεύτερο σημείο. Όταν απομακρύνθηκε ο άγγελος, τότε αντελήφθη ο Πέτρος. Και αφού εξήλθαν, προχώρησαν έναν δρόμο, και αμέσως ο άγγελος απομακρύνθηκε από αυτόν. Και ο Πέτρος, όταν συνήλθε, είπε: «Τώρα γνωρίζω αληθινά ότι ο Κύριος εξαπέστειλε τον άγγελό Του και με ελευθέρωσε από το χέρι του Ηρώδη και από όλα όσα προσδοκούσε ο λαός των Ιουδαίων».

Και δεν γνώριζε, λέγει, ότι είναι αληθινό αυτό που γινόταν μέσω του αγγέλου, αλλά νόμιζε ότι έβλεπε όραμα. Εύλογα, εξαιτίας της υπερβολής των όσων συνέβαιναν. γʹ. Βλέπεις πόσο μεγάλη είναι η υπερβολή του σημείου; πώς εκπλήσσει αυτόν που το βλέπει; πώς δεν τον αφήνει να το πιστέψει; Διότι, εάν ο Πέτρος νόμιζε ότι έβλεπε όραμα για τόσο χρόνο, μολονότι ο ίδιος ζώστηκε και έβαλε τα υποδήματά του, τι δεν θα πάθαινε κάποιος άλλος; Και αφού πέρασαν, λέγει, την πρώτη και τη δεύτερη φρουρά, ήλθαν στη σιδερένια πύλη· και αφού βγήκαν, προχώρησαν έναν δρόμο, και αμέσως ο άγγελος απομακρύνθηκε από αυτόν. Βέβαια, τα όσα έγιναν στο εσωτερικό ήταν πιο θαυμαστά· ενώ αυτό πλέον ήταν πιο ανθρώπινο. Όταν πια δεν υπήρχε κανένα εμπόδιο, τότε απομακρύνθηκε ο άγγελος. Διότι δεν θα μπορούσε να προχωρήσει ο Πέτρος εφόσον υπήρχαν τόσα εμπόδια· διότι όντως, πράγματι προκαλούσε κατάπληξη. Τώρα κατάλαβα, λέγει, ότι αληθινά ο Κύριος απέστειλε τον άγγελό του, και με ελευθέρωσε από τα χέρια του Ηρώδη και από κάθε προσδοκία του λαού των Ιουδαίων. Τώρα, και όχι τότε, όταν βρισκόμουν στα δεσμά.

Όταν δε η σιδηρά πύλη άνοιξε αυτομάτως σε αυτούς και ο θείος άγγελος απομακρύνθηκε από αυτόν, «τώρα», είπε ο Πέτρος, «γνωρίζω αληθινά ότι ο Κύριος απέστειλε τον άγγελό του και με ελευθέρωσε από το χέρι του Ηρώδη και από κάθε προσδοκία του λαού των Ιουδαίων».