Οἱ δὲ ἐκτιναξάμενοι τὸν κονιορτὸν ἀπὸ τῶν ποδῶν αὐτῶν ἐπ᾽ αὐτοὺς, ἦλθον εἰς Ἰκόνιον. Ἐνταῦθα τὸ φοβερὸν ἐποίουν λοιπὸν, ὃ προσέταξεν ὁ Χριστὸς, λέγων· Καὶ ἐὰν μή τις ὑμᾶς δέξηται, ἐξερχόμενοι ἐκτινάξατε τὸν κονιορτὸν ἀπὸ τῶν ποδῶν ὑμῶν. Αὐτοὶ δὲ οὐδὲ ἁπλῶς τοῦτο ἐποίησαν, ἀλλ᾽ ἐπειδὴ ἀπηλάθησαν παρ᾽ αὐτῶν. Πλὴν οὐδὲ τοῦτο τοὺς μαθητὰς ἔβλαψεν, ἀλλὰ μᾶλλον ἐπέμενον τῷ λόγῳ. Διὸ καὶ τοῦτο δηλῶν ἐπάγει· Οἱ δὲ μαθηταὶ ἐπληροῦντο χαρᾶς καὶ Πνεύματος ἁγίου. Πάθος γὰρ διδασκάλου παῤῥησίαν οὐκ ἐγκόπτει, ἀλλὰ προθυμότερον ποιεῖ τὸν μαθητήν. Ἐγένετο δὲ ἐν Ἰκονίῳ κατὰ τὸ αὐτὸ εἰσελθεῖν αὐτοὺς εἰς τὴν συναγωγὴν τῶν Ἰουδαίων, καὶ λαλῆσαι οὕτως, ὥστε πιστεῦσαι Ἰουδαίων τε καὶ Ἑλλήνων πλῆθος πολύ. Πάλιν εἰς τὰς συναγωγὰς εἰσέρχονται. Ὅρα πῶς οὐκ ἐγένοντο δειλότεροι, εἰπόντες ὅτι Στρεφόμεθα εἰς τὰ ἔθνη. Ἐκ πολλῆς τῆς περιουσίας ὅμως ἀναιροῦσιν αὐτῶν τὴν ἀπολογίαν. Ὥστε πιστεῦσαι, φησὶν, Ἰουδαίων τε καὶ Ἑλλήνων πολὺ πλῆθος Εἰκὸς γὰρ αὐτοὺς ὡς καὶ πρὸς Ἕλληνας διαλέγεσθαι. Οἱ δὲ ἀπειθοῦντες Ἰουδαῖοι, ἐπήγειραν καὶ ἐκάκωσαν τὰς ψυχὰς τῶν ἐθνῶν κατὰ τῶν ἀδελφῶν.
Μετάφραση
Αυτοί δε, αφού τίναξαν τη σκόνη από τα πόδια τους εναντίον τους, ήλθαν στο Ικόνιο. Εδώ λοιπόν έπραξαν το φοβερό εκείνο, το οποίο διέταξε ο Χριστός, λέγοντας: «Και εάν κάποιος δεν σας δεχθεί, βγαίνοντας τινάξτε τη σκόνη από τα πόδια σας». Και εκείνοι δεν το έπραξαν αυτό έτσι απλώς, αλλά επειδή εκδιώχθηκαν από αυτούς. Όμως ούτε αυτό έβλαψε τους μαθητές, αλλά μάλλον επέμεναν στο κήρυγμα του λόγου. Γι' αυτό, θέλοντας να το δηλώσει αυτό, προσθέτει: «Οι δε μαθητές γεμίζονταν από χαρά και Άγιο Πνεύμα». Διότι το πάθημα του διδασκάλου δεν ανακόπτει την παρρησία, αλλά καθιστά τον μαθητή πιο πρόθυμο. Συνέβη δε στο Ικόνιο να εισέλθουν αυτοί μαζί στη συναγωγή των Ιουδαίων και να μιλήσουν με τέτοιο τρόπο, ώστε να πιστέψει ένα πολύ μεγάλο πλήθος Ιουδαίων και Ελλήνων. Πάλι εισέρχονται στις συναγωγές. Πρόσεξε πώς δεν έγιναν πιο δειλοί επειδή είπαν «Στρεφόμαστε προς τα έθνη». Αντίθετα, με μεγάλη γενναιοδωρία τούς αφαιρούν κάθε δικαιολογία απολογίας. «Ώστε να πιστέψει», λέγει, «πολύ πλήθος Ιουδαίων και Ελλήνων». Διότι ήταν απολύτως φυσικό να συζητούν και με τους Έλληνες. Οι δε απειθούντες Ιουδαίοι ξεσήκωσαν και διέστρεψαν τις ψυχές των εθνικών εναντίον των αδελφών.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες